Hoe een vermakelijke anekdote over het slachten van een kip een ander verhaaltje over mozzarella en een geslacht geitje losmaakt

Home   /   Hoe een vermakelijke anekdote over het slachten van een kip een ander verhaaltje over mozzarella en een geslacht geitje losmaakt

Ik las net een goed verhaal bij Blue-log over zijn eerste kippenslachting.
Ik koop geregeld een zakje mozzarella (“modzarèèlll,” zeggen het meisje en ik altijd, vrij naar Tony Soprano) van Santa Lucia bij de GB. Ik hou van mozzarella, zeker als ze vers is. Maar daar hebben we meestal geen poen voor. Santa Lucia is een redelijk alternatief. Als ik eens gek wil doen koop ik de bufala-versie voor extra smaak. Als ik dan ‘s avonds de kaas uit het zakje haal doe ik dat boven de gootsteen, zodat het water weg kan lopen. Op die momenten komt steevast de herinnering naar boven aan de keer dat ik voor het eerst een geit geslacht zag worden.
Ik was 9 jaar en we waren op vakantie in Salobre, het bergdorp in het zuidoosten van La Mancha, Spanje, waar mijn (stief)vader vandaan komt. Die dag zouden we een picknick houden ergens nog hoger in de bergen, met de hele familie. De vrouwen (ma, tante Julia en oma) waren in de keuken bezig om broden in de manden te doen, worsten, kazen, flessen wijn en frisdrank in te pakken, terwijl in het achterste gedeelte van de stal die aan het huis van opa en oma vastzat de mannen (pa, oom Paco en opa) voor het vlees zouden zorgen. Ik was buiten aan het voetballen met mijn broertje en een hele stoot andere kinderen die allemaal mee zouden gaan. Toen ik een klagelijk gemekker uit de stal hoorde komen ging ik kijken. Pa stond voorovergebogen over een klein geitje, hij hield het bij de hoorns vast. Opa stond ernaast met een enorm mes, en oom Paco hield een koekenpan in zijn handen. Net toen ik pa wou vragen wat ze aan het doen waren stak opa het mes dwars door de strot van het geitje. Ik bleef stokstijf staan en zag hoe het beest spartelde tussen de benen van mijn vader. Het mekkeren was een soort rochelen geworden, en oom Paco hield de pan onder de wond om het bloed op te vangen. Opa keek op en lachte naar me terwijl hij iets onverstaanbaars zei tegen mijn vader, die ook naar me keek en lachte. Ik weet niet hoe lang het duurde, maar op een gegeven moment was het geitje stil en spartelde het niet meer. Ook de bloedstroom was opgehouden, en oom Paco liep met de pan naar de keuken. Toen pakten pa en opa het geitje en begonnen het te villen. Het beest was rood en zag er vreemd uit. Het vel hingen ze te drogen aan een waslijn. Pa zei dat ik terug moest naar buiten, voetballen, en dat we zo weg zouden gaan.
Later bij de picknick was het geitje erg lekker, en toen ik aan mijn moeder vroeg wat dat donkerrode spul was met die kratertjes erin en stukjes knoflook, zei ze dat dat het gebakken bloed was van datzelfde geitje.
Als ik dan het water uit het zakje mozzarella wil laten lopen houd ik het zakje stevig vast zodat het water aan één kant komt te zitten. Dan steek ik het mes erin en komt het water eruitgespoten.
Ik voel me dan een hele vent.
Misschien moet ik het meisje eens vragen of ze een pannetje onder de snee wil houden om het water op te vangen.

Posted in txt

3 thoughts on “Hoe een vermakelijke anekdote over het slachten van een kip een ander verhaaltje over mozzarella en een geslacht geitje losmaakt

  1. Schitterende anekdote, zie al aan je gootsteen staan 🙂
    Bufala rules !
    niets beter dan van die verse kleine tomaatjes hier, beetje olie, beetje peper en buffelmozzarella tijdens de zomeravonden hier…
    Santa Lucia, ook al is het ex-Danone, blijft inderdaad een vrij goed alternatief…

  2. .. dat vinden wij van blue-log nou ook. (of ik tenminste, blue-log-jan heeft volgens mij nog nooit een boerderij gezien)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories