7-inch serie, deel 356

Home   /   7-inch serie, deel 356

(Deel 355 hiero)
Ben Lee – Pop Queen
label: Grand Royal
jaar: 1995
kant a: Pop Queen
kant b1:
The Waiting Game
kant b2:
Get Your Sleep
www.ben-lee.com | www.myspace.com/benlee
7-leeben-popqueen.jpg
Grandpaw Would, het album waar “Pop Queen” op staat, was een van de zomerplaatjes van 1995. Ik vierde toen dat ik een jaar in Madrid woonde, een jaar dat voorbij was gevlogen en waarin ik me meer en meer thuis was gaan voelen in de stad waartegen ik voorheen behoorlijk wat reserves koesterde. Enkele jaren daarvoor had ik namelijk een tijdje in Barcelona vertoefd en daar was mijn mening over de hoofdstad, dat bolwerk van falangisten en hun walgelijke voetbalclub, enigszins verkleurd door het verkeren met Catalaans-nationalistische vriendjes. Een daarvan had me een onofficiële vlag van Catalonië gegeven, de vlag die door Terra Lliure als de enige juiste gezien werd. Die hing prominent aan de voordeur van mijn piepkleine ático in Malasaña. Aan de binnenkant, zo laf was ik dan ook wel weer.
Maar Madrid bleek fantastisch, en zelfs Guillem, de vriend van de vlag, moest toegeven dat de Madrilenen de kwaadsten nog niet waren, toen hij diezelfde zomer langskwam om een avondje te gaan stappen. Het was een memorabele avond, die begon met, hoe kan het ook anders, eten bij een paar van mijn vrienden thuis. Guillem keek zijn ogen uit, want het leek een beetje een Almodóvarfilmset in dat huis – twee van de bewoners waren nl. nogal extravagant. En toen het eten op was, Pablito riep dat het tijd was voor het toetje en iedereen zijn doosjes met allerhande verdovende of geestverruimende middelen bovenhaalde, was dat het startsein voor een troebele nacht waarin de Catalaanse nationalist zijn Madrileense broeders voorgoed in de armen sloot. Ze mochten hem zelfs “Guillermo” noemen, de Castiliaanse versie van Guillem (Willem, in het Nederlands).
‘s Middags toen we thuis kwamen en nog een beetje aan het zoemen waren, zette ik Grandpaw Would op, ideaal plaatje om bij te, eh, zoemen dus. Ik vond het geweldig dat een zeventienjarige zo’n fijn plaatje kon uitbrengen, met dank natuurlijk aan de Beasties. Overigens is Ben Lee tegenwoordig met de ex van een van die Beasties. Zo zie je maar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories