olaf molenaar

Home   /   olaf molenaar

1. Nothing compares to you. Sinéad o Connor
2. Unfinished Sympathy. Massive Attack
3. I travel. Simple minds
4. The message. Grandmaster Flash
5. Going underground. The Jam
6 Het hondje van Dirkie. Wim Sonneveld
7. Der Mussolini. DAF
8. Voodoo People. The Prodigy
9. I just can’t get enough. Depeche Mode
10. Sabotage. Beastie Boys
11. Sexual Healing. Marving Gaye
12. Another Star. Stevie Wonder
13. Charlotte Sometimes. The Cure
14. In mijn betere wereld. Gorki
15. Tonight Tonight. Smashing Pumpkins
comment(aar):
1. Ik was student in Nijmegen en voelde me zoals veel pubers onbegrepen. In het weekend liftte ik naar huis. Ik kreeg een lift van een vrouw en dit nummer schalde door de auto. Ik was verkocht, zeker toen ik ook nog hoorde dat de traan in de clip echt was (ze dacht op dat moment aan haar pas overleden moeder)
2. Klaar met de studie, geen geld, geen werk en een Golfoorlog.
3. In 1982/1983 was dit dansbaar en toch heel hip.
4. Net op kamers. Op dinsdagavond in de studiefuif was dit de plaat. Later die avond keek ik stiekem naar Niels Holgerson
5. Ik droeg een button van The Jam op een oud te groot zwart colbertje van mijn oom. In de plaatselijke snackbar vroeg Willie Hunting of ik Going Underground al kende. Ik stond met de mond vol tanden.
6. Op zondagmiddag tussen Langs de Lijn met Willem Ruis en Koos Postema en Studio Sport was dit mijn favoriet in de platencollectie van mijn ouders. Lekker Hollands melodrama over een overreden hondje
7. De tekst was lekker provocerend en dan ook nog gezongen door Duitsers.
8. Dit was een single waar ik het warm en koud van kreeg, hier kreeg je ouders de gordijnen mee in rond 1993. Ook een erg lekkere dansplaat overigens.
9. 1984, mijn eerste echte grote liefde Fred Astaire & Ginger Rodgers op Depeche Mode Live in de plaatselijke disco.
10. De clip was mijn absolute favoriet. Mooie snorren, achtervolgingen maar ook een vet nummer
11. Ik hou niet van Soul maar voor Marvin maak ik een uitzondering; briljante geilneven muziek.
12. Dit is het meest positieve nummer dat ik ken. Als je blind bent en dan zo’n vrolijk nummer kunt zingen moet het leven wel de moeite waard zijn.
13. Lekker melodrama; Whutering Heights op muziek met Robert Smith in de rol van het zielige neefje.
14. Het beste Nederlandstalige nummer alle tijden van de meest onderschatte groep aller tijden
15. Billy met orkest. Komt van het beste Dubbelalbum. Ik was ziek en voelde me zielig en dit was de ideale soundtrack daarbij. Eenzaam maar niet alleen.
1. I was a student in Nijmegen and felt misunderstood, like many adolescents. In the weekends I hitched home. got a ride from a woman and this song was playing. I was sold, especially when I heard the tear was real (she was thinking of her recently passed away mother)
2. Finished my studies, no money, no job and a Gulf war going on
3. In 1982/1983 this was very danceable and yet very hip
4. Living on my own for the first time. On Tuesday nights parties, this was the record. Later that night I secretly watched Nils Holgersson
5. I was wearing a Jam button on the jacket I got from my uncle. In the local chips shop Willie Hunting asked me if I knew Going Underground. Didn’t know what to say
6. On Sunday afternoons between Langs de Lijn with Willem Ruis and Koos Postema and Studio Sport, this was my favourite from my parents’ record collection. Nice Dutch melodrama about a doggie hit by a car
7. The lyrics were provocative and sung by Germans
8. This was a single that gave me shivers, you could get your parents mad with this around 1983. Nice dance track, too
9. 1984, my first real love, Fred Astaire & Ginger Rodgers on Depeche Mode Live at the local disco
10. The video was my absolute favourite. Nice moustaches and pursuits but also, a great song
11. I don’t like soul music but Marvin’s an exception; brilliant music for horny toads
12. This is the most positive song I know. If you’re blind and can sing a happy song like this one, life must be worth something
13. Nice melodrama; Whutering Heights on music with Robert Smith playing the part of the pitiful nephew
14. The best Dutch song ever, by the most underrated group ever
15. Billy with an orchestra. From the best double album. I was ill and felt sorry for myself and this was the ideal soundtrack. Lonely but not alone

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories