7-inch serie, deel 58

Home   /   7-inch serie, deel 58

(Deel 57 hiero)
The Brothers Johnson – Stomp
label: A&M
jaar: 1980
kant a: Stomp
kant b:
Let’s Swing
wikipedia.org/wiki/Brothers_Johnson

Right on Time was de eerste lp die ik ooit kocht. Het was in de V&D in Roosendaal, en ik betaalde met de platenbon die ik van oom Robert en tante Corine had gekregen voor mijn verjaardag. Ik zag de hoes en was verkocht, want ik kende die hele Brothers Johnson niet. Twee discokikkers in glanzende, superdope pakken, de ene met een enorme afro en zijn gitaar in aanslag, de ander met een iets minder prominent kapsel en zijn basgitaar. Dat móest wel goed zijn, vond ik.
En dat was ie. “Runnin’ for Your Lovin'”, “Q”, “Right on Time”, zo fijn. En mijn favoriete track van de plaat, “Strawberry Letter 23”. De break met die gitaar die maar doorgaat, die echo die steeds heviger wordt, en dan dat dameskoortje, ah, zo schuon m’neer. Veel later hoorde ik de versie van Shuggie Otis, die het nummer schreef, en zijn versie is ook mooi, maar niet zo mooi als die van de Brothers. En dan zat er ook nog een fantastische poster bij, die vele, vele jaren boven mijn bed heeft gehangen. Ik heb hem hier nog liggen, neem me telkens voor hem weer op te hangen, maar iets houdt me tegen. De leeftijd, waarschijnlijk.
“Stomp” heb ik pas vele jaren later gekocht. Wat ik zo mooi vind aan The Brothers Johnsons geluid is dat het heel gelikt is maar toch zweterig, superfunky. Dat is natuurlijk Quincy Jones‘ werk. Van “Stomp” krijg je zin om uit te gaan. Dat is dan ook waar het over gaat. Check de vid.

Louis Johnson geeft tegenwoordig trouwens basles (“Black Dragon Bass Institute – The New Bass Institute for the real funk” – yeah baby), en maakt zijn eigen (bas)gitaren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories