Zondag 17 september 2006, nachttrein Rome-Bari

Home   /   Zondag 17 september 2006, nachttrein Rome-Bari

Een vrouw stapt de coupé binnen. Ik schrik wakker en ga rechtop zitten, Anniek doet haar ogen half open. De vrouw mompelt een verontschuldiging. Ze stinkt naar sigaretten. Ik kijk verdwaasd voor me uit, vraag me af of ze een “gewone” passagier is, en zo ja, waar is haar baggage dan? En haar schoenen? Ze vraagt om een sigaret. Ik heb geen sigaretten. Ze staat op en loopt de gang op. Ik hoor de deur van de volgende coupé opengaan en haar raspende stem met dezelfde vraag als die ze mij eerder stelde.
Ik ga weer liggen en sluit mijn ogen, maar wordt na een paar tellen weer wakker omdat er een enorm gejammer klinkt uit de gang. De vrouw loopt huilende heen en weer over de gang, afwisselend om een sigaret huilend en haar Madonna aanroepend. Niet veel later begint ze onverstaanbare kreten uit te slaan. Na een minuut of 15 is het stil.
Onze coupé blijft verder leeg.

Posted in txt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories