Tof

Home   /   Tof

Er stapten een stel laat-puberalen in. Van die studententypes, met roze hoofden van het bier en een blik alsof ze de wereld aankunnen. Alsof er onder dat babyvet zich rimpels bevonden van bloed, zweet en tranen. Zes stevige jongens en een gezellig dik meisje, allen gehuld in wat leek op scouts-uniformen, met rood-wit-blauwe sherpen en getooid met petten waarop de Vlaamse leeuw genaaid was. En datte zij toffe jongens waren dat wilden zij wé-hé-ten.
“Laten wij zingen!” riep er een. En ze hieven een lied aan over het schone Vlaand’ren land en dat de leeuw zal vechten. Af en toe keek een van hen de coupé rond, alsof om zich ervan te vegewissen dat iedereen aanwezig hen hoorde, maar meestal keken ze tijdens het lallen strak voor zich uit. Een lied over het Brabantse land volgde, en daarna een over een schönes Mädchen.
Het meisje zong het hardst. Zij keek ook het uitdagendst de treincoupé in, en stond af en toe op om met haar handen in haar zij de woorden uit te spuwen. Alsof ze zichzelf moed inzong voor de lange nacht die volgen zou. Immers, zes uur nadien zouden haar zes kompanen om het hardst zingend over Vlaamse leeuwen en schöne Mädel hun zaad over haar weelderige boezem verspillen. Voor het vaderland, denk ik.

Posted in txt

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories