Eigenwijs

Home   /   Eigenwijs

De kat ligt lui op het gras. Ze rekt zich uit. Het namiddagse zonnetje kietelt haar witte buik.
Het meisje drukt haar sigaret uit met een vies gezicht. Het is vast haar eerste. Verboden door haar ouders, want het is ongezond, en bovendien is ze nog jong. Ze pakt de leiband en staat op. Ze kijkt naar de kat en zegt “Kom”. De kat reageert niet.
“Lula, kom,” zegt het meisje weer. Geen reactie.
“Nou, ik ga hoor,” zegt het meisje. Ze loopt weg. De leiband spant zich aan. Het meisje stopt en draait zich om. “Lulaaaa.”
De kat reageert geheel niet. Ze rekt zich nog eens uit en draait zich om. Het meisje trekt aan het koord. “Lulaaaaa! Kom op nou! Sta op.”
Geen reactie. Dan begint het meisje weer te lopen. De leiband staat strak maar het meisje loopt door. Lula wordt meegesleept. Het meisje stopt weer. “Kom je nou mee of niet?” De kat blijft rustig liggen.
“Dan moet je het zelf maar weten,” zegt het meisje, en ze loopt verder, de kat achter zich aan slepend.
Het is een komisch gezicht. Lula maakt geheel geen aanstalten op te staan en mee te gaan. Ze laat zich rustig voortslepen, van het gras af de stoep op. Het meisje stopt weer.
“Lulaaaaaaaaa! Verdomme, kom nou mee, kutbeest!” Ze stampt op de grond. Lula blijft liggen. Het meisje kijkt om zich heen, haalt dan een pakje sigaretten uit haar heuptasje. Ze haalt er een sigaret uit, kijkt weer om zich heen, en dan naar de sigaret. Even blijft ze zo staan, aslof ze aan het denken is. Dan stopt ze de sigaret weer terug, en het pakje terug in haar heuptasje. Ze kijkt weer naar Lula. “Kutkat.”
Ze loopt weer door, het plein over. Lula verzet zich nu maar kan niet tegenhouden dat ze gewoon wordt meegesleept. Ze geeft haar verzet op en gaat er weer bij liggen. Ze zijn nu halverwege het pleintje. Het meisje stopt weer en loopt dan terug naar de kat. Ze aait het beest over haar buik. Lula kronkelt.
“Zo, en nu gaan we. Kom op, opstaan,” spreekt het meisje Lula toe. Maar Lula blijft liggen. Onverstoorbaar. Het meisje loopt weer door, en zodra het koord weer gespannen is sleept ze Lula weer achter zich aan. Taki, de eigenaar van het Griekse restaurant dat aan het plein is gevestigd, komt aangelopen.
“Wat is er? Wil ‘ie niet mee?” vraagt hij aan het meisje.
“Het is een zij,” zegt ze, “en nee, ze wil niet mee. Dat zie je toch?”
Taki loopt naar Lula en aait haar over haar buikje. Dan pakt hij de halsband beet en tilt het beest op. “Kijk,” zegt hij, “zo doe je dat.”
“Laat los,” zegt het meisje. Hij laat Lula vallen. Die gaat er meteen weer bij liggen. Een andere man komt aangelopen uit Taki’s restaurant.
“Zo, wil ‘ie niet mee?”
“Het is een zij,” zegt Taki met een hoog stemmetje, en lacht dan hard. Het gezicht van het meisje betrekt. De tweede man loopt naar de kat en geeft haar een tikje met zijn voet.
“Sta ‘es op,” zegt hij. “Hé, gek beest, opstaan.” Lula blijft liggen.
Het meisje kijkt Taki met een koele blik aan. “Als ze niet naar mij luistert, denk je dat ze dan wel doet wat jij zegt?”
“Bijdehandje,” zegt Taki. Hij haalt een pakje sigaretten uit zijn borstzak en biedt de andere man er een aan. “Peukie?”
De man neemt een sigaret en graait in zijn broekzakken, op zoek naar een aansteker.
“Jij?” zegt Taki terwijl hij het meisje het pakje voor de neus houdt.
“Ik ben pas twaalf hoor,” zegt ze.
Taki grijnst. “Weet ik toch schatje,” zegt hij.
De andere man begint bulderend te lachen.
Het meisje pakt Lula op, neemt haar in haar armen en loopt weg.
“Doe-doeiii Dikkie Dik,” roept Taki haar na. “Tot de volgende keer maar weer!”

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories