bas

Home   /   bas

Ik speelde in de band omwille van haar.
De slechtste bassiste ter wereld.
Legendarisch omdat ze ritme saai vond.
Maar wij -iedereen in de band was fan- keken enkel naar haar hand.
Hoe gedreven die langs de hals van haar bas gleed.
Even opwindend als het behaatje met tijgermotief dat ze nooit onder haar podiumtopje kon verstoppen.
De PA lieten we zweren dat hij haar volume op 1 liet staan.
En in het contract stond dat de spot op haar moest worden gericht.
Want net als het publiek kwamen we alleen maar voor haar.
Niemand die merkte dat we vergaten te spelen toen ook het bandje van haar schouder gleed.
Woorden: 111/Tekens: 500/Zij: 2
uit: zijx500, van hijx500, die vanuit zijn boekblog telkens een kort verhaal [van 500 lettertekens maximaal] publiceert op andere weblogs. kijk hier welke andere sites eveneens meewerken.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories