ze zei ‘meneer’ tegen me

Home   /   ze zei ‘meneer’ tegen me

lief en ik waren gisteren hiero. lekker door de blubber gestampt met de 2-jarige dochter van een vriendin, trommeltjes kijken, maffe gegeten, lang in de rij gestaan voor de vermaledijde ‘jetons’ [zoals men in belgië de muntjes pleegt te noemen] -wie is er ooit op het idee gekomen om festivalgangers met plastieken muntjes te laten betalen i.p.v. gewoon met geld? ophangen aan de hoogste boom zeg ik! maar dit, zoals gewoonlijk, geheel terzijde-, en eigenlijk maar weinig muziek gehoord. maar daar gingen we ook niet voor.
kijkend naar hoe mijn schoenen wegzakten in de modder, het vocht voelend dat mijn voeten verkilde, zoveel mogelijk proberend niet tegen andere mensen op te lopen, de klanken van verschillende omringende podia proberend te filteren, dacht ik terug aan de tijd dat ik geen festival miste. al dan niet onder invloed van harde of zachte drugs van podium naar tent rennend om vooral alle bands te kunnen zien, de tent opzetten om er vervolgens niet meer naar terug te keren tot de laatste dj van het festival gedraaid had, keet trappen met de sonic rendezvous posse in de journalistentent.
het lijkt zo lang geleden.
lyssa spotte plots een heuvel met een mat waar allerlei mensen naar beneden aan het rollen waren. dat wilde zij ook. dus heur moeder en ik met die kleine naar boven gestrompeld. we zaten van het uitzicht te genieten, toen een groepje kinderen, ik denk van een jaar of 13, 14, me aanspraken.
“meneer, heeft u misschien een safke voor ons?”

“meneer”?

Posted in txt

2 thoughts on “ze zei ‘meneer’ tegen me

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories