joeri cornille

Home   /   joeri cornille

01. Sinéad O’Connor: “Troy”
02. Randy Newman: “Every Time It Rains”
03. The Smithereens: “In a lonely place”
04. Gabriël Yared: “Betty et Zorg” (uit “37°2, Le Matin Soundtrack”)
05. Rage against the Machine: “Killing in the name of”
06. Chet Baker: “But not for me” (versie op “The Touch of Your Lips”)
07. U2: “With or without you”
08. John Rutter: “The lord is my sheperd” (uit Requiem, versie Cambridge College Choir)
09. Gabriël Fauré: “Lux aeterna” (uit “Requiem”)
10. Gregorio Allegri: “Miserere” (versie “A sei voci”)
11. Christobal de Morales: “Parce mihi domine” (versie Jan Garbarek en Hilliard Ensemble)
12. Arvo Pärt: “Fratres” (Gidon Kremer/Keith Jarrett)
13. Johannes Brahms: “Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen” (versie Rias Kammerchor)
14. Wim Mertens: “Close Cover”
15. Raymond Van Het Groenewoud: “Twee meisjes” (versie met orkest)
comment(aar):
Ik hou het op kippenvelmuziek. Het lijstje is uiteraard beperkt (helaas), maar ik vind toch dat deze vijftien nummers een goed beeld geven van de muziek die de voorbije 20 jaar een verschil heeft gemaakt in mijn leven. Uiteraard mis ik hier gigantische happen uit mijn platenkast/cdrek, maar da’s nu net het opzet zeker?
De volgorde heeft geen belang:
1 Ijselijk op Rock Werchter en nog beter in Vorst Nationaal. Ik krijg het er helemaal koud van;
2 Het had ongeveer gelijk welk ander nummer kunnen zijn, maar Randy Newman moest er in;
3. Gewoon, omdat het een samenvat wat ik zo ongeveer voelde toen;
4 Omdat ik het zelf soms eens met gesloten ogen naspeel op sax. Voor mistige ochtenden en lenteavonden;
5 Voor de kick en de power, geweldig uit de bol gegaan destijds;
6 Voor de stem, de grain, de heesheid. Ik krijg er niet genoeg van;
7 Noem dat maar jeugdsentiment;
8 Misschien is Rutter wel de popmuzikant onder de hedendaagse klassieke componisten, maar hij treft mij vaak;
9 en 13 Man, oh man, die modulaties!;
10 en 11 Onwezenlijke muziek, adembenemende vocalises. Gewoon prachtig;
12 Bijna stilte is ook muziek. Pärt kleedt me helemaal uit;
14 Dit achtervolgt me al 17 jaar of zo. Ik associeer het ook met het beginnen van de nachtradio vroeger;
15 Daar krijg ik nu eens tranen van in mijn ogen zie.
Het lijstje ziet er nogal melancholisch uit, als ik het nu zo zie staan. Maar dat zal wel aan de jaren tachtig hebben gelegen zeker? 🙂
I’ll call it goosebump music. Of course, this list is limited (alas), but still I think these fifteen songs give a good view on what influence the music has had in my life for the past 20 years. Again, I miss big chunks of my record collection here, but I suppose that’s what it’s all about? In no particular order:
1 Brilliant on Rock Werchter and even better at the Vorst Nationaal. Gives me the chills;
2 It could have been any track, Randy Newman just had to be on the list;
3. Simply because it pretty much spells out the way I was feeling at the time;
4 Because sometimes I play it on my saxophone with my eyes closed. For the foggy mornings and Spring evenings;
5 Because of the kick it gives and the power it’s got, getting crazy on this track in those days;
6 Because of the voice, the grain. Just can’t get enough of it;
7 Just reminiscing…;
8 Maybe Rutter is the pop musician of contemporary classical music, but he touches me;
9 en 13 Man, oh man, those modulations!;
10 and 11 Unreal music, breath taking vocals. Just plain beautiful;
12 Near-silence is music, too. Pärt leaves me completely naked;
14 This has been following me around for about 17 years or so. It reminds me of the early days of night radio back in the day;
15 You see, I get tears in my eyes when I hear this.
The list looks rather melancholic, looking at it now. But that’s probably the eighties, right? 🙂
www.urendagennachten.be

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories