april 2008 Archief

Living Colour - Glamour Boys
label: Epic
jaar: 1988
kant a: Glamour Boys
kant b: Cult of Personality (live)
www.livingcolourmusic.com | www.myspace.com//livingcolourmusic

Ze bliezen me weg toen ik ze voor het eerst zag op het Metropolis festival in Rotterdam. In mijn herinnering speelden dat jaar (1988? 1989?) ook Urban Dance Squad en Fishbone, maar het kan zijn dat dat twee opeenvolgende jaren waren. Het was in ieder geval ongelofelijk. Ook de optredens die ik daarna van ze zag waren dat - krachtig, energiek, rrrrrr. Toen later Doug Wimbish bij ze ging bassen veranderde het geluid aanzienlijk, maar minder goed werd het niet. Stain, de cd waar hij voor het eerst op speelde, vond ik een geweldige plaat hoewel, of misschien wel want, veel minder toegankelijk. Hij klinkt vandaag ook minder gedateerd dan het werk dat ze daarvoor maakten. Sinds een paar jaar zijn ze weer bij elkaar - er staat zelfs een nieuwe plaat op stapel, schijnt.

Little Dragon - Test
label: Off the Wall
jaar: 2006
kant a: Test
kant b: 4ever
www.little-dragon.se | www.myspace.com/yourlittledragon

Zij van Koop (hoewel Jose Gonzalez zal protesteren, want die zal zeggen dat ze van hem is) heeft naast haar werk in de band avn heur vriendje ook haar eigen groepje, waarmee ze mijn nummer twee van vorig jaar maakte. De tracks op deze single staan daar ook op. Prachtplaat. Check ook de cameo van Louis Theroux in de video van "Test":

Lio - Sage comme une image
label: Ariola
jaar: 1980
kant a: Sage comme une image
kant b: Suite sixtine
www.universlio.com | www.myspace.com/liolavraie

Ik zou toch zweren dat ik ook de singles "Amoureux solitaires" en "Banana split" van Lio had, maar ze staan niet meer in een van de schoenendozen met 45s hier ten huize Lubacov. Toen ik laatst een paar plaatjes meedraaide met Guuz tijdens de Soirée Gainsbourg bij ons in da club (ergens in zuidoost-Azië gaan nu een paar wenkbrauwen omhoog) kon deze single natuurlijk niet thuisblijven. Hoe vaak ik ook zeur over die tuttige Fransen met hun lelijke taal en hun slechte popmuziek, sommige dingen zijn gewoon onweerstaanbaar. Met "die Fransen" bedoel ik ook de Walen, trouwens. En, hoewel ik nooit publiekelijk zal toegeven, ik zeur er vooral over om die Vlamingen hier een beetje te stangen met hun gezaag over Nederlanders die altijd maar in het Dunglish te moeten spreken, terwijl ze zelf de helft van hun woordenschat (en niet te vergeten de gruwelijke taalverkrachtingen à la "grote dingen aan kleine prijzen" en "goed om weten") bij de zuiderburen halen. Potketelaars zijn het.

Maar ik dwaal af. Lio, dusch. Onweerstaanbaar. En import-Waals, want van oorsprong Portugees. Ook al zo'n stokpaardje van me, trouwens. Met dank aan Figo en zijn vrolijk meetuimelende landgenoten en mijn jaren in Spanje. Ze doet het nog altijd, onze Lio, maar de meeste nummers die ik op heur MySpace hoor vind ik niet te pruimen. Hel, ze slaagt erin om "Peggy Sue" te verkloten. Wat dan wel weer knap is.

Linguaphone - Demonstratieplaat Spaans, Italiaans, Noors, Zweeds
label: Linguaphone
jaar: 198?
kant a: Spaans
kant b: Italiaans, Noors, Zweeds
www.linguaphonegroup.com

Toen ik een jaar of acht was gingen mijn broertje en ik naar Spaanse les, zodat we tijdens de vakantie met de familie en dorpsgenoten konden praten van mijn stiefvader die uit Salobre komt, een minuscuul dorpje op een kilometer of honderd van Albacete vandaan. Die lessen waren op woensdagmiddag, als we vrij hadden van de gewone school. Balen dus. Eerst hadden we een juffrouw, ik geloof dat ze Yolanda heette, maar het kan ook Ana zijn. Die was wel lief, maar na een tijd hield ze ermee op en kwam er een man van wie ik de naam begot niet meer weet. Hij bracht altijd snoepjes mee, maar veel hebben we niet van hem geleerd. Behalve schelden, omdat we op woensdagmiddag niet buiten konden spelen of naar de Bereboot kijken (dat was toen nog zonder tussen-n). En dan scholden we eigenlijk alleen in het Nederlands.

Weer later gooide ook die man het bijltje erbij neer en gingen we naar een school in Breda, waar allemaal kinderen zaten die thuis ook Spaans spraken, en dus een enorme voorsprong op ons hadden. Wij spraken namelijk geen Spaans thuis, omdat mijn stiefvader, die ik gewoon mijn vader noem omdat ik hem alszodanig beschouw. Maar dat u weet dat mijn vader dus niet mijn biovader is. Omdat mijn vader, dus, op zijn werk niet zo veel Nederlands sprak en dus nog het een en ander moest doen om het onder de knie te krijgen.

Geen reet aan gehad, die woensdagmiddaglessen. Als we in Salobre waren maakten we ons met handen en voeten verstaanbaar, en dat ging prima. De eerste woorden die we leerden waren natuurlijk scheldwoorden, dit keer in het Spaans. En verder leerden we van alle dieren waar we op schoten met de luchtbuks van de buurjongen het Spaanse woord. Zoals paloma, toen hij een van de duiven van zijn neef uit de dakgoot schoot. En está muy buena toen we het beest een paar uur later op zaten te peuzelen bij de buurjongen thuis. De neef was er ook bij, en we gierden het uit achter zijn rug terwijl hij, onwetend, op zijn eigen duif zat te kluiven.

Mijn moeder heeft ook verwoede pogingen gedaan om Spaans te leren, maar tot op heden is het haar niet gelukt. Ze had o.a. dit plaatje van Linguaphone, maar ik weet niet of ze die cursus ook daadwerkelijk gedaan heeft. Ik vermoed van niet, want de meneer op het singeltje belooft succes binnen enkele weken - we zijn nu dertig jaar verder en mijn moeder weet nog steeds nauwelijks meer uit te brengen dan madre mía en cojones.

Luisa Linares Y Los Galindos - Twist al cordobés
label: Belter
jaar: 1965
kant a1: Twist al cordobés
kant a2: Charlestón bombón
kant b1: El peque gitano
kant b2: Cuando tu te vayas

Of hoe het Spaanse lied zich mengde met moderne beatmuziek in de jaren zestig. In dit geval met de twist, of toe-wíes zoals de Spanjaarden het uitspreken. Grappig.

The Lilacs - Penelope
label: Dead Dog
jaar: 1992
kant a: Have I Told You
kant b: Pointless
www.myspace.com/kenkurson

Deze single heb ik in 1993 gekocht bij mijn toenmalige werkgever. Ik moest een keer een bestellijst "picken" (magazijnjargon voor het bij elkaar zoeken van een bestelling, die inpakken en klaarmaken voor verzending), en "Penelope" stond naast het singeltje dat ik eigenlijk had moeten hebben. Ik zag het meisje en was meteen verkocht, en de 7" dus ook. Zo oppervlakkig was ik toen.

Ik kende de band niet, en ik heb er ook nooit naar gezocht, en eerlijk gezegd heb ik hem misschien drie keer beluisterd in de afgelopen vijftien jaar. Pas onlangs kwam ik erachter dat The Lilacs de band was van Ken Kurson, ooit bassist bij de cultgroep Green. Green was goed. "Penelope" is volgens mij een vrij zeldzame single, want de enige singles die van de band vermeld worden op het interweb zijn "The Lilacs Love You" en "The Lilacs Hate You". Behalve bij Little Hits, waar Kurson zelve, volgens een der andere reageurs aldaar tegenwoordig een grote meneer in de financiële wereld, even langskomt om hallo en dank je te zeggen. En en passant meldt dat hij "Have I Told You" schreef met de grote Paul K.

Kejje nagaan.

Lightspeed Champion - Tell Me What It's Worth
label: Domino
jaar: 2008
kant a: Tell Me What It's Worth
kant b: Xanadu
www.lightspeedchampion.com | www.myspace.com/lightspeedchampion

De nieuwe band van voormalig Test Icicle Dev Hynez. Volgens de juf van de platenwinkel besteld met de gedachte "dat is er een voor lubacov", dus toen-ie binnenkwam kon ik weinig anders dan hem bestellen. We aim to please, niewaar? Gelukkig vind ik het een leuk singeltje, dus de aankoop deed geen pijn. De lp waar de a-kant op staat (de ex! clu! sieve! b-kant had u als jarentachtigaanhanger natuurlijk allang herkend als een cover van Olivia Newton-John), Falling off the Lavender Bridge, is binnenkort ook de mijne. Nog ff wachten tot het begin van de maand, jeweettoch.

Hoe veel video's zouden er inmiddels gemaakt zijn door Britse bandjes waarvan de zanger door de straten van de stad loopt, als metafoor voor de weg van het leven? Massive Attacks "Unfinished Sympathy", is één. The Verve's "Bittersweet Symphony" is twee. Die waren makkelijk. Nog?

Gisteravond naar The Budos Band gaan kijken in Trix. Superdope. Drie singeltjes gekocht, waarvan één in de veronderstelling dat het nieuwe nummers betrof. Dat had die gast in ieder geval gezegd. Verder niet naar gekeken, ik zei "one of each, please". Bleek dat die tweede Budos 45 ook een albumtrack bevatte. Oh well.

Charles Bradley & The Menahan Street Band - The World (Is Going up in Flames)
label: Dunham
jaar: 2007
kant a: The World (Is Going up in Flames)
kant b: Heartaches and Pain
www.myspace.com/dunhamrecords

Dunham is een sublabel van Daptone, en een dingetje van Tom Brenneck, alias Tommy TNT de gitarist van The Budos Band en ook van Sharon Jones & The Dap-Kings. Ah, wat kan ik zeggen? De fijnste soul en funk die heden ten dage gemaakt wordt komt uit Brooklyn. Zo ook deze Charles Bradley en zijn Menahan Street Band. Meesters in het dansbaar maken van zielenpijn.

The Budos Band - Up from the South
label: Daptone
jaar: 2005
kant a: Up from the South
kant b: T.I.B.W.F.
www.thebudos.com | www.myspace.com/budosband

The Budos Band - The Proposition
label: Daptone
jaar: 2006
kant a: The Proposition
kant b: Ghost Walk

Zoals gezegd, de Budos waren gisteravond mad dope, superbad, graaf, vet en al die dingen. De tracks van deze singles staan allemaal ook op hun albums The Budos Band en The Budos Band II, behalve "The Proposition". Koop die sjit, je hebt dit nodig in je leven.

Lightning Beat-Man/Tab Hunter - The Worst Record of All Time!
label: Alehop!
jaar: 1996
kant a1: Lightning Beat-Man - Lucha Libre Rock'n'Roll
kant a2: Lightning Beat-Man - I Got the Brain in My Ass
kant b1: Tab Hunter - Why!
kant b2: Tab Hunter - The Witch
www.myspace.com/reverendbeatman | www.voodoorhythm.com | www.never-evers.com

Puberale, smerige rock-'n-roll, zo slecht dat het, eh, goed is. Specialiteit van de Voodoo Rhythm-posse, en ook van Discos Alehop!. Beat-Man zet tegenwoordig "Reverend" voor zijn naam ipv "Lightning" en Tab Hunter is opgegaan in verschillende bands - opper-Hunter laat zich nu "Alfonso noemen en speelt in The Never Evers.

Tom Jones - She's a Lady
label: Decca
jaar: 1971
kant a: She's a Lady
kant b: My Way
www.tomjones.com

Het intro, dat zal toch al wel eens gesampled zijn, niet? Ook deze werd door mijn schatje meegebracht van de rommelmarkt. De hoes is nog in goede staat en al. Sommige mensen hebben gewoon geen idee wat ze wegdoen. Dank daarvoor!

traxx:
Lola Flores Y Antonio González - Pena penita pena [Belter]
Xavier Cugat Y Su Orquesta - Quizas, quizas [RCA]
Cal Tjader's Modern Mambo Quintet - Sonny Boy [Fantasy]
Rodolfo Y Su Típica - La colegiala [RCA]
Macario Prudencia - Tranquilo Dalia [Prucia]
The Barbados Steel Band - Come Back Liza [Request]
Celio González - Le dió con la sartén [Seeco]
Louie Ramirez Y Su Conjunto Changó - Chin Chon Caho [HiTop]
Manny Corchado - Pow-Wow [Jazzman]
Monna Bell Y Aldemaro Romero - Cucurrucucu paloma [Vampisoul]
Caetano Veloso - No dia que eu vim-me embora [Philips]
Totem - Mañana [Vampisoul]
Camarón - La leyenda del tiempo [Philips]
Gal Costa - Tuareg [Philips]
Super Special Combo - Drente [Tumba]
Lito Barrientos Y Su Orquesta - Cumbia en do menor [Soundway]
Las Paquiras - Tumba que tumba la rumba [Columbia]
Dolores Vargas "La Terremoto" - Ratón ratoncito [Belter]

abonneer je op the pod: /radio/thepod.xml

Planeet Polly op Radio Centraal, 106.7FM Antwerpen, iedere vrijdag 18-19u.

Nog meer platenruiters: Daphné, Nikolai, The Oyl Butcher en der Lubacov. Daar, vierkant.

Duran Duran - The Reflex
label: EMI
jaar: 1983
kant a: The Reflex
kant b: Make Me Smile (Come up and See Me)
www.duranduran.com | www.myspace.com//duranduran

Nog eentje die Anniek voor me meebracht. In de tijd dat dit uitkwam bleek dat de kakkers, de Teikonezen, de overigen en "wij" ook overeenkomsten hadden qua muzieksmaak, al wilden we dat toen niet echt weten. Duran Duran was gigantisch.

De b-kant van deze single is een cover van Steve Harley & Cockney Rebel die goed begint maar daarna gewoon ontaardt in een ordinaire rocksong.

Weekje ziek geweest. Hoofdpijn en nekklachten bij meer dan vijf minuten computerschermstaren. Dusch.

Colonel Abrams - Trapped
label: MCA
jaar: 1985
kant a: Trapped
kant b: Trapped (A Capella)
www.myspace.com/colonelabrams

Mijn schatje kwam zaterdag thuis met drie singeltjes, waaronder deze. Altijd als ik Chromeo hoor moet ik aan dit nummer denken.

Deze week een soort eerbetoon aan opnieuw een drummer, maar wel een die nogal dood is: Klaus Dinger, medeoprichter van Kraftwerk en Neu!, en algemeen aanvaard als de vader van de Motorik-beat.

traxx:
Neu! - Hallogallo [Brain]
The Velvet Underground - Foggy Notion [Verve]
The Feelies - Slipping (Into Something) [Rough Trade]
Chug - Golden Mile [Flying Nun]
Cul De Sac - Doldrums [Flying Nun]
Stereolab - Super Falling Star [Too Pure]
Broadcast - Still Feels Like Tears [Warp]
Sonic Youth - Teenage Riot [Geffen]
Fujiya & Miyagi - Ankle Injuries [Tirk]

abonneer je op the pod: /radio/thepod.xml

Planeet Polly op Radio Centraal, 106.7FM Antwerpen, iedere vrijdag 18-19u.

Lexxus/Hermano L - Gangsta Come for You/Perla en el asfalto
label: Kinky Music
jaar: 2005
kant a: Lexxus - Gangsta Come for You
kant b: Hermano L - Perla en el asfalto
www.myspace.com/mrlexxtheprince | www.myspace.com/elhermanoele

Singeltje gekocht bij AMA Records in Madrid, waar ik elf jaar geleden werkte. Toen was er een derde generatie hiphoppers sterk aan het opkomen - het was vlak voor el boom del '98 zoals de grote Frank T het noemt in "Usted y el rap". Met de AMA crew hadden we een label opgericht om de raperos een platform te geven. Full On hadden we het genoemd, Engels voor "volle bak" in de betekenis van "totaal", en ook een verwijzing naar onszelf - een full is in het Spaans de term voor vijf kaarten van dezelfde kleur, geloof ik, of een straat of zoiets, weetikveelikbennietzogoedinkaartenhetzijneriniedergevalvijf, en wij waren met vijf: Chema, Nava, Dave el inglés, Dave el yanqui en Dave el holandés.

Onze eerste referentie was de 12" "Representándome" Jazz Two, twee jonge gasten uit een voorstad van Madrid die van een woordspeling in het Spanglish hun naam hadden gemaakt: ze dachten dat "just two" op dezelfde manier werd uitgesproken als "jazz two". De meeste raperos in die periode speelde vooral voor gangstertje, tekstgewijs dan, want wij en zijzelf vooral ook wisten donders goed dat ze net als alle andere jongeren in de grote Spaanse steden nog gewoon bij moeders thuis woonden en dat er in die voorsteden geen hol te beleven was. Jazz Two fungeerde als een soort De La Soul in de Iberische hiphopscene - ze gebruikten jazzsamples en hadden intelligente teksten. En, fijnbesnaarde zielen als wij waren, dat sprak ons wel aan.

Maar zoals dat gaat, toen het wat langer duurde dan verwacht om het album uit te brengen gingen ze er vandoor naar een ander label dat speciaal voor hen was opgericht. Het was maar een van de twee die zichzelf gods geschenk aan de wereld vond, en dat was logischerwijs de dominante. Wij trokken onze handen van hen af en de stekker dan ook maar meteen uit het label, want het hiphopwereldje beviel ons niet. Te veel hele grote ego's om mee om te gaan - daar waren we toen al te oud voor om onze kostbare tijd aan te verspillen. Met Jazz Two is het nooit wat geworden, want de dominante kreeg last van ontploffende zeepbellen - hij rijmt niet meer en werkt nu als meubelmaker of zoiets, is het laatste dat ik hoorde. De ander is wel verder gekomen en is nu een van de nestors van de Spaanse hiphopscene.

En die scene floreert als nooit eerder. Er zijn ontelbare groepjes en soloartiesten, en veel daarvan zijn echt goed. Ik zou willen dat ze hier kwamen spelen, maar Spaanstalige rap in landen waar men geen Spaans verstaat, dat werkt niet natuurlijk. Dan krijg je dingen als het concert van Solo Los Solo in de Melkweg een paar jaar geleden - een zaal vol Spaanse toeristen en Erasmusstudenten. Leuk, maar weinig constructief voor de wereldheerschappij van de Iberische hiphop.

Maar ik kan natuurlijk wel gewoon de singeltjes posten hier - kan geen kwaad, dunkt me. Deze split is van de Jamaciaan Lexxus en de Mallorquín Hermano L. Deze laatste is lid van La Puta Opepé die zich in mijn wereld onsterfelijk hebben gemaakt met hun ode aan de Château Migraine van Don Simón.