the twat in the hat

Home   /   the twat in the hat

jamirokwal, wie kent hem niet? lul die kutmuziek maakt.
mijn twee jamirokwal anekdotes [beide uit eerste hand].

* de vriendin van één van mijn beste vrienden woonde in barcelona een concert van hem bij, en raakte daarna verzeild in de kleedkamer, naar eigen zeggen zonder dat dat haar bedoeling was [uh-huh]. alwaar jay kay haar onderkwijlde en op allerlei manieren probeerde zijn tong in haar mond te steken. hij vroeg haar zelfs mee te gaan met hem, naar engeland.

* mijn vriend john, londenaar wonend in madrid, vertelde altijd in geuren en kleuren dat hij en zijn maatjes hem altijd “the twat in the hat” noemden [vrij naar “the cat in the hat” – overigens, zo te zien waren john en kornuiten niet de enigen] en dat zij er een gewoonte van maakten om na de pub even bij ‘s mans huis een uurtje “twat in the hat! twat in the hat!” te roepen. “als we klaar waren, waren we meestal weer nuchter en konden we naar huis rijden”, zo zei john altijd.

anywayz, hij kapt ermee.
zucht.
de muziekwereld zal nooit meer hetzelfde zijn.

Posted in txt

4 thoughts on “the twat in the hat

  1. Haha. Ik had dezelfde bijnaam voor de heer. ‘t Kon er bij mij niet in dat mensen ‘t een genoegen vonden hem aan te horen.

  2. D’r komt vast een “Return of the Spacecowboy”
    Die eerste 2 platen zijn best lekker, de laatste was werkelijk waardeloos.
    Maar bovenal: dit is zo’n conflict zoals prince dat ook ooit had, hij wil gewoon weg bij z’n platenmij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories