Geklutst, niet gebakken

Home   /   Geklutst, niet gebakken

Toen de wat oudere man zag dat er op één meneer na niemand zat aan de lange tafel, die hij niet anders kende dan vol met borden, mokken, broodmandjes, belegschaaltjes en melkkannen, ontspande hij zijn buikspieren en liet zijn overtollig vet hangen.
“Wat is dat toch fijn,” dacht hij net, toen het leuke jonge meisje naar de toonbank kwam. Zijn buik sprong automatisch op openbare-ruimte-stand, maar hij keek toch snel even naar beneden om te controleren of hij zijn schoenen kon zien.
“Kan ik u helpen?” vroeg het leuke jonge meisje verlegen. De wat oudere man bestelde zijn twee croissants en bedacht zich dat de eieren op waren. Hij had zin in eieren.
“Zijn die rauw of al gekookt?” vroeg hij, wijzend op het mandje eieren op de toonbank.
“Ze zijn vers en rauw,” antwoordde het leuke jonge meisje.
“Dan wil ik er graag twee meenemen.”
“Wilt u een tasje?” Hij antwoordde dat dat niet nodig was en haalde zijn portemonnee tevoorschijn. Toen hij de drie muntstukken in haar hand had gelegd en zijn portemonnee had opgeborgen draaide hij zich met een “Tot ziens” om naar de deur.
“Dag,” zei het leuke jonge meisje. “D-d-doet u voorzichtig met de ei, eieren? Straks komt u thuis met gebakken eieren.”
De wat oudere man draaide zich om en lachte om het onhandig uitgevoerde grapje.
“Gebakken? Geklutst bedoelt u zeker?”
Het leuke jonge meisje werd vuurrood.
“Eh, ja, natuurlijk. Geklutst.”
“Zal ik doen. Dag!”
Het leuke jonge meisje wierp een snelle blik op de meneer aan de tafel en werd nog roder. Ze draaide zich om en vloekte zachtjes in zichzelf.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories