Het was half acht toen ik vanochtend gewekt werd door de het vrolijke paasgestamp van bovenbuurvrouw.

Zondagochtend.

Half acht.

Hoogste tijd om die haiku van stal te halen en, vergezeld van een feestelijk chocoladepaaseitje, bij haar in de brievenbus te gooien. Persoonlijk afleveren was geen optie - mensen aan een brandend kruis in de tuin hangen op de vroege zondagochtend is misschien wel bevredigend maar het zou misschien de andere buren kunnen wekken. En dat wil ik niet, vanwege de pot en de ketel.
Vandaar dat ik het heb neergepend op een in Spanje gekochte ansichtkaart met daarop een foto van een processie tijdens de Semana Santa in Sevilla, enigszins gelijkend op deze:

Ik dacht dat het wel toepasselijk was op deze dag, en (bonus!) wellicht verwart ze deze devote katholieken met hun blanke broeders uit de Verenigde Staten. Dat dan aan de binnenkant van haar ogen het beeld verschijnt van zo'n van die laatsten bekend kampvuurtje. Dan is de onderliggende boodschap duidelijk.

Zalig Pasen!