Kike Turmix

Home   /   Kike Turmix
Kike Turmix in actie
foto gejat van www.marusheena.com

Ik kreeg een sms’je. “Turmix r.i.p.” Meer niet. Een schok en een golf aan herinneringen waren mijn deel.
Kike Turmix dood, en dit keer voor het eggie. Een paar jaar geleden deden geruchten al de ronde als zou hij na een hartaanval zijn plek naast de duivel en GG Allin hebben ingenomen. Maar dat bleek geklets. Dit niet.
Ik kwam er vervolgens achter dat hij al in oktober is overleden, vier dagen nadat een Madrileense dokter hem verteld had dat hij een groot kankergezwel had op de plek waar vroeger zijn lever zat.
Turmix speelde een rol in mijn jaren in Madrid. Ik woonde bij hem om de hoek en kwam meerdere malen per week met hem in aanraking, hetzij in de Tupperware in Malasaña waar hij platen draaide (“en niet deejayde!”, schreeuwt hij ouderwets in mijn oor), hetzij in een van de andere gruizige holen die de roemruchte wijk rijk is, of gewoon in werk-gerelateerde situaties, als ik concurrerende platendistributeurs bezocht waar hij dan toevallig ook altijd net op bezoek was, de aanwezigen telkens weer verbazend met zijn met ontelbare scheldwoorden en schunnige grappen doorspekte verhalen. Punk as fuck was de man, en in die dagen ook erg aanwezig als schreeuwlelijk bij The Pleasure Fuckers, waarvan de toenmalige drummer nog een blauwe maandag bij GG Allin in de band had gespeeld, of zo werd gezegd.
Een mooie herinnering is de keer dat hij bij ik weet niet meer welke Amerikaanse hardcoreband op het podium sprong om een nummer mee te schreeuwen, een van zijn handelsmerken, en bij het stampen om zijn geloei nog wat extra kracht mee te geven, pardoes door het podium van de Revolver zakte. Het was een koddig gezicht om die dikke daar vast te zien zitten, en het gejoel was oorverdovend toen hij onder het podium door moest om weer in de zaal plaats te nemen.
Nog een mooie herinnering: Kike Turmix die in een enorme draaistoel midden in zijn woonkamer zit, en vanuit die positie overal bij kan. Links de platenkast, rechts de platenspeler, en hij hoeft niet op te staan om de ene na de andere punkrockplaat op te leggen. “Heb je honger?”, vraagt hij, en zonder mijn antwoord af te wachten buldert hij richting keuken, waar zijn vrouw Marga is, om een paar gebakken eieren – vier voor hem, twee voor mij.
¡Agur, Kike!
The Pleasure Fuckers – Malasaña Mama

Posted in txt

2 thoughts on “Kike Turmix

Leave a Reply to Max J. Molovich Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories