7-inch serie, deel 267

Home   /   7-inch serie, deel 267

(Deel 266 hiero)
La herencia de los Munster #9
label: Munster
jaar: 1990
kant a1: Alex Chilton – New Girl in School
kant a2:
The Hellcats – Going Donw South
kant b1:
Raunch Hands – Man Needs a Woman
kant b2:
Tav Falco – You’re 16
www.munster-records.com
7-herenciamunster9.jpg
La herencia de los Munster #11
label: Munster
jaar: 1993
kant a1:
Devil Dogs – Fortunate Son
kant a2:
Dinosaur Jr. – Does It Float
kant b1:
Dubrovniks – Piss… Flaps
kant b2:
Hard-Ons – Love Hurts
7-herenciamunster11.jpg
Bij Get Records hadden ze heel af en toe het Spaanse fanzine La herencia de los Munster (“de erfenis van de Munsters” – het was tevens de titel die men in Spanje gaf aan de film Munster, Go Home), uitgegeven door de gebroeders Pastor die naast het blaadje ook een label hadden genaamd Munster. Het zag er uit als een “echt” blad, met een min of meer glossy voorkant, formaat A4. Maar de inhoud was toch echt dat van een fanzine – vol artikeltjes over en interviews met helden uit de voornamelijk Amerikaanse pop- en rockunderground en strips die vaak gingen over de Madrileense undergroundscene. En bij de twee nummers die ik te pakken heb gekregen zaten deze singeltjes.
Ik was blij als een kind dat ik eens een muziekblaadje uit Spanje tegenkwam. Ik was net terug van een gedeeltelijk mislukt Iberisch avontuur – het was allemaal niet zo gelopen als ik gehoopt had, maar ik had er wel een Spanje-tic aan overgehouden die nooit meer over is gegaan. Mijn Spaans was nog niet zo heel erg goed, maar ik kocht de blaadjes toch, omdat ik vastbesloten was terug te keren en het dan wél goed te doen. Dus ik moest de taal goed onder de knie krijgen en voeling houden met wat er speelde in de muziekwereld aldaar.
Dat die singles, laten we zeggen, nogal lo-fi waren donderde niet, sterker nog, dat was juist goed. Het was, is, ook gewoon goede muziek. Later kwam ik te werken bij een van de broers die Munster leidde, toen die aan de touwtjes trok bij een dochter van de platendistributeur uit Schagen waar ik werkte. Zodra er een vacature kwam in Madrid, ben ik gegaan. Wat wel goed uitkwam omdat ik op het punt stond om ontslagen te worden wegens economische malaise. Dat die gast een enorme kloothommel bleek te zijn kon ik toen niet weten natuurlijk. Maar ik moet het hem nageven: hij bracht, brengt, altijd mooie platen uit op zijn labels. Ik ken mensen die de platen van Munster, Vampisoul en Electro Harmonix niet kopen omdat ze geen geld willen besteden aan een hufter, ook al zijn al, of toch veel van die platen fantastisch. Maar daar vind ik ze toch net iets te goed voor. Zo’n smerige opportunist ben ik dan ook wel weer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories