Foebal en tunes

Home   /   Foebal en tunes

Ik weet nog hoe opgewonden ik was toen ik hoorde dat Frank Rijkaard van The Pixies hield. Frank! Rijkaard! Houdt! Van! The Pixies! En dan heb ik het over de tijd dat The Pixies nog niet uit elkaar waren, he.
Maar daarna was het weer stil. Ik als foeballiefhebber kom mijzelf als muziekliefhebber zelden tegen. In de stadions wordt werkelijk de afschuwelijkste muziek gedraaid, en dan op laten-we-vooral-niet-horen-dat-de-buurman-net-zo-ongelofelijk-slap-over-foebal-kan-lullen-als-ikvolume. In Nederland, tenminste. In België weet ik het niet, want ik ben nog nooit naar een foebalwedstrijd geweest hier. Men doet hier niet aan foeballe. Ja, wat? In Spanje hoefde (ik weet niet hoe het nu is) men niet te proberen het lawaai van fútbolminnende Spanjaarden te overtreffen met de laatste hit van Paquito Campesino of La Banda Sin Nombre.
En met de smaak van de gemiddelde Nederlandse foeballer is het niet al te best gesteld, in mijn snobistische ogen natuurlijk. Veel verder dan Beyoncé of de Fransjes van deze wereld heb ik nog zelden een speler zien komen, werd de vraag al gesteld. Zelfs Kaká, och moeder wat een speler is dat toch, schijnt niet eens van een fijne bossa nova te houden. En die is Braziliaan.
Je moet er trouwens toch niet aan denken dat Sergio Mendes de Frans Bauer van Brazilië is, mein Gotti. Sta je mooi voor lul met je goede muzieksmaak. Nu heeft Sergio wel veel schade aangericht met die verschrikkelijke verminkingen van zijn eigen songs laatst – tsk, zo overbodig.
Anyways, het is een momentje van klein geluk als je dan op KindaMuzik een muziekliefhebber als Ron Jans tegenkomt. De Velvets, jongen, fuckin’ a!

Posted in txt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories