martijn grooten

Home   /   martijn grooten

1. Robert Long – Iedereen doet ‘t
2. Starship – Nothing’s Gonna Stop It
3. Crowded House – Don’t Dream It’s Over
4. KLF – 3AM Eternal
5. U2 – One
6. Velvet Underground – Heroin
7. Sonic Youth – JC
8. Pavement – Range Life
9. Tullycraft – Pop Songs Your New Boyfriends Too Stupid To Know About
10. Mountain Goats – Lab Rat Blues
11. Songs: Ohia – Freedom pt. 2
12. The Masters Of The Hemisphere – On The Streets The Key
13. Dressy Bessy – You Stand Here
14. The Field Mice – Sensitive
15. The Cannanes – History
comment[aar]:
1. Afgezien van kinderliedjes op de kleuterschool begon hier mijn muzikale opvoeding. Voor mijn gevoel stond Robert Long bij ons thuis altíjd op, thuis en in de auto. Ik denk dat ik de meeste liedjes nog steeds uit mijn hoofd ken.
2. In de zomer van 1987, ik was negen, heb ik een korte periode gehad waarin ik fanatiek de top 40 volgde. Tijdens deze periode (die gevolgd werd door een paar jaar waarin muziek me nauwelijks iets kon boeien) was dit mijn favoriete nummer. Ook 3. komt uit deze periode, het was de eerste single die ik ooit kocht. Achteraf bekeken had dit erger gekund.
4. Op de middelbare school begon de belangstelling voor de muziek weer te groeien. Sterk beïvloed door klasgenoten ontdekte ik de top 40 en bombardeerde ik mezelf tot liefhebber van House, wat concreet inhield dat ik de meeste Turn Up The Bass-verzamel-CD’s op cassette bezat. Erg weinig uit die tijd is blijven hangen, maar dit is enigszins representatief, hoewel ik hier net zo goed een veel foutere band had kunnen zetten…
5. Zo rond de derde klas was ik ik voor het eerste écht fan van een band: U2. Ik luisterde erg veel naar hun muziek, had ongeveer hun halve collectie op CD, de rest op bandje. En ik bezocht voor het eerst in mijn leven een echt popconcert, met 60.000 anderen in de Kuip.
6. Via U2 probeerde ik meer muziek te ontdekken, bijvoorbeeld door OOR’s popencyclopedie (die ik regelmatig van de bibliotheek leende) goed te bestuderen. Zo ontdekte ik veel top-100-allertijden-bands en ook de Velvet Underground. Dit heb ik lang als beste nummer ooit beschouwd.
7. Rond die tijd kreeg ik een bandje van iemand met daarop Sonic Youth’s Dirty. Aanvankelijk bestempelde ik het als hardrock (want hard en enigszins rock) en het duurde lang voordat ik de muziek wist te waarderen. Uiteindelijk deed ik dat wel, behoorlijk veel ook en zo ontwikkelde een nimmer verdwenen voorliefde voor gitaarbandjes.
8. Ik begon VPRO’s Villa 65 te ontdekken, waar ze leuke muziek draaiden die ik veelal nog niet kende. Een van de bands die ik zo ontdekte was Pavement, want mijn voorkeur verschoof steeds meer in de richting van luchtige, soms zelf vrolijke muziek, al zou ik nog wel een tijdlang ook hardere, meer noisy gitaarmuziek weten te appreciëren.
9. Tegen het eind van de middelbare school kregen we thuis internet, dat toen net in opkomst was. Zo raakte ik in contact met mensen met eenzelfde muzikale voorkeur, want die waren in Hellevoetsluis weinig te vinden. Van een jongen uit Canada kreeg ik twee bandjes opgestuurd met heel veel leuke, maar voor mij nog onbekende bands, die een wereld voor me open deden. Deze bandjes werden een soort rode draad voor mijn muzikale ontdekkingtocht van de komende jaren, inmiddels heb ik meer dan de helft van de nummers zelf op LP/CD. Dit was een van de leukste nummers van die bandjes.
10. Tegen het eind van de middelbare school en aan het begin van de universiteit in Nijmegen had ik voor het eerst sinds U2 weer een band die ik de beste per wereld vond: The Mountain Goats. Ik moest en zou zoveel mogelijk materiaal van John Darnielle krijgen, inclusief materiaal dat alleen op cassettes was verschenen, waartoe dit nummer behoort.
11. Tijdens het begin van mijn studie luisterde ik veel naar rustige, vaak akoestische muziek, niet zelden op zolder opgenomen. Songs: Ohia was zo’n bandje, het was bovendien een van de bands die ik (per email) interviewde voor het fanzine Rebound waarvoor ik toen een tijdje schreef.
12. Een van de leuke dingen van het schrijven voor een fanzine is dat je nieuwe, onbekende bandjes kon ontdekken en daarover aan anderen vertellen. Met dit doel ontdekte ik het fenomeen mailorder en bestelde zo regelmatig leuke dingen uit de VS, aanvankelijk door op het postkantoor gekochte dollars (“nee, ik hoef echt geen reisverzekering”) in een envelop de oceaan over te sturen, later via de veel veiliger credit card. Zo ontdekte ik ook deze band.
13. Nadat ik gestopt was met schrijven voor Rebound (dat niet lang daarna ook zelf het loodje liggen), heeft de muziek een tijdje op een wat lager pitje gestaan wegens te druk met mijn studie en de daaraan gekoppelde dingen. Wel bleef ik nog regelmatig nieuwe platen en CD’s kopen, en nummers als dit voorkwamen dat de muziek echt uit mijn leven zou verdwijnen.
14. Tegen het eind van mijn studie en aan het begin van mijn AiO-schap werd de liefde voor de muziek groter dan ooit. Behalve nieuwe bands kopen begon ik mijn muziekcollectie in een bredere context te plaatsen en kocht vooral veel dingen uit de jaren ’80, waaronder dus de Field Mice, met een nummer dat een van de beste nummers aller tijden is.
15. Voor het eerst sinds The Mountain Goats heb ik weer besloten dat er een “beste band ter wereld” is. The Cannanes zijn de gelukkigen. Na lang zoeken is het me lang gelukt de acht albums (en een paar singles) te bemachtigen die de Australiëers uitgebracht hebben. En wat heb ik een spijt dat ik een paar jaar terug niet naar Dordrecht ben gegaan toen ze daar hun enige Nederlandse optreden in hun bijna 20-jarig bestaan gaven.
1. Except from children’s songs on nursery school, my musical education started with this Dutch singer. According to my memories, this was always on at my families house and in the car. I think I still know many of his songs by heart..
2. During the summer of 1987, I was nine by then, there was a short period during which I listened a lot to the top 40. During this period (which was followd by some years of totally no interest in music) this was my favorite song. Also 3. is from this period, it was the first single I ever bought. It could have been worse.
4. At secundary school I became interested in music again. Heavily influenced by people from my class I rediscovered the top 40 and calles myself a House-fan, which in practice meant that I had cassette-copies of most of the Turn Up The Bass-compilation series. There’s not much I remember from that period, but this is more or less representative, though I could have put here something more uncool.
5. When I was about 14, I was for the first time a real fan of one band: U2. I really listened a lot to their music, got about half of their albums on CD (the rest on tape). And for the first time in my life I went to a pop-concert, in De Kuip in Rotterdam, together with about 60.000 others.
6. It was through U2 that I discovered more music, for example by reading a popencyclopedia. This way I discovered many classic rock bands and also the Velvet Underground. For quite a long time, I considered this song to be the best song ever.
7. Around that time, someone gave me a tape with Sonic Youth’s Dirty on it. At first I thought it was hardrock (being hard music with guitars) and it took long before I learned to appereciate the music. When I finally did, I started liking is really much, and this way started a never-ending love for indiebands.
8. I discovered that on VPRO-radio they played nice music, most of which I did not know yet. One of the bands I discovered this way was Pavement, as I got more and more into more poppy indie, even though for quite some time I still listened a lot to more noisy indiebands.
9. At the end of secundary school my family got an internet connection, which was just upcoming at the moment. This way I got to know people there were into the same music as I was, because there were not so many in Hellevoetsluis were I lived. From a guy from Canada I got two tapes, with many really nice bands, most of which I did not know before. These tapes became a guideline for my search in music for the following years, nowadays I’ve got over half of the songs on LP or CD myself. This was one of the best songs from those tapes.
10. Towards the end of secundary school and during my first period at university in Nijmegen, for the first time since my U2-period I had a band that I considered the best in the world: The Mountain Goats. I tried to get a much things as possible by John Darnielle, including some cassette-only stuff, a.o. this song.
11. During my early days at university I listened much to quiet, mostly acoustic music, not rarely recorded at a loft. Songs: Ohia was such a band, it was also the one of the few bands I interviewed (through email) for the Dutch fanzine Rebound.
12. One of the better things of writing for a fanzine is that you can discover new, unknown bands and tell other people about it. With this goal I discovered the mailorder, and got this way many nice things from the US, at first by sending dollars well-hidden in an envelope, nowadays I use the much safer credit card. This way I also discovered this band.
13. After I quit writing for Rebound (which called its quits not long afterwards), music was not so important for some period. I concentrated on my studies and related things. However, I still bought new records and CD’s and songs like this one made music still have its place in my life.
14. Towards the end of my studies and during the beginning of my PhD-studies, my love for music was bigger as ever. Besides buying new records I tried to put my records collection in a somewhat broader context and bought many records from the 1980s this was, among these the Field Mice, with a song that i one of the best songs ever.
15. For the first time since The Mountain Goats, I’ve decided there is a “best band of the world”. They are the Cannanes. After searching quite a lot I finally managed to get all eight of the albums (and some singles as well) the Australians have put out. And boy I do regret I did not go to Dordrecht a few years ago were they gave their only Dutch gig during their nearly 20 years of existance.
www.thinksmall.nl

1 thought on “martijn grooten

  1. Wow! Iemand anders die The Field Mice kent en op waarde schat!!!! Mmmmm, waarschijnlijk m’n meest gekoesterde 7″… 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories