7-inch serie, deel 202

Home   /   7-inch serie, deel 202

(Deel 201 hiero)
13 Years of Losing Money
label: Gasatanka
jaar: 1994
kant a1: The Melvins – Hag Me
kant a2:
The Melvins – Hag Me Etc.
kant b1:
Redd Kross – Linda Blair ’92 (Part 1)
kant b2:
Redd Kross – Linda Blair ’92 (Part 2)
kant c1:
White Flag – I Fell Fine
kant c2:
White Flag – Over Now
kant d1:
Germs – Caught in My Eye
kant d2:
Germs – Manimal
kant d3:
Germs – Forming
kant e1:
Double Date – Farmer’s Daughter
kant e2:
Double Date – Stoned Soul Picnic
13 Years of Losing Money  13 Years of Losing Money  13 Years of Losing Money
13 Years of Losing Money  13 Years of Losing Money  13 Years of Losing Money
Ook de oprichter van Gasatanka leerde ik kennen in Madrid, toen hij op bezoek kwam om de releases door te spreken die hij via en/of in samenwerking met Munster zou uitbrengen. Bill Bartell, alias Pat Fear, zat ook in White Flag. En hij was een CHiP! Zo zag hij er ook uit: netjes gekapt en met een goed gecoiffeerde snor. Ik vond het fascinerend: een man die zich zijn leven lang bezighield met allerlei vormen van “alternatieve” popmuziek, waardoor hij veel in contact stond met punkerds als de Germs, en toch ook smeris was. Maar goed, heel erg verbaasd was ik niet, want in dezelfde periode had ik een fervent deelnemer aan de kale borroka leren kennen, die zonder bivakmuts zijn brood verdiende als, godbetere, guardia civil. Urenlang heb ik geprobeerd te achterhalen hoe dat te rijmen viel voor die jongen. Mijn standpunt is dat als je, de status en reputatie van de guardia civil kennende, je toch besluit emplooi te zoeken bij de meest fascistische aller politiediensten, je automatisch ook een fascist bent. Hij kwam dan met argumenten als “het systeem van binnenuit bestrijden” en meer van dat soort onzin die goed klinkt in oren van naïeve kleuters, maar in de praktijk toch gewoon neerkomt op het verkopen van je ziel aan de duivel. Zie Rage Against The Machine en hun contract bij Epic. 60.000 man die op bevel van ome Zack op en neer springen en “fuck you I won’t do what you tell me” roepen – zelden heb ik zo hard gelachen als toen op Pinkpop. Hoewel de lsd daar misschien ook voor iets tussen zat.
Maar ik dwaal af. Bill Bartell, dusch. De titel van deze 5×7″ box zegt het al: uitgebracht ter gelegenheid van het dertienjarig bestaan van zijn label Gasatanka. The Melvins, peetvaders van de sludge, laten zich van hun beste kant horen, net als Redd Kross. In Double Date, niet te verwarren met de Nederlandse inzending voor het Eurovisie Songfestival van 1999, zitten Bangle Vicki Peterson, haar toen nog niet schoonzus Susan Cowsill en dBs-lid Peter Holsapple, die alledrie ook in The Continental Drifters zaten.
Op iedere zijde van de doos staat een gouden tip om je staande te houden in de muziekwereld:
1. Never start your own label
2. Never trust anyone in the record biz
3. Don’t expect to get paid on time (if ever)
4. You can’t eat your integrity when you’re starving
Wijze woorden van een man die je kunt vertrouwen. Hij is tenslotte niet voor niets politieagent.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories