clearasil

Home   /   clearasil

de laatste pukkelpopdag was een korte voor ons.
we kwamen aan rond een uur of 4, en troffen een gigantische stinkende modderpoel aan. het had gestort in kiewit, en dat hebben ze geweten daaro. al die arme kindertjes, zwart van de modder, van top tot teen, enkelen.
we besloten de hele dag maar aan de chateau-kant te blijven, ten eerste omdat op die helft van het terrein de voor ons interessantste bands speelden, ten tweede omdat we geen zin hadden in de hele dag ploegen. adam freeland‘s gig ging daardoor aan ons voorbij, net als het concert van gotan project, later op de avond. wéér gemist dus.
wel gezien en gehoord: 16 horsepower in de lichte regen. mooi.
the notwist vond ik ook erg goed, als een trein die niet stoppen wou. dat verwachtte ik ook van mijn oude helden motorpsycho, maar daar heb ik maar twee liedjes van gezien, omdat ik vastgehouden werd in de chateau-tent door koop‘s mooie optreden. ik had ze eerder op drum rhythm gezien maar daar kwamen ze wat mij betreft niet uit de verf. op pukkelpop wel.
maar zo heb ik dus wel bent en zijn mannen verraden. vergeef het mij alstublieft. ik wist niet wat ik deed.
toen we terugliepen van motorpsycho naar chateau om ons op te maken voor 3 uur jazzanova zagen we een enorme rij voor de ingang. in combinatie met de modder, zere voeten en verveling zagen we het niet zitten om naar binnen proberen te komen, en besloten dan maar naar huis te gaan. dan maar geen guns’n’roses. thuis een lekkere grote joint opgestoken, glaasje cacique rum erbij en de wereld was onze oester.

Posted in txt

3 thoughts on “clearasil

  1. Maar wat heb je dan gemist, door GNR niet af te wachten? Een trip down memory lane, waarvoor je ook nog een uur (oude tijden herleefden weer, een band die op zich laat wachten, op een festival, waar en wanneer maak je dat nog mee?) moest soppen in de modder (die soldatenkisten van vroeger kwamen enorm van pas). Die trip had je teruggebracht naar 1992, de tijd dat je haar nog niet uitviel, je je buik niet hoefde in te houden en de muziekwereld nog lekker overzichtelijk was – het aantal harde substromingen was op de vingers van 1 hand te tellen. Een tijd kortom waarin iedereen Paradise City kon meezingen, en Patience, en Welcome to the Jungle (openingsnummer). En waarin je een drumsolo niet gek vond. Of een intermezzo waarbij een gitarist met een KFC-bucket op zijn hoofd een stukje ging electric-boogieen, om daarna het thema van Star Wars op zijn gitaar te spelen. Die tijd dus. Machtig mooi man. Maar tien jaar later is hardrock zoals gespeeld door het speenvarken Axl Rose en zijn huurlingen niet meer dan een glimlach van herkenning waard. Je fronst je wenkbrauwen na het beluisteren van het quote-unquote Nieuwe werk (dat toch al weer vier jaar op de plank moet liggen), dat zouteloos, plichtmatig en veel geschreeuw-weinig wol is, om na het oorverdovende slotvuurwerk (paradise city) naar huis te tijgeren. Goud van Oud, dat was het. Maar laten we het in Godesnaam niet serieus nemen.
    Dan liever het hoogtepunt van Pukkelpop (en waarschijnlijk ook Lowlands) Danko FOKKING Jones! WWRRRRRROOOOCKKKK zoals WWWRRROOOOCCCKKK bedoeld is, met knipogen, schimpscheuten en steelse blikken. En harrrrrrrd. In oktober in clubland te bezichtigen. Niet te missen!!

  2. hee heb je danko jones toch nog gehaald? ik zal me moeten wenden tot het clubcircuit, denk ik.
    re: g’n’r – ik heb weken lopen roepen dat ik persé g’n’r wilde zien. niet omdat ik dat nou zo verschrikkelijk goed vind, hoewel appetite for destruction geweldig is, maar gewoon, voor de lol. net als dat ik within temptation voor de lol heb bekeken. maar gisteren had ik er geen zin meer in, dat hele pukkelpop kon me ineens gestolen worden. blijkt dat de drukte bij chateau waarvoor we gevlucht zijn niet voor jazzanova was maar voor limbolounger buscemi was. win een paar, verlies een paar.

  3. nee, danko niet gehaald, wel op de radio gehoord, tv gezien en cd inmiddels gekregen en alle verhalen van enthousiaste fans aangehoord. Was pas rond Suede (ook goed) op het festival terrein. Heb ook nog flard van de Stoogestribute gezien, was toch niet zo fantastisch als de verhalen tevoren wilden doen geloven

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Tweet Tweet Tweet

Recently, Chez Lubacov

Gathering Dust

Categories