volando voy

Home   /   volando voy

de afgelopen dagen heb ik veel naar camarón de la isla geluisterd. behalve wat bandjes heb ik maar één cd van hem, “camarón nuestro”, een dubbelaar uit 1994 met onuitgebrachte live tracks waarop de legende uit cádiz begeleid wordt door de fantastische gitarist tomatito [de vader van die drie ketchup meisjes. het kan verkeren]. het is één van de mooiste platen die ik heb. de zang van camarón raakt je tot in het diepst van je ziel, ik krijg er in ieder geval tranen van in mijn ogen.
mijn moeder ook trouwens, zelfs zo erg dat ze het mijn [spaanse] stiefvader bijkans verboden heeft om nog flamenco te draaien thuis. alleen haar tranen hebben een andere reden, en wel het feit dat ze het verschrikkelijk gekrijs vindt.
maar dit terzijde.
een paar weken geleden draaide rainer trüby in brugge een flamencoplaat, zo maar, tussen alle latin jazz en batucadas in. en het klonk fantastisch. meestal betekent de combinatie flamenco + house of anderszins moderne muziek een hoop ellende. zie de lailolailo-verzamelaars die eind jaren ’80 overal opdoken door toedoen van die vermaledijde gipsy kings. en die vreselijke bandjes die op tenerife en andere paradijselijke toeristenoorden de restaurantgangers vergasten op een rondje platte sevillanas waar de honden geen brood van lusten.
maar de laatste jaren is men die klap een beetje te boven. de oostenrijkers madrid de los austrias [zie ook mijn interview met hen op fifteen.be] verwerken veel flamenco in hun muziek en dat doen zij goed [hoewel ook daar de kaas op de loer ligt], en spaanse hiphoppers als el payo malo [album: “con tierra en los bolsillos”] en solo los solo [“quimera”, o.a.] versnijden hun beats en rhymes met een flink aantal grammen flamenco.
en ojos de brujo dus, want van hen was de track die der rainer draaide. zij mengen flamenco met o.a. funk, reggae, salsa en arabische muziek. “barí” is hun meest recente album. zeer aan te raden.
en dan zijn er nog bands als pata negra en ketama, die een soort flamenco-rock maken, en nieuwe helden als macaco [doen ook veel samen met ojos de brujo] en amparanoia.
maar ik dwaal af.
het mooist vind ik toch de pure flamenco, waarvan camarón [die overigens ook vreemd werd aangekeken door de flamencopuristen omdat hij met strijkorkesten en rockbands in de weer ging], paco de lucía en tomatito toch wel de bekendste vertegenwoordigers zijn, zo even uit het hoofd. vanavond is op nederland 3 de film vengo van tony gatlif te zien. met muziek van o.a. tomatito. zet uw videorecorder maar vast klaar.
[ik ken de film overigens niet dus ik wil geen klachten achteraf he]

Posted in txt

3 thoughts on “volando voy

  1. HELEMAAL MEE EENS! Kazaadownload aanrader is in dit kader wat mij betreft:
    Ley de grabedad van Ojos de brujo. Of Sonidos negros van Camarón. Of Jerez van Tomasa la Macanita. Of Que Pena van Niña Pastori. Of..of…of…of…of

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories