what if…?

Home   /   what if…?

Oude vriend Nicolai stuurde me bovenstaande foto. Die drummer, dat ben ik. Het was mijn eerste bandjeservaring. Ter gelegenheid van de “Bonte avond” aan het einde van het schooljaar hadden Nicolai, artiestennaam Ko’kai, Gerwin, Robbert en ik een paar nummers ingestudeerd die oorspronkelijk door Ko’kai zelf, op zijn Prince, geschreven, ingespeeld en opgenomen waren op tapes die nu waarschijnlijk duizenden euro’s waard zijn. Ko’kai zag toen al in dat kijken naar een live optreden van een man met een keyboard net zo opwindend is als kijken hoe het gras groeit, dus hij besloot ons erbij te sleuren en een band op te richten. Een gelegenheidsband, want we zouden maar één keer optreden.
Nicolai en Robbert waren de enigen die een instrument konden bespelen. Robbert had een zelfgemaakte gitaar, en Nicolai een akoestische gitaar en zijn genoemde keyboard. Dus kroop ik achter het drumstel, en Gerwin ontfermde zich over de koebel. Christopher Walken zou trots op ons geweest zijn.
Ik geloof dat we drie nummers gespeeld hebben. Gerwin en ik, of in ieder geval ik, wisten dat we op een podium niets te zoeken hadden – om ons dus niet helemaal belachelijk te maken had ik een koptelefoon op mijn hoofd gezet, en Gerwin droeg een baret en een zonnebril die groter was dan hijzelf. Ik weet niet meer hoe het optreden ging, of hoe de reacties erop waren, alleen dat ik doodzenuwachtig was en vond dat ik er niks van bakte.
Na het optreden kwam Peter van Serious Desire naar me toe. Peter was een geweldige gitarist die The Edge’s riffs perfect kon naspelen (hey, The Joshua Tree was nog niet uitgekomen en je kon toen nog gewoon hardop zeggen dat U2 een geweldige band was), en Serious Desire was in 1986 tweede geworden bij de Grote Prijs van Nederland, het jaar dat de nu legendarische band Longstoryshort eerste werd en Loïs Lane voor het eerst van zich liet horen. Ze waren hun drummer kwijt, en hij vroeg of ik niet bij de band wilde komen. Volgens mij heb ik alleen maar hysterisch gelachen.
Van Serious Desire heb ik daarna nooit meer wat gehoord.

Posted in txt

7 thoughts on “what if…?

  1. Could be wrong, maar volgens mij heb ik deze foto genomen, destijds. Was dit ook niet het jaar waarin Agent Orange haar verpletterende debuut maakte?

  2. Yo Luba,
    Ha, te veel eer voor deze meneer. “Robbert kon een instrument spelen.” Zou die willen. Het werkte zo. Dun Kwak had precies onder akkoord B en E een briefje geplakt op z’n keyboard. Als ‘k met een schuins oog zijn vingers zag verplaatsen op de toetsen pakte ik ook een andere greep. Altijd een seconde te laat dus. Verder nog sneu dat ik de volumeknop van de versterker maar op standje drie had gezet, terwijl ie eigenlijk pas bij vijf geluid gaf. Maarre,… lekker gespeeld en het swong als een tiet. Enne we hadden rode konen van de adrenaline en voelden ons toch voor een moment hele hippe gasten!!
    Hoepla,
    Robbert

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories