Not quite on the money

Home   /   Not quite on the money
Mark's Keyboard Repair

Gisteren een kleine held (als in: voor mij een held, maar niet van de categorie Cash, Reed, de twee Curtissen, meer subtop) van zijn sokkeltje zien vallen. Money Marks eerste twee albums “Mark’s Keyboard Repair” en “Push the Button” vind ik nog altijd fantastisch, van de eerste heb ik zelfs twee versies op vinyl, weliswaar op verschillende formaten, maar toch.
Toen hij bij de Beasties speelde was ik altijd onder de indruk van de capriolen die hij achter zijn keyboard uithaalde. Ik had voor hem en heb na hem nooit een toetsenist zó verschrikkelijk tekeer zien gaan op het podium. Vooral het optreden op een festival in de Pyreneeën staat me bij, halve en hele salto’s maakte hij, en ondertussen wel gewoon doorspelen.
Maar gisteren in da club. Zijn bassist was ziek en hij had in de metro ergens in Japan een andere toetsenist opgeduikeld die de baspartijen speelde. Het was hun eerste optreden samen. En dat was te horen, maar goed, het was ook een aanvaardbaar excuus.
En toch vond ik het een aanfluiting. Mark spendeerde meer tijd aan ouwehoeren en spelen met op zich heel leuke speelgoedjes en zelf in elkaar gezette instrumenten, dan aan het fatsoenlijk ten gehore brengen van zijn eigen nummers. Zijn gitaarspel was ook niet echt je dat, en zingen lukte maar half. Hij was vooral grappig, soms, maar wat heb je aan grappig? Is er iemand ooit beter geworden van grappig?
We zijn weggegaan halverwege het optreden. Ik was teleurgesteld.
Ik zet “Mark’s Keyboard Repair” nog maar eens op. Allebei de formaten. Tegelijk.
Money Mark – Cry

Posted in txt

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories