7-inch serie, deel 358

Home   /   7-inch serie, deel 358

(Deel 357 hiero)
Tim “Elder” Lee – Sombre Hombre
label: Tummy Touch
jaar: 2000
kant a: Sombre Hombre
kant b:
Disco Insert
www.myspace.com/timlovelee
7-leetim-sombrehombre.jpg
Vlak voordat ik in Antwerpen kwam wonen, of misschien was het wel toen ik er net woonde, gingen mijn schatje en ik eens naar een tent waar Tim “Love” Lee zou draaien. Ik was fan van zijn platen op zijn eigen Tummy Touch. De man draaide op een feestje in een tent die tegenwoordig Stereo Sushi heet (en waar ik op 18 april a.s. mag draaien, bij de weg), maar toen nog niet. Het was geen toffe tent, toen. Vervelend volk, waardeloze inrichting, stom systeem aan de bar waarbij je aan een ober met een onterechte attitude je bestelling moest geven, waarna die het weer bij de mensen achter de bar bestelde. Melkertbaantje, waarschijnlijk.
Anyways, we wachtten op de komst van Tim, het moment waarop er eindelijk fatsoenlijke muziek gedraaid zou worden, want de idioot met zijn potsierlijke snor die al een tijdje achter de draaitafels stond kon er geen poot van. Hij stond met zijn zatte kloten alle effectjes op het mengpanel uit te testen, mixte de platen allerbelabberst (noot: ik ben niet zo’n zeikerd die vindt dat dj’s hun platen moeten mixen – dat moet namelijk helemaal niet. Als je goed kan mixen, fijn, indien niet, ook fijn. In beide gevallen geldt: als je maar goede platen draait. En in het geval dat je niet kunt mixen: doe dat dan ook niet. Laat niet twee schuiven vol openstaan als de beats niet gelijk lopen. Dat is verschrikkelijk irritant.), en het waren ook nog eens kloteplaten op een veel te hoog volume afgespeeld.
Het wachten duurde te lang. We zijn naar huis gegaan, stevig balend van het tijdverlies en de opgelopen gehoorbeschadiging.
De week erop hoorde ik dat de idioot met zijn potsierlijke snor Tim “Love” Lee was. Ik was op bezoek bij platendistributeur Lowlands, waarvan de baas de heer Lee naar Antwerpen gehaald had. Ze zaten in een pakhuis op ‘t Eilandje, net ten noorden van het centrum van Antwerpen. Het miezerde, en ik keek naar de verlaten straat, twee verdiepingen onder mij. “Kijk”, zei ik tegen mijn gesprekspartner, “daar gaat weer een reputatie.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories