Wchulseiee

Home   /   Wchulseiee

in willekeurige volgorde:
1. Tom Waits – Who are you
2. Tiger Army – Temptation
3. Bonnie Prince Billy – i see a darkness
4. The Breeders – Happiness is a warm gun
5. 16 Horsepower – Black Soul Choir
6. Birthday Party – Deep in the woods
7. The Cure – In Between Days
8. De Kift – Nergenshuizen
9. Gun Club – Jack on Fire
10. Jon Spencer Blues Explosion – Wail
11. The Smiths – Asleep
12. Robert Mitchum – The Ballad of Thunderroad
13. The Novas – The Crusher
14. Mary Margaret O’Hara – A New Day
15. Jesus and Mary Chain – Happy when it rains
ad 1: Eigen heel het album Bone Machine. Eerste van Tom Waits die ik gekocht heb, koste me vele luisterbeurten om ‘m te gaan waarderen, maar ondertussen een van de meest dierbare cd’s die ik heb.
ad2. Deze keuze staat voor mijn voorliefde voor de psychobilly en rockabilly. Tiger Army ben ik recent tegen gekomen, schijnbaar een van de grote psychobilly bands van het moment. Tempation is psychobilly zoals psychobilly moet zijn: snel, hard en opwindend. De typische bass jaagt de adrenaline door m’n lijf, en dit al sinds de tienerjaren, een van de weinige stijlen die een constante in mijn muziekvoorkeur is.
ad3. Van het gelijknamige album. Melancholie om gelukkig van te worden.
ad4. Beatles cover, mijn eerste kennismaking met dit nummer en misschien daarom ook wel beter dan het origineel. Toen het album Pod uit kwam heeft de vpro een week lang elke avond een paar nummers gedraaid. Een van de weinige keren dat ik zo’n onverholen enthousiasme over een album heb gehoord op de radio. En terecht.
ad5. De hit van 16 horsepower, de meezinger. Van hun eerste album. Een vriendin liet deze horen aan mij, ze dacht dat ik het wel mooi zou vinden. En inderdaad, Hel en Verdoemenis met een rammelende begeleiding resulteerde deze keer in waanzinnig mooie muziek. Niet te beluisteren als achtergrond muziek, muziek die je tegen wil en dank meetrekt, die je moet beleven. Love it or hate it, er is geen tussenweg.
ad6. Heb hierover in een van mijn eerste blogentries geschreven naar aanleiding van het benauwende en beklemmende gevoel een bos mij geeft. Dit nummer voelt hetzelfde, benauwd en beklemmend.
ad7. Dit album heeft mij bij de middelbare schoolvrienden gedefinieerd als “waver” toen imago’s nog belangrijk waren. Goed, men vond mij dus een vleermuis, hetgeen ik niet erg vond want de meest interessante mensen behoorde tot dit groepje hoewel geen van allen veel op had met de New Wave. Het bleken mensen te zijn die nadachten en langer keken dan hun neus lang was en dat men hierdoor niet de meest vrolijke groep was, tja….waver dus.
ad8. Stukje tekst: “Ik heb rood haar en lees wel eens gedichten. Ze zeggen dat ik hardop droom. Ze zeggen dat ik niet drinken kan, alleen maar dromen kan…..Lees ik teveel gedichten? Ik drink! Kijk dan! Nee, ik heb geen dorst. Ik drink niet zonder dorst. Ik les mijn toekomstige dorst. Ik drink eeuwig. Ik heb een eeuwigheid om te drinken en ik drink voor de eeuwigheid. Er zit in mijn hele lijf geen hol waar deze wijn net als een wezel naar dorst graaft.” Zegt genoeg lijkt me.
ad9. Tegen gekomen op de verzamelaar “Rockabilly psychosis and the garage disease”. Eerste kennismaking met de Gun Club en sindsdien blijft dit nummer in mijn achterhoofd spelen. Samenvloeing van de twee constante liefdes op muziekvlak: psychobilly en somberheid. Dodelijke combinatie.
ad10. Opzwepend en rauw. Alles valt op z’n plek in dit nummer. Meer valt er niet over te zeggen.
ad11. Sing me to sleep. Morrissey op z’n best. Voor altijd verbonden met de dood van de opa van mijn ex-vriendin.
ad12. Hilarisch. Zoon smokkelt de illegale whiskey van zijn vader, maar de FBI zit ‘m op de hielen. Ze komen te laat, want de duivel heeft de zoon te pakken, alles wat er voor hun overblijft is de “moonshine”. Gezongen met de donkerbruine stem van Robert Mitchum en op de achtergrond een “slappin’ bass”.
ad13. Een klassieker met geruchten: heeft de Crusher (een worstelaar uit de ’60’s) het nu wel of niet gezongen? Probeer dit dansje niet uit met degene die je lief hebt.
ad14. Eendagsvlieg zonder hit. Heb het album Miss America na lang twijfelen ooit eens geleend van de openbare bibliotheek, ergens intrigeerde het me. Bevreemende muziek, lichtelijk hysterisch zelfs, maar blijft interessant om eens in de zoveel tijd te beluisteren. Misschien omdat deze, samen met The Smiths en Morrissey zo geworteld is in de puberellende?
ad15. Herfstmelancholie ten top. Hoort eigenlijk ook thuis in het rijtje puberellende. Als ik het nu beluister komt het nogal pathetisch over, maar ik heb er veel naar geluisterd, alleen op mijn kamertje, zwelgend in de eenzaamheid…
www.wchulseiee.net/blog

1 thought on “Wchulseiee

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories