every day is like sunday

Home   /   every day is like sunday

naast de verveling, het gevoel van nutteloosheid, het altijd platzak zijn en de algehele depressie is een andere vervelende bijwerking van werkloosheid dat alle dagen hetzelfde zijn. zeker, ik dwing mezelf af en toe de straat op te gaan, wat rond te lopen, boodschappen te doen, kortom wat variatie aan te brengen in de leegheid, maar ik betrap me er steeds vaker op niet te weten wat voor dag het is. deze week werd ik weer met de neus op de feiten gedrukt: ik had een afspraak met iemand om te bespreken wat ik voor haar zou kunnen betekenen bij het maken van een website voor de documentaire die zij het komende jaar gaat uitbrengen. dinsdag, 14u, café de scene op ‘t zuid. nu moet u weten dat ik bij tijd en wijle kamp met slapeloosheid, lig vaak tot 4, 5, 6 uur wakker en slaap vervolgens 5, 4, 3 uur omdat ik mezelf dwing om 9 uur op te staan – ik wil niet gewend raken aan het lang-op-bed-blijven-liggen i.v.m. de baan die ik binnenkort ongetwijfeld ga vinden. ik heb nooit veel meer dan 5 à 6 uur slaap nodig gehad, maar na een tijd van 4 uur slaap per nacht komt het toch wel voor dat ik overdag moe ben. zo ook afgelopen dinsdag.
ik was een boek aan het lezen op bed en daarbij in slaap gesukkeld, tot ik plots wakker schrok met de gedachte aan de afspraak die ik had om 2 uur. ik keek op mijn wekker en was opgelucht dat het kwart over 1 was. ik zou het mezelf eeuwig verwijten als ik niet op tijd zou zijn geweest.
om 2 uur kwam ik aan bij de scene, die gesloten bleek. gelukkig beseffen de eigenaren dat hun populaire etablissement bijzonder geschikt is als plek van afspraak, en hebben zij banken neergezet voor hen die moeten wachten op degene die zij daar zullen ontmoeten, dus ik zette mij naast de dame die bij navraag niet mijn afspraak [die ik nog nooit in levende lijve heb ontmoet] bleek te zijn.
ik stak een rokertje op en wachtte af. het was koud.
na een kwartier stond mijn bankgenote op om de aankomende juffrouw, haar afspraak naar ik aannam, hartelijk te begroeten. vrolijk lachend en vanuit hun ooghoeken mij een laatste blik waardig keurend verdwenen zij de hoek om.
ik stak nog maar eens een sigaret op en stuurde mijn afspraak een sms om te zeggen dat ik buiten de scene zat [zij weet tenslotte ook niet hoe ik eruit zie]. mijn stelregel is dat ik niet langer dan een half uur wacht op afspraken, maar omdat dit de eerste keer was dat wij elkaar zouden zien en de reden van onze afspraak voor mij belangrijk genoeg was, ben ik tot kwart voor 3 blijven zitten. na 3 sigaretten sprak ik een boodschap in op haar voicemail, vriendelijk vragend of ze de afspraak misschien vergeten was. eenmaal thuis stuurde ik haar nog eens een e-mail.
een uur later belde ze.
“ik dacht eigenlijk dat we gisteren hadden afgesproken, ik heb een uur op je gewacht in het café naast de scene maar je kwam niet”.
“we hadden toch vandaag afgesproken, dinsdag de 4e december?” terwijl ik het zei begon het te dagen, en haar antwoord bevestigde mijn angstige vermoeden.
“dat laatste klopt inderdaad, maar vandaag is het woensdag. 5 december.”
au.
gelukkig kon ze er wel om lachen maar ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan.
volgende poging: 4 januari. daags tevoren te bevestigen via e-mail.
voor de zekerheid.

Posted in txt

7 thoughts on “every day is like sunday

  1. U is echt behoorlijk de weg kwijt. Dinsdag 4 december? Woensdag 5 december? Check uw kalender/agenda nog eens….?

  2. “I’ve seen that road befo-ore…”
    Weet dat je de enige niet bent Dave. Naar aanleiding van dit soort dingen ben ik een jaartje geleden in therapie gegaan.
    Als je alles al gedaan hebt en niks blijkt achteraf te veranderen, als het niet uitmaakt wat je ook doet, als je voelt dat je in een kringetje blijft ronddraaien; kan je net zo goed onbevangen naar een psychologe luisteren (als dat klikt tenminste). Het gaat sindsdien veel beter met mij, iets wat ik in al die jaren daarvoor nooit eerlijk over mezelf kon zeggen. Ben nog steeds af en toe op de vloer te vinden, zoals vandaag, maar ik heb in ieder geval een idee waar ik voor leef.
    klinkt: Milton Nascimento -Travessia

  3. guuz: kejje nagaan…
    ik heb nog es gecheckt en in haar e-mail aan mij staat inderdaad dinsdag, maar geen 4 december erbij. die 4 december stond in een eerdere meel van haar, met de woorden “kan niet voor mij. dinsdag okee voor jou?”
    where is my mind aaaahhh
    erwin: therapie. i’ve been on that road before. maar ik verhuisde 650 km. oostwaarts en kon dus niet door. “nie zaike moar deurpiese” zeje ze vroeger bij de foebal altijd. dus ik ben niet naar een ander gestapt.
    misschien maar eens doen ja. als ik weer werk heb en een behoorlijke verzekering 🙂

  4. awel het begint tijd te worden dat je weer eens richting noorden trekt dave. de stad haarlem heeft iemand als u nodig. haar inwoners overigens ook.

  5. Dave: nieuw jaar nieuwe kansen. Come on! Voor jou ga ik zelfs Bon Jovi quoten: keep the faith!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories