7-inch serie, deel 189

Home   /   7-inch serie, deel 189

(Deel 188 hiero)
Foetus/Chrome Cranks – Vice Squad Dick
label: PCP Entertainment
jaar: 1994
kant a: Foetus – Vice Squad Dick
kant b:
Chrome Cranks – Vice Squad Dick
www.foetus.org | www.myspace.com/foetus
Foetus  Chrome Cranks
Ik weet niet meer of het Guuz was of Gerwin die me aan de Foetus bracht. In ieder geval had Gerwin Nail voor me op tape gezet, en Guuz Hole, resp. de vierde en derde lp van Jim Thirlwell, die zich op de eerste twee albums You’ve Got Foetus On Your Breath noemde, en op deze twee Scraping Foetus Off The Wheel. Ik was zeer gefascineerd door Thirlwell, die in de jaren tachtig en begin jaren negentig als Clint Ruin door het leven ging, en als Frank Want. Hallo, bent u daar nog? Hij zat in Wiseblood en deed ook mee op Soul Mining van The The, had dus meer aliassen dan je op twee handen kon tellen en hij deed het met Lydia Lunch. Allemaal artiesten die ik mateloos interessant vond in die dagen. Ik had een video-opname gezien van een van zijn optredens als Scraping Foetus, en ik weet nog hoe vreemd ik het vond: hij had helemaal geen band! Een tape bevatte alle muziek, en hij “zong” live terwijl hij als een bezetene over het podium rende, struikelde, rolde.
Nail draaide om het thema Charles Manson, nog een reden voor vergaande interesse, en Guuz had ook nog een ander tapeje voor me gemaakt, met daarop het nummer “The Only Good Christian Is a Dead Christian” van Scraping Foetus Off The Wheel, afkomstig van If You Can’t Please Yourself, You Can’t Please Your Soul. Het is een aantal keren gebeurd dat ik tijdens mijn krantenwijk doodsbang mijn koptelefoon afzette als dat nummer langskwam. Godvrezend opgevoed als ik was, was ik bang dat achter iedere conifeer de duivel zelve op me stond te wachten. Die angst werd altijd het grootst als het koortje het mantra “good christian, dead christian” inzette, met die dreigende drums eronder. Als het nummer voorbij was lachte ik mezelf uit, maar het duurde altijd even voor ik weer mijn oude zelfverzekerde gang had ingezet, de paden op, de tuinen in. De muziekwijk in Etten-Leur (met straatnamen die naar muziekinstrumenten waren genoemd) was een hele stille wijk, met grote huizen en grote tuinen met veel bomen en struiken. En het was heel donker, vooral in de winter. Dat nummer beangstigde me meer dan die keer dat er ineens een politieauto stopte en twee agenten met getrokken pistolen op me afkwamen. “Halt!” Ik zweer het je, dat zeiden ze echt. Stond ik daar, met mijn stapeltje AD‘s op mijn arm, verstijfd van schrik. Toen ze dichterbij kwamen zagen ze dat ik toch niet de door hen gewenste persoon was, en zonder iets te zeggen draaiden ze zich om, stapten in en scheurden weer weg.
Maar ik dwaal af. Foetus, dusch. Deze single is een split met de Chrome Cranks, en beide leveren hun versie van “Vice Squad Dick” van ene Dick Uranus, waar ik verder weinig over weet. Niets, eigenlijk. De versie van de Chrome Cranks doet wat denken aan Jon Spencer, vooral door de vocalen denk ik. Jon Spencer zat samen met Chrome Cranker Jerry Teel in The Honeymoon Killers (niet de Belgische band), dus misschien komt het daardoor. Foetus zingt zijn versie zoals hij vaak doet: alsof hij ontzettend moet schijten.

2 thoughts on “7-inch serie, deel 189

  1. geweldig geschreven. alsof hij moet poepen 🙂 ben sinds kort foetus weer aan het herontdekken. zijn later werk (eind jaren 90 begin deze eeuw) vind ik een stuk minder. Nail en/of Thaw daarentegen.

  2. ik heb het na thaw allemaal niet meer zo gevolgd, maar wat ik hoorde vond ik inderdaad ook niet zo goed als hole en nail. het zal met de impact te maken hebben, gedeeltelijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories