Vincent Romain

Home   /   Vincent Romain

01.david bowie: let’s dance
02.the smiths: half a person
03.jean-michel jarre: zoolookology
04.master c&j: dub love
05.model 500: no ufo’s
06.serge gainsbourg: requiem pour un c.
07.jacques brel: les bourgeois
08.n.w.a.: straight outta compton
09.joy division: new dawn fades
10.pixies: something against you
11.front 242: headhunter
12.bel canto: dreaming girl
13.scott walker: always coming back to you
14.john cale: close watch
15.prince: strange relationship
16.david sylvian: taking the veil
17.coil: love’s secret domain
18.bfc: galaxy
19.antonio carlos jobim: dreamer
20.leonard cohen: the partisan
comment[aar]:
01. eerste single (die ik van moeder kreeg) en de start van een levenslange bowie-adoratie. david bowie still rules today, ook al heeft ie zelf in geen eeuwen een goeie plaat uitgebracht. en ook omdat het aanzet tot dansen is, hetgeen ik (na sex en plaatjes luisteren), nog altijd het liefste doe. bowie was ook het begin van mijn muziekverzamelmanie. ik moest gewoon alles van hem hebben. en daar horen natuurlijk ook de teleurstellingen bij.
02. adolescentie is meestal kut en morrissey kon dit gewoon het beste verwoorden. en dan die hemelse gitaarriedeltjes van johnny marr. trouwens samen met joy division de beste groep aller tijden.
03. hoe ontdek je elektronische muziek? in mijn geval via mijn stiefbroer. dit is van een elpee waar hij stemmen sampelde en bewerkte. mijn eerste vocoder heb ik hier gehoord.
04. eerste housenummer ooit gehoord; op 13-jarige leeftijd; ging het nog over sex ook, iets waar ik toen nog niet van op de hoogte was. op liaisons dangereuses, het programma van sven van hees. sindsdien tapete ik elke week de show. donderdagavond 19-21 op radio sis.
05. het eerste nummertje van juan atkins dat ik kon vinden. de start van een liefde voor detroit techno. gekocht in usa import, de winkel waar ik vandaag nog altijd de meeste plaatjes koop
06. het eerste nummer dat ik leerde kennen van één van de grootste woordenkunstenaars aller tijden. hier shockeerde ik de nieuwe vriend van mijn moeder altijd mee, omdat hij zo’n rechtse rakker was en gainsbourg voor hem voor decadentie en goddeloosheid stond.
07. ‘les bourgeois/c’est comme les cochons/plus que ça devient vieux/plus que ça devient bête’. vat alles samen wat ik van mijn moeder heb geleerd.
08. de eerste plaat die ik hoorde die ongegeneerd een vuile bek opzette. begin van hiphop.
heb ik samen met mijn broertje echt grijsgedraaid.
09. het nummer dat mij in de kwaadste uren van mijn leven (en dat zijn er nogal wat geweest) bijstaat. is dan ook perfecte soundtrack bij mijn gothic/wave periode, toen ik geheel in het zwart gehuld schimmige fuifjes en festivals bijwoonde.
10. de ontdekking van harde gitaren. ontdekt via het onvergetelijke domino deel 2, van lux jansen. iemand die me leerde echt alles goed te vinden. was indertijd het hardste wat ik ooit had gehoord.
11. vele jaren mijn lijflied. de enigste keer dat mijn broer een aanval van verzamelwoede kreeg was met front 242. ik kwam thuis van een griekenland reis en hij lag in mijn bed te slapen (in mijn kamer stond de cd). en ineens zag ik elke plaat die front 242 ooit had gemaakt naast het bed liggen.
12. dromen doen we nog het liefst. en overal zoek ik naar mooie liedjes. dit is er eentje dat nog wekelijks opkomt. toen nog met geir ‘biosphere’ jensen. maar vooral voor de onaards mooie stem van annelie drecker.
13. zo mooi dat ik het maar af en toe durf opzetten. na bowie en sylvian één van de stemmen die me al heel mijn leven achtervolgt. was trouwens ook hevig brel-liefhebber.
14. de versie die op music for a new society staat is bloedmooi en heel triest. say no more.
15. masochisme gekoppeld aan funk: daar kan ondergetekende wel inkomen. goed en slecht wisselen elkaar af in het leven en komen soms ook wel eens tegelijk.
16. die stem, die sfeer, vanaf de eerste noot die ik van hem hoorde was ik verkocht. staat bij mij voor verfijndheid en elegantie, eigenschappen, die hoewel ik ze zelf niet pretendeer ze in hoge mate te bezitten, hoe dan ook hoog in het vaandel draag.
17. liefde en de donkerte die erachter schuilt: staat voor één van de vreselijkste relaties die ik ooit heb gehad. wel genoeg commentaar, dacht ik zo.
18. en toen ontdekte ik carl craig. nog altijd één van de weinige electronische nummers waar ik kippevel van krijg. carl craig is god!
19. voor mij geen sinatra, geef mij maar jobim. zoveel eleganter! symbool voor de hernieuwde kennismaking met het fenomeen ‘rustig’.
20. een van de beste, zoniet de beste tekst voor een liedje, die ik ken. geeft ook wel weer hoe ik over ‘verzet’ denk. ‘i was cautioned to surrender/this i could not do’. dat zegt het toch allemaal?
fire-in-the-mind.blogspot.com

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories