7-inch serie, deel 288

Home   /   7-inch serie, deel 288

(Deel 287 hiero)
Chris Isaak – Lie to Me
label: Warner
jaar: 1987
kant a: Lie to Me
kant b:
Fade away
www.chrisisaak.com | www.myspace.com/chrisisaak
7-isaakchris-lietome.jpg
Chris Isaaks naar hemzelf genoemde tweede album, waar deze single van komt, hoort in mijn herinnering bij N., mijn toenmalige vriendinnetje die een grote fan was. Net als alle andere meisjes in de kringen waarin ik me toen bewoog, overigens. En ik. Ik heb hem maar een keer live gezien, op Pinkpop 1987, toen het zo ongelofelijk regende. De hele tijd bestond de kans dat het gebeuren stopgezet moest worden omdat de band gevaar liep geëlectrocuteerd te worden. Wat niet gebeurde. Stonden ze daar in hun prachtige glitterpakken hun mooie Shadowspasjes te doen terwijl de wind huilde en wij hand in hand (toen al niet meer met N. maar met B.) toekeken in de striemende regen.
Zo ongegeneerd zeemzoet zijn en er toch mee wegkomen, dat kan onze Chris als de beste. Hoewel, die kerstplaat van een paar jaar terug vond ik toch over de rand. Maar deze single (die overigens van mijn broer Ed is, ik heb hem, eh, in beheer) en dat hele Chris Isaaks-album – geweldig. Van de single is de b-kant mijn favoriet, en eigenlijk van die hele lp. Zó zoet, man, het glazuur springt er spontaan van van mijn tanden.

9 thoughts on “7-inch serie, deel 288

  1. Chris is een held. Ook de kerstplaat.
    Ik vind het trouwens niet ‘zoet’. Het is supergelikt, maar ook super depri. Vergeleken met ‘Forever Blue’ is ‘Berlin’ een verzameling partyhits.

  2. “to me there was no sunshine
    to me there was no rain
    to me until I met you
    every day was the same”
    ddzzzzzinnnnggggg! daar gaat mijn gebit.

  3. kzag m gister nog, in de film that thing you do. onze chris, hij heeft nogal wat cameos gedaan in films. heb m ook redelijk vaak zien spelen, met die dikke drummer. eerste plaat, silvertone, ook niet te versmaden hoor, met funeral in the rain en dancing erop. je zou best kunnen zeggen, gezien leuke-meisjesappeal, dat chris de jack johnson van zijn tijd was.

  4. met dit verschil dat jack johnson dood moet, en chris isaak zeker niet. silvertone is inderdaad ook heel fijn. met “gone ridin'” erop, dat in blue velvet zit, als frank booth de neighbor for a ride neemt.

  5. Silvertone vooral voor ‘Dancin” en ‘Voodoo’. Maar het beste is toch Forever Blue: ‘Graduation Day’, ‘You Changed Your Mind’, ‘Baby Did a Bad Bad Thing’.
    Ik heb isaak dit jaar gezien in Paradiso. Hij had een erg oude kop gekregen, maar de meisjes konden nog steeds geen weerstand bieden.

  6. De jongens ook niet 😉
    Mijn favoriet is ook Forever Blue. Voor ‘t echte glazuurverpulverwerk wende men zich overigens tot Baja Sessions, met daarop ook “Sweet Leilani” uit het filmpje (waarvoor dank, dat had ik lang niet gezien!)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories