September 2008 Archief

Oh No - Believe
label: Stones Throw
jaar: 2006
kant a: Believe
kant b: Fast Drive Fast
www.myspace.com/ohnodisrupt

Gekocht bij Sounds of the Universe in Londen, typisch zo'n platenwinkel waar ik eigenlijk geen voet binnen moet zetten om me tegen mezelf te beschermen. Ik was die dag al bij een paar winkels langsgeweest waarvan ik er geen enkele met lege handen verlaten had, en bij Rough Trade aan de Talbot Road had ik een paar singles en 12"s apart laten leggen door de vriendelijke man in de vestiging in Covent Garden (die nu niet meer bestaat) - die moest ik nog ophalen. Maar ik moest. Het was sterker dan ik. Toen ik binnenkwam stond "Earth a Run Red" van Digital Mystikz keihard op, en ik denk dat ik heel even gehuild heb.

De single is nummer 19 van de Stones Throw Fan Club 45-serie, uitgebracht ter promotie van Oh No's Exodus into Unheard Rhythms. Dat album bevat tracks die allemaal zijn opgebouwd uit samples van het werk van Galt MacDermot, de componist van o.a. de musical Hair. De tracks op de single staan er niet op, dus dat is een echte bonus. Stones Throw heerst.

Esther Ofarim And Abraham - That's My Song
label: Philips
jaar: 1965
kant a: That's My Song
kant b: Tell It on the Mountain
www.estherofarim.com

Singeltje van mijn moeder dat ik "in beheer" heb. Mijn favoriet is de a-kant, een folkliedje van George (van The Fireballs) en Barbara Tomsco. De hoes vond ik al intrigerend toen ik klein was, ik vroeg me altijd af wie die twee mensen waren, wat ze deden. Ze leken me wel lief, maar ik had ook altijd de indruk dat de man de baas was van de twee. Door de manier waarop hij kijkt, denk ik, op haar neer een beetje. Haar stem is echter veel dominanter dan de zijne, wat me een beetje in de war bracht. Nu vind ik haar op de foto weer sterker overkomen. Wat waarschijnlijk dichter bij de waarheid ligt, aangezien zijn nog altijd een succesvol zangeres is en niemand ooit meer van Abraham gehoord heeft sinds ze uit elkaar zijn gegaan in 1970.

Ocean Colour Scene - Sway
label: Fontana
jaar: 1992
kant a: Sway
kant b: My Brother Sarah
www.oceancolourscene.com | www.myspace.com/ocsmusic

Dit is de heruitgave van de debuutsingle die twee jaar eerder uit was gebracht. Of eigenlijk is het geen heruitgave, maar een andere versie. De eerste "Sway" kwam uit voordat Fontana werd opgeslokt door Phonogram. Phonogram vond dat het geluid van de band meer vormgegeven moest worden naar het Madchestermodel, en deed dat dan ook, voorbijgaand aan de expliciete wens van de groep om dat niet te doen. Ik vind dit geen slechte versie, maar OCS vond het niks, zoals het het hele (opnieuw gemixte) eerste album niks vond.

Ik weet niet hoe ik aan de single kom. Ik heb hem in ieder geval niet gekocht.

Sinéad O'Connor - Jump in the River
label: Chrysalis
jaar: 1988
kant a: Jump in the River
kant b: Never Get Old
www.sineadoconnor.com | www.myspace.com/sineadoconnormusic

"This is for all the beautiful brown boys", kondigde Sinéad "I Want Your (Hands on Me)" aan op Pinkpop 1988. Plots voelde ik mijn Indische roots weer opkomen en werd ik op slag twee tinten bruiner. Ik stootte mijn buurvrouw aan en zei "die is voor mij. Voor mij!" Ze bekeek me smalend van top tot teen, snoof eens en keek weer richting podium. Een jaar was ik erg onder de indruk van het prachtige kaalkopje uit Ierland. Ik was zelfs bereid om, toen de hele wereld zich tegen haar keerde omdat ze zo recalcitrant was, naar Ierland te gaan om haar op te halen en haar te beschermen met mijn leven. Zo nobel was ik toen. Maar na de clip van "Nothing Compares 2 U", waarin een traan uit haar ooghoek rolt die de wereld op zijn kop zette, was het over. Ik had er genoeg van, al die naakte emotie. Daar kon alleen maar ellende van komen.

Maar toen had ik deze single al gekocht, en natuurlijk ook The Lion and the Cobra. Lang niet meer gehoord, binnenkort weer eens doen, kijken wat ik er nu van vind.

De podcast van destination UNKnown is terug, vanaf heden op podOmatic. Abonneer je door deze url in je favoriete podcastdingetje te plakken: http://destinationunknown.podOmatic.com/rss2.xml, of luister bij podOmatic: http://destinationunknown.podOmatic.com.
destination UNKnown is iedere week te horen op Radio Scorpio, 106FM in Leuven, woensdag tussen 21 en 22u.
www.myspace.com/dunkorama

Samenstelling deze week door Arne, PJ, Robinho & Lubacov.
Tracklijst:

Here's to life

Zombie Zombie - Psychic Harmonia 2 [Versatile]
Arpadys - Meteor One [Tubetracks]
Bohannon - The Bohannon Walk [Dakar Records]
Las Moskas - Buscando la felicidad [Mexico '70]
Soul Messengers - Prince of Zeal [Numero Group]
Ella Fitzgerald - How High the Moon [Decca]
Unknown - Malinga (Diesel & Jarvis edit) [Moton]
The Lions - Jungle Struttin' [Ubiquity]
Nightmares On Wax - Be There [Warp]
Roots Manuva - Again and Again (Matt Helders Remix) [Big Dada]
Flying Lotus - Orbit Brazil [Plug Research]
The Bug - Angry [Ninja Tune]
Various - Pintman [Various Production]
Ragga Twins - Love Talk [Souljazz]
Wiley - Local Lad [Planet Mu]
Shackleton - Short Wave [Skull Disco]

Clara Nunes - Morena de Angola
label: Odeon
jaar: 1980
kant a: Morena de Angola
kant b: Sem companhia

Singeltje dat ik ooit van het meisje kreeg, een fijne samba voor de Braziliaanse zangeres geschreven door de grote Chico Barque.

Gary Numan - Cars
label: Beggar's Banquet
jaar: 1979
kant a: Cars
kant b: Asylum
www.numan.co.uk | www.myspace.com/garynuman

Ook in de jaren zeventig had je al mensen die zich als imbecielen gedroegen als ze eenmaal in een auto zaten. Gary Numan werd aangevallen door medeweggebruikers die hem uit zijn wagen probeerden te trekken om hem de principes van goed en kwaad bij te brengen middels enkele goedgeplaatste corrigerende tikken op zijn witgeplamuurde tronie. Hij sloot de deuren, draaide zijn raampje omhoog en wist zichzelf en zijn vehikel via het trottoir in veiligheid te brengen. Misschien deed hij, eenmaal op veilige afstand van zijn belagers, wel het raampje weer open om zijn middelvinger naar buiten te steken. "Suckerrrrrr!", riep hij wellicht. We zullen het nooit weten. Maar wat we wel weten is dat hij vervolgens deze hit schreef, over hoe je je veilig kunt voelen in je eigen autootje, "je eigen kleine keizerrijk op vier wielen", zoals hij het zelf zegt.

De b-kant beschrijft vervolgens de plek waar dat soort wegdebielen terecht zouden moeten komen.

Stel ik mij zo voor.

Nuevo Catecismo Católico - Why She's a Girl from the Chainstore?
label: No Tomorrow
jaar: 1994
kant a: Why She's a Girl from the Chainstore?
kant b1: Yo no soy el que tu estabas buscando
kant b2: No quiero obedecer
www.catolicpunk.com | www.myspace.com/nuevocatecismocatolico

Oud-Spaansche punk rock zoals god het ooit bedoeld heeft. Jammer dat de zanger lijdt aan waar veel Spaanse zangers last van hebben: ze lijken zo geforceerd te zingen. Een beetje vergelijkbaar met Lange Baas of Frans B, een van de twee, die rapt altijd met een overdaad aan lucht, bij wijze van sexy veronderstel ik, alleen dat het dan lijkt of-ie zit te schijten. Zoiets. Maar dit is een single van veertien jaar geleden, zo te horen op hun MySpace is het wel verbeterd. Bovendien heeft hij een goed verzorgde mullet, dus alles is hem bij voorbaat vergeven. NCC is een van dé punkrockbands van Spanje, en in tegenstelling tot veel van hun streekgenoten (ze komen uit Donosti) houden ze zich niet enkel bezig met de Baskische zaak maar gaan hun nummers ook over zaken die écht belangrijk zijn in het leven, zoals lawaai maken. En meisjes.

NRA - Don't Know
label: GAP
jaar: 1993
kant a: Don't Know
kant b1: Kind of Spain
kant b2: Sean

NRA/Human Alert - Sex Sells
label: WRF
jaar: 1993
kant a1: NRA - Sex Sells
kant a2: Human Alert - Sex 'n' Drugs 'n' Anarchy
kant b1: Human Alert - Die-hard Adolescent
kant b2: NRA - Pick Your Gun
www.myspace.com/nratheband | www.myspace.com/humanalert

Oud-Hollandsche punkrock zoals god het ooit bedoeld heeft.

NRA - We're here to fucking kill you! Yark yark yark:

Human Alert - I Hate People:

Northern State - Better Already
label: Kanine
jaar: 2008
kant a: Better Already (JD Ecstatic Remix)
kant b: Sucka Mofo
www.northernstate.net | www.myspace.com/northernstate

Opnieuw eentje die op zicht gekocht is, dit keer tijdens Sónar, eerder dit jaar. De single was een vreemde eend in de bijt in de Sónar merchandising stand. Daar lag-ie, helemaal alleen, omringd door Sónar T-shirts, Sónar petjes, Sónar schoudertassen, Sónar buttons, Sónar zweetbandjes, Sónar onderbroeken, Sónar vibrators en Sónar stickers. "Where am I?", leek de robot, die me enigszins aan Futurama doet denken, zich bang af te vragen. Ik moest hem redden, hoe dan ook.

Het "produced by Adrock" was mooi meegenomen. Gelukkig bleken de tracks nog best leuk te zijn - als ik hem had kunnen luisteren voor de aankoop had ik hem ook meegenomen. Nog nooit van dit trio uit Long Island gehoord, maar het origineel van "Better Already" staat, net als "Sucka Mofo" op hun derde album Can I Keep This Pen?, vorig jaar uitgebracht op Mike Pattons Ipecac. "Sucka Mofo" is de leukste van de twee, ze rappen in de stijl van Avenue D en de Yeastie Girls, maar dan veeeeeeuuul beschaafder.

Ik heb het flash-spelertje maar weggehaald, misschien dat deze pagina dan wat minder langzaam laadt. Geen idee bij hoe veel mensen dat het geval was, bij mijzelf in ieder geval niet, maar goed, het kan geen kwaad.

The Nomads - (I'm) Out of It
label: Estrus
jaar: 1994
kant a: (I'm) Out of It
kant b: Fan Club
www.thenomads.se | www.myspace.com/the_nomads

Fijne punkrock uit Zweeeeeden. Al 27 jaar niks nieuws onder de zon, maar wie maalt erom? Rocken die bak, zoals Rednose zegt.

Noise Addict - The Frail Girl
label: Grand Royal
jaar: 1995
kant a: The Frail Girl
kant b1: Poison 1080
kant b2: Spritz

Het eerste bandje van Ben Lee, ooit ontdekt door Steve Pavlovic, die toen Fellaheen Records leidde en tegenwoordig de hipheid voorbij is met Modular. Mike D. van de Beasties en Thurston Moore van Sonic Youth konden het bandje ook wel waarderen en brachten een paar platen van ze uit in de VS op resp. Grand Royal en Ecstatic Peace, waaronder deze single dusch. "Spritz" is geschreven door Romy Hoffman, die een tijdje bij de groep speelde en tegenwoordig furore maakt als rappert onder de naam Macromantics.

traxx:
Horacio 'Chivo' Borraro - Blues para un Cosmonauta [Whatmusic]
Pepe Sanchez Y Su Rock Band - Sentimiento [HiTop]
Afreaka - Hymn to Mother Earth [Janus]
The Ghost - I've Got to Get to Know Yu [Gemini]
La Revolución De Emiliano Zapata - Nasty Sex [Polydor]
The Time & Space Machine - River Theme [5D]
Dungen - Gör Det Nu [Subliminal Sounds]
Dungen - C Visar Vägen [Subliminal Sounds]
The Orichalc Phase - Respond in Silence [DC]
Grails - Silk Rd. [Temporary Residence]
Caravan - Love Song with Flute [Verve Forecast]
Free Design - I'm a Yogi [Light in the Attic]
The Painted Ship - Audience Refelctions [London]
The True - Let Me Love [Hundergrum]
Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - Save Me [Earmark]
Zombie Zombie - A Land for Renegades [Versatile]

abonneer je op the pod: /radio/thepod.xml

Planeet Polly op Radio Centraal, 106.7FM Antwerpen, iedere vrijdag 18-19u.

Elektrik Hannes - Grote Rooie Auto
label: Sun & Fun
jaar: 1995
kant a1: Grote Rooie Auto (VPRO Electric)
kant a2: Grote Rooie Auto (Emma Electric)
kant b1: Grote Rooie Auto (Alkmaar Acoustic)
kant b2: Grote Rooie Auto (Paradiso Acoustic)
www.hannes.nl

Leuk dat ik onlangs deze single tegenkwam van de Haarlemse schilder, dichter, muzikant, zakenman en cultfiguur Hannes Kuiper. In mijn AFM-tijd zag ik die een aantal keer optreden, en altijd was het Hannes met zijn gitaar, maar blijkbaar had hij ook een band met o.a. Ro Krom van Gotcha! in de gelederen. "Grote Rooie Auto" is zijn grote hit.

Eens in de zoveel tijd zet ik mijn WinAmp op shuffle, om (nieuwe) dingen te (her)ontdekken tussen de walgelijke hoeveelheid mp3's op mijn harde schijven. Vandaag kwam er een setje voorbij dat ik in de afgelopen jaren al een aantal malen heb opgezet, en iedere keer moet ik stoppen met wat ik aan het doen ben, omdat ik aan het mijmeren sla. Ik weet niet meer hoe ik eraan kom (waarschijnlijk een keer van Gabba gedownload), maar het is een opname van een set van de Rat Pack op een hardcore/jungle-rave uit de very begindagen. De geluidskwaliteit is vrij abominabel, de MC staat veel te luid en de mix is bepaald niet vlekkeloos, maar de adrenaline giert door mijn enorme mannenlichaam als ik het hoor. Wat een feestjes waren dat, ach die goede oude tijd.

Zouden die gasten na zo'n avondje raggen bij thuiskomst elkaar met grote ogen hebben aangekeken en elkaar lachend gevraagd hebben wat de hél dat was? Ja, uiteraard, want toen werkten de drugs nog, maar ik bedoel qua muziek. Het moest haast wel. De opwinding spat van de opname af, of ben ik gewoon een nostalgische ouwe lul en ligt het aan mij?

The Egyptians - The Party Stomp
label: Norton
jaar: 1960/2007
kant a: The Party Stomp
kant b: Inkster Boogie

Another one for the sleeve. Tulbanden, witte broeken met scherp gestreken vouwen, een gitaar en een tamboerijn. Dit móest wel goed zijn. En dat is-ie ook - gruizige R&B zoals de schepper het bedoeld heeft. "The Party Stomp" bleek ik al te kennen (blind gekocht natuurlijk, maar ik moest wel, die tent had geen luisterposten) want hij staat op deel 4 van de fantastische Las Vegas Grind-serie.

Oh en dit zijn niet de Egyptians van Robyn Hitchcock, trouwens. Andere tijd, ander universum.

CSS - Left Behind
label: Sub Pop/Warner
jaar: 2008
kant a: Left Behind
kant b: Blackwing
www.csshurts.com | www.myspace.com/canseidesersexy

Ik moet erg wennen aan Donkey, het tweede album van CSS. Klonk de groep eerst nog fris en sexy, nu zingt een gepolijste Lovefoxx je toe vanaf een plaat waar alle rafeltjes en hoekjes vakkundig afgeschuurd zijn. Ze heeft zelfs dat onweerstaanbare Braziliaanse accentje niet meer en de teksten kloppen grammaticaal. De liedjes zijn er nog, maar er ontbreekt iets. De eerste keer dat ik de plaat hoorde was ik flink teleurgesteld. Ze moeten wel heel moe zijn geweest van al dat touren en hip zijn dat ze zich in de luren hebben laten leggen door zo'n gladde major-labelduivel die weet wat de kids willen horen. Die man, want natuurlijk is het een man hier verantwoordelijk voor, zo een die blauwe overhemden draagt met witte kraag en manchetten, lekker los over de jeans en een kek jasje erbij, die man mag van mij standrechtelijk geëxecuteerd worden en vervolgens met een enorme schop onder zijn hol de laan uitgestuurd. Fucker.

Ik zag de hoes en *ping!* daar lag de single in mijn hand. En dan blijk ik toch stukje bij beetje te kunnen wennen aan een afgeborstelde CSS. Stiekem. Hoewel ik hem vooral gekocht heb omdat het om een 45 gaat met een mooi hoesje en een b-kant die niet op het album staat. Al snel kwam ik erachter dat dit de eerste van twee singles is, de andere heeft een andere b-kant (en de cd-single weer een andere, namelijk een cover van The Breeders' "Cannonball"). Dat is het nieuwe truukje natuurlijk, twee versies uitbrengen van dezelfde single, dan betalen de idioten voor vier nummers en krijgen ze er drie. Ik heb jullie door, marketinghonden, mij houd je niet voor de gek.

Celia Cruz Con La Sonora Matancera - Tumba la Caña, Jibarito
label: Seeco
jaar: 196?
kant a: Tumba la Caña, Jibarito
kant b: Nadie Me Lo Quita

Fijne rumba (de a-kant) en merengue (b) van een van de machtigste Cubaanse zangeressen ooit, Celia Cruz. Van veel merengues zoals die nu gespeeld worden krijg ik de kriebels - te veel associaties met cleane Amsterdamse salsaclubs vol houterige Hollandse dames wanhopig op zoek naar soepele donkere heren met twee kilo goud, een liter after shave en een lange plasser aan hun ranke lijf. Maar deze opname is bijna vijftig jaar oud, en dus goed. Hoewel de rumba op kant a (van de hand van de grote Rudy Calzado) mij toch het meest bekoort.

Celia Cruz kwam geregeld in Amsterdam spelen toen ik daar woonde, heb haar verschillende keren zien optreden - geweldig. Wat een stem, wat een performance.

Alabama Kids - Some Bad Sides of the Alabama Kids
label: Bad S
jaar: ?
kant a: Luck
kant b: Ranch

Geweldige band uit Eindhoven, waarvan de drummer (Jacco van Rooy) en bassist (Michel Boekhoudt) na het derde album doorgaan met het al even geweldige 35007 (uit te spreken als "Loose" - draai 35007 maar eens om - maar ook de postcode van een stadje in Alabama). Ik heb ze maar een keer live gezien, volgens mij was het in het voorprogramma van Motorpsycho. Dit singeltje (hun eerste) kwam ik gisteren tegen in de platenwinkel, het stamt uit óf 1989 óf 1990.

[dank aan de Oyl Butcher]

NOFX - Liza and Louise
label: Fat Wreck
jaar: 1992
kant a: Liza and Louise
kant b: The Fastest Longest Line
www.nofxofficialwebsite.com | www.myspace.com/nofx

NOFX - Don't Call Me White
label: Fat Wreck
jaar: 1994
kant a: Don't Call Me White
kant b: Punk Guy

Ach, die goeie ouwe tijd toen Epitaph net Epipatético was. Ik was eigenlijk net te oud voor NOFX en consorten - ik vond ze nogal aanstellerig eigenlijk. Kwam misschien ook doordat we ook op zakelijk vlak met ze te maken hadden (ik werkte eerst voor de Benelux-, later de Spaanse distributeurs van het label) waardoor ik hen op hun zeikerigst had leren kennen. En als ze dan op tour kwamen bevestigden ze die vooroordelen steevast. We moesten ze dan van a tot z begeleiden, hun handje vasthouden. Vooral die van de Voodoo Glow Skulls hebben zich een keer vreselijk laten kennen. Ze speelden in de Revolver in Madrid en op een gegeven moment werd er iets op het podium gegooid, bier of zo. Liepen ze weg, de losers. Ze kwamen alleen terug omdat anders de gevolgen niet te overzien waren geweest, maar ze scheten in hun broek. En maar roepen dat ze zo punk zijn. Uh-huh, yeah.

Maar deze singeltjes zijn wel leuk. En niet op Epitaph, trouwens, maar op Fat Wreck, zanger Fat Mike's eigen label.

No Holding Back - I Feel the Earth Move
label: NHB
jaar: 1986
kant a: I Feel the Earth Move
kant b: Sicko

Singeltje dat ik kocht na het optreden dat ik zag van deze band in het beruchte Keeskaffee in Rijsbergen, 1986. Het was niet al te best, maar ik vond ze zo sympathiek - ze deden zo hun best. Als ik toen had geweten wat ik nu weet. Want wie staat daar te glunderen op de hoes? Jawel, Henkjan Smits zelve. Zanger en gitarist van No Holding Back. Met Astrid Seriese als achtergrondzangeres.

The Nits - The Panoramaman
label: CBS
jaar: 1988
kant a: Panorama Man
kant b: Panorama Man (Retired)
www.nits.nl

The Nits - The Dream
label: CBS
jaar: 1988
kant a: The Dream
kant b: The House

Ik heb destijds ook de lp In the Dutch Mountains gekocht, want ik vond het wel goed. En toen ze in de lokale schouwburg speelden zijn we gaan kijken en we vonden het mooi. Maar ik heb altijd een dubbel gevoel bij The Nits: ik vind het net iets te arty en ook te braaf, maar als ik die nummers hoor vind ik het toch wel weer erg goed. Ondanks het feit dat ze in het Engels zingen is het zo Hollands als wat, vooral de songs van In the Dutch Mountains natuurlijk. Maar dat is logisch. Panoramamannen had je alleen in Nederland, en wie anders dan wij Ollanders noemen Michel Vaillant "Michel Va-li-ant"? Zou men in Australië (zie de video beneden, opgenomen down under) begrepen hebben waar de man het over had?

Toevallig zag ik gisteren de herhalingen van DWDD waar Nitser Henk Hofstede zat met zijn maten makkers Henny Vrienten en Frank Boeijen, waarmee hij onder de naam Boeijen, Hofstede, Vrienten de plaat Aardige jongens gemaakt heeft. Op 29 november spelen ze in de Arenberg hier in Antwerpen, als we er nog zijn (het meisje en ik gaan namelijk verhuizen naar Madrid omstreeks die tijd) ga ik zeker kijken naar de "CS&N van Nederland".

Nirvana - Love Buzz
label: Sub Pop
jaar: 1988
kant a: Love Buzz
kant b: Big Cheese
www.hereisnirvana.com

Nirvana - Sliver
label: Sub Pop
jaar: 1990
kant a: Sliver
kant b: Dive

Nirvana - Rags to Riches
label: Quality
jaar: 1992
kant a1: In Bloom (Unreleased Sub Pop Single Version, Jan. 1991)
kant a2: Dumb ("Nevermind" Sessions Out-take, May 1991)
kant b1: Smells Like Teen Spirit (Gothic Version, Top of the Pops, Nov. 1991)
kant b2: Terrtitorial Pissings (Jonathan Ross Show, Channel 4, Dec. 1991)

Nirvana - Grungepunkyeah!
label: Pop Sub
jaar: 199?
kant a1: Endless Nameless (John Peel BBC Session 9-3-91)
kant a2: Polly (John Peel BBC Session 10-26-89)
kant b1: Turnaround (John Peel BBC Session 10-21-90)
kant b2: D-7 (John Peel BBC Session 10-21-90)

Nirvana - Pack of Four
label: Sickie
jaar: 199?
kant a1: Do You Love Me
kant a2: Spank thru
kant b1: Mexican Seafood
kant b2: Beeswax

Nirvana - Saturday Night Live
label: xxxx
jaar: 1993
kant a: Heart Shaped Box
kant b: Rape Me

Jeroen en ik waren op een p-funk & grunge-feestje in Paradiso op 8 april 1994. Ik geloof dat het ook echt zo was aangekondigd op de flyer: "P-funk & grunge", maar ik kan me vergissen. Ik droeg een t-shirt met op de voorkant een parodie op het Sub Poplogo - in plaats van "Sub" en "Pop" stond er "Suck" en "Cock". Op de achterkant stonden de woorden "Grunge is dead". Ja, ik was toen al heel rebels.
In de loop van de avond kwamen er een aantal mensen naar me toe die me een cynische klootzak noemden. Dat was ik wel gewend van mensen die ik kende, maar het was nog niet eerder voorgekomen dat wildvreemden de moeite namen me op enkele van mijn meest vervelende eigenschappen te wijzen. Ik was dus nogal verbaasd. Maar later die nacht, terug in het hol waar Jeroen woonde, zagen we op MTV dat Kurt Cobain zelfmoord had gepleegd. Ik was geschokt.

De maandag daarop kwam ik op het werk. Mijn collega's waren allemaal ouder dan ik, de meesten waren of punk geweest toen dat nog iets betekende of zaten nog altijd in de krakersscene, en ik wist dat ze Kurt Cobain maar een aanstellerige fat vonden die de underground in de uitverkoop had gegooid. Dus ik hield mijn mond maar over hoe geschokt ik eigenlijk was. Ook al omdat ik verbaasd was dat ik überhaupt geschokt was. Ik was best wel fan van Nirvana - ik had 120 gulden betaald om binnen te kunnen bij het concert in Paradiso, iets wat ik daarvoor en daarna nooit meer gedaan heb om een band te zien - maar toch. Blijkbaar was ik toch niet helemaal de cynische klootzak die ik met trots dacht te zijn. Leef en leer, lieve vrienden, leef en leer.

Van bovenstaande singles is alleen "Sliver" echt officieel - "Love Buzz" (een cover van Shocking Blue - daar ben ik op de een of andere vreemde manier altijd een beetje trots op geweest) was de eerste single, maar daar waren er maar 500 van geperst; dit is dus een bootleg. Net als de overige singles, maar dat zijn geen namaakversies van een bestaande release.

Ach, Nirvana. Het was een goede band. Wel gek dat mijn twee favoriete Nirvananummers, "Love Buzz" en "Molly's Lips", allebei covers zijn - van Shocking Blue dus en van The Vaselines, respectievelijk.

Nino De Murcia - La Mamma (Adios a la Mamma)
label: Festival
jaar: ?
kant a1: La mamma
kant a2: Líbano
kant b1: Billetes verdes
kant b2: Whisky con sifón

Een van de vele singles die ik puur op basis van de hoes heb gekocht. Ik kende Nino De Murcia niet, en op het net is, behalve ontelbare verwijzingen naar e-Bay-aanbiedingen en verzamel-cd's, nauwelijks informatie te vinden over de man die van oorsprong Spanjaard is (was?), denk ik (hoewel zijn accent eerder Zuid-Amerikaans is), maar vooral in Frankrijk en, jawel, Turkije succesvol was. Bij het googelen krijg ik opvallend veel Turkse sites als resultaat, en op een Franstalige pagina vond ik de bewering dat hij Spanjaard van geboorte maar Fransman in zijn hart was. Dat doen die Fransen wel vaker natuurlijk - uit de tijd dat ik op de grote tentoonstelling van 1990 in het Van Gogh museum werkte herinner ik me meer dan een Franse toerist die met een stalen gezicht beweerde dat Vincent van Gogh een Fransman was. Mohammed, berg.