zidouta

Home   /   zidouta

01. Alle psalmen (ik ken ze, heb ze geleerd)
02. Bob Marley, No woman no cry
03. Talking Heads, Take me to the river
04. Waterboys, Red Army Blues
05. The Cult, Love
06. Front 242, Moldavia
07. U2 & BB King, When love comes to town
08. Ute Lemper, I’m a stranger here myself
09. Roni Size, Brown Paperbag
10. Coltrane, My favorite things
11. Miles Davis, Generique
12. Curtis Mayfield, Stone Junkie
13. Yonderboi & dj Palotai, Soundsculptures
14. Shostakovitsj, Strijkkwartet no 8 in C Minor, op. 110 Het gaat om het Alegro Molto.
15. Bach, 1e Cello suite, vanaf de eerste klanken.
comment(aar):
(1) Spreekt voor zich denk ik, gooi er een gulden in en ik zeg ze op/zing.
(2) Cliché’s en foute films bestaan; het was net uit met mijn eerste echte vriendinnetje, ik kwam op een feestje en dit kwam op me af. Het leven als slechte B-film met een tenenkrommende muziekkeuze.
(3) Ik wist zeker dat zou ik muziek maken, ik zo muziek zou maken: The Heads als intellectuele baasje (en dan dit nummer!)…
(4) …The Waterboys voor het melodrama…
(5) …en The Cult voor de galm.
(6) Deze muziek schudde me hard wakker.
(7) Ooit drie jongens geweldig zien dansen op dit nummer, zo wilde ik kunnen dansen, nog steeds eigenlijk.
(8) Vriendin, liefde, botsingen.
(9) De eerste klanken draag ik mee sinds ik ze heb gehoord.
(10) In de film De drie beste dingen van het leven is Coltranes solo (live in Tokio) een drie beste dingen. Klopt. Onder elke humeur te horen.
(11) Nieuwe woning, bijna nog geen meubels in huis, de zon binnen en de grote ramen open. Met bier zittend in de vensterbank. Heeft ook met Parijs van doen, onmiskenbaar. Goddelijke klanken.
12) 34.29 minuten en hij stond op repeat: lang verwachte doch plotseling lichamelijk tumult, begin van het einde ook.
13) Entree in obscure nachtcafé onder de klanken van dit nummer, een maand of wat geleden.
14) Bij mijn begrafenis, naar ik hoop. Tumult en waanzin.
15) Bij mijn begrafenis, naar ik hoop. Als je dit hoort bestaat god toch.
(1) Speaks for itself, I think; stick a guilder in there and I’ll start singing/saying.
(2) Clichés and tacky movies do exist; I just broke up with my first girlfriend, I got to this party and this came at me. Life as a bad B-movie with embarrassing choice of music.
(3) I knew for sure: if I were ever to make music, it would be this kind of music
(4) …The Waterboys for the melodrama…
(5) …and The Cult for the resonance.
(6) This music wake me up good.
(7) I once saw 3 guys dance brilliantly to this song. I wanted to be able to dance like that. I still do, actually.
(8) Girlfriend, love, collisions.
(9) I’ve been carrying the first sounds with me ever since I heard them.
(10) In the movie “The three best things in life”, Coltrane’s solo (live in Tokio) is one of them. It’s true. Listenable in any mood.
(11) New appartment, hardly any furniture, the sun is in and the windows are open. Sitting in the window with a beer. It’s also got something to do with Paris, definitely. Divine sounds.
12) 34.29 minutes and the machine was on repeat: long expected but sudden body check, the beginning of the end, too.
13) Entrance in some obscure night café on the sounds of this track, couple months ago.
14) At my funeral, I hope. Noise and madness.
15) At my funeral, I hope. If you hear this, god does exist after all.
www.zidouta.com

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories