februari 2008 Archief

(Deel 342 hiero)

Kyuss/Wool - Shine!/Short Term Memory Loss
label: Bongload
jaar: 1996
kant a: Kyuss - Shine!
kant b: Wool - Short Term Memory Loss

Het was Bas Schipper die me aan de Kyuss geholpen heeft. Hij werkte toen bij Get Records, en op een dag reikte hij me een hoofdtelefoon aan met de woorden "Dit moet je horen". Zodra de eerste tonen van "Thumb" klonken, was ik verloren. Blues for the Red Sun werd aangeschaft en werd de soundtrack voor de lange, hete zomer die volgde. Ik mocht in die tijd graag aan kleine, vierkante stukjes papier gedrenkt in lyserginezuurdiëthylamide likken, en de combinatie met de muziek heeft er voor een deel voor gezorgd dat die plaat nog altijd een van mijn favoriete albums ooit is. Hij deed ook uitstekend dienst als muzikale omlijsting van de urenlange Doomsessies die ik met vriend Jeroen hield. Blues for the Red Sun en Motorpsycho's Demon Box waren de enige platen die tijdens die marathons op mochten staan.

Gelukkig heb ik ze een keer live mogen zien, ook al was dat dan op een festival - Lowlands, om precies te zijn, waar ik speciaal voor uit Spanje terugkwam. Ik vond het jammer dat het nog licht was toen ze speelden, maar verder was ik dolgelukkig.

Deze split met het eveneens ter ziele gegane Wool is uitgebracht toen Kyuss al niet meer bestond. Volgens mij, maar niet volgens de credits, zijn het twee versies van hetzelfde nummer. Ze delen in ieder geval de baslijn.

Haiku voor onze bovenbuuv:

Ach, bovenbuurvrouw
Ik zou willen dat ik uw
Bovenbuurman was

(Deel 341 hiero)

Kostars - Hey Cowboy
label: Grand Royal
jaar: 1995
kant a: Hey Cowboy
kant b1: French Kiss
kant b2: Don't Know Why (You Went away)

Kostars was een tussendoortje van Vivian Trimble en
Jill Cunniff van de fab Luscious Jackson, die tijdens een LJ-tour in 1995 een heel album bij elkaar schreven in de verloren uurtjes. Aan het eind van die tour namen ze het album Klassics with a K op, met ex-Breeder Josephine Wiggs als producer, en LJ-collega's Kate Schellenbach (die in een vorig leven de eerste drummer van de Beastie Boys was) en Gabby Glaser (die vorig jaar net als Jill Cunniff een heel fijn soloplaatje uitbracht dat verdammt noch mal niet op vinyl is verschenen) als gasten.

"Hey Cowboy" en "French Kiss" staan op die plaat, en ook "Don't Know Why", maar dan in een andere versie, nl. met Gene en Dean Ween op de mic. Een van mijn allerfavorietste break-up songs aller tijden. Als ik ernaar gevraagd word in het openbaar zal ik het nooit toegeven, maar het is er zo een waarbij ik het nauwelijks droog hou.

(Deel 340 hiero)

Koor en Orkest van de Nederlandse Opera - Het Slavenkoor
label: Philips
jaar: 1969
kant a: Triomfmars (Aida)
kant b: Slavenkoor (Nabucco)
kant b: Koor der Kruisvaarders (I Lombardi)
www.dno.nl

Nog maar eens een singeltje van mijn moeder. Ze vertelde laatst nog hoe ze eraan gekomen was - gekregen bij het afscheid van haar baan bij (ik geloof) een warenhuis. Daarna werd ze kraamzuster, en niet veel later kregen zij en de wereld mij, een geschenk van God de Vader zelf. "Ter herinnering aan mijn beste collega's", schreef ze op het klaphoesje. Binnenin zit naast de single een boekje waarin wordt uitgelegd wat Philips' "Klassiek Verzoekprogramma" inhoudt, nl. "een uitermate plezierige aanwinst voor Uw discotheek". Dan volgt een overzicht van alle plaatjes uit de serie, plus "de kostelijke 'Klassieke Discotheek' en de populaire 'Music for the Millions'-platen".

Kostelijk. Mooi woord.

Ik weet niet waarom ik deze single heb meegenomen. Waarschijnlijk heb ik gewoon alle 7"s gepakt, om ze te redden van een zekere ondergang. "Ik weet niet eens of ik die nog heb", zei mijn moeder. Kejje nagaan.

(Deel 339 hiero)

Kokolo - Our Own Thing
label: Freestyle
jaar: 2007
kant a: Our Own Thing
kant b: Our Own Thing (Instrumental)
www.kokoloonline.com | www.myspace.com/kokoloafrobeat

Kokolo - The Way up
label: Tramp
jaar: 2007
kant a: The Way up
kant b: The Way up (Instrumental)

Twee fijne singeltjes van dit New Yorkse afrobeatorkest. Van beide tracks staan de vocale versies op het nieuwe album Love International. Ze zijn momenteel op tour door Europa, schandalig genoeg komen ze niet eens in de buurt van België. En dat mogen wij in da club onszelf ten dele aanrekenen.

(Deel 338 hiero)

Kobus Gaat Naar Appelscha - Frantic Romantic
label: Sound & Vision
jaar: 1987
kant a: Frantic Romantic
kant b: Cornflakes

Singeltje van mijn broertje Ed - ik had alleen "All Smooth Faces in a Fantasy World", waar hun cover van "Non, non, rien n'a changé" van Les Poppys op staat).
Ik was enorm onder de indruk van Kobus toen ik ze voor het eerst live had gezien in de lokale jeugdsoos. Na het concert mochten we ze interviewen voor de schoolkrant, en ik weet nog dat ik heel nieuwsgierig was hoe ze zouden zijn; ik kende nog niemand uit Friesland en naar aanleiding van de platen en de wilde verhalen over bands als KGNA, LUL en It Dockumer Lokaeltsje stelde ik me "de Friezen" voor als een stel rouwdouwers die waarmee niet viel te sollen. Van die mensen die elkaar lachend een paar tanden uit de bek slaan.

De heren hadden het in de gaten en deden er alles aan om het beeld te bevestigen. Ik had constant het gevoel dat we in de maling werden genomen, maar tegelijkertijd waren we niet zeker - was het nou een grapje, of ...? Zo hebben we het verhaal van zanger Menno dat de bassist de vreemde gewoonte had om paarden te neuken een tijdje echt geloofd. Hé, ik was zestien of zo, wist ik veel wat ze daar in het noorden allemaal deden om de verveling te verdrijven. Friesland, dat was zo ongeveer het verste weg dat je kon gaan binnen Nederland, van ons uit gezien. "Vaak rijden we met het busje langs een weiland, en als hij dan een paard ziet dan moeten we per se stoppen. Dan klimt hij achterop die merrie en om haar te neuken." "Gebruikt hij dan wel een condoom?" vroeg ik nog, bezorgd. Twee tellen later stapte de heer Seunnenga de kleedkamer weer binnen, een stilte viel en wij zaten hem met open mond aan te kijken, tot grote hilariteit van de rest van de band. Ik durfde het hem niet te vragen, van dat condoom.

Later vroeg de rector van onze school, die de schoolkrant censureerde, of het gedeelte van het paardenneuken geschrapt kon worden, wegens "informatie waar niemand wat aan had".

(Deel 337 hiero)

The Kliek - Me Right Now
label: Twist
jaar: 1993
kant a: Me Right Now
kant b: Nothing's Changed

The Kliek - It's My Pride
label: Outer Limits
jaar: 1994
kant a1: It's My Pride
kant a2: More and More Amore
kant b1: I'll Find a Way
kant b2: No One Here to Play with

The Kliek was zo'n bandje dat ik overal tegenkwam en dus ook veel gezien heb, begin jaren negentig. Bandlid Marcel Kruup leerde ik kennen als een van de heren die in het legendarische Ouke Baas speelden, waar later de Treble Spankers uit voortkwamen.

(Deel 336 hiero)

The Kingsmen - Louie Louie
label: Old Gold
jaar: 1964/1980
kant a: Louie Louie
kant b: Version
www.louielouie.org

"Louie Louie behoort tot mijn favoriete partytracks, samen met o.a. "I Wanna Be Your Dog" en "I'm a Man". Ik hoorde hem voor het eerst toen ik een jaar of twaalf, dertien was, in de film National Lampoon's Animal House. Het was een van de favoriete films van mijn oom Pim destijds, en hij schotelde hem mijn broertje Ed en mij voor als broodnodig maar nog ontbrekend onderdeel van onze opvoeding. Jaren later heb ik met mijn toenmalige huisgenoten op Tenerife meer dan één toga party gehouden, waar "Louie Louie" verplicht meerdere malen door de boxen schalde.

Nog later was ik een frequent bezoeker van een rock-'n-rolltent in het centrum van Madrid die Louie Louie heette. De uitbater was bekend onder de naam Kike Louie, en hij is maar een van de vele mensen die wel eens een verzamelplaat heeft uitgebracht van coverversies van het nummer. Een van die versies is van Toots & The Maytals - die hoorde ik laatst nog in de film This Is England, die trouwens een zeer dikke aanrader is.

(Deel 335 hiero)

King Kong - Step Pon Mi Corn
label: Firehouse
jaar: 19852007
kant a: Step Pon Mi Corn
kant b: Version
www.myspace.com/kingkongreggae

"Stalag" is misschien wel het meest gebruikte, en in ieder geval mijn favoriete riddim ooit - er zijn hele lp-series met alleen maar songs die nummer gebruiken als basis. Zoals gebruikelijk is het riddim vernoemd naar het eerste nummer dat hem gebruikt - in dit geval is dat "Stalag 17" (dat weer vernoemd is naar de oorlogsfilm uit 1953) van Ansell Collins (zie ook hiero), die begeleid wordt door The Techniques. Winston Riley, oprichter van die groep, schreef het riddim.

King Kongs stem en stijl lijken akelig veel op die van Tenor Saw, die "Stalag" gebruikte voor de befaamde reggaehit "Ring the Alarm", wat op "Step Pon Mi Corn" nog het meeste blijkt.

(Deel 334 hiero)

Evelyn "Champagne" King - Shame
label: RCA
jaar: 1978
kant a: Shame
kant b: Dancin', Dancin', Dancin',
www.evelynchampagneking.com | www.myspace.com/tibbychampagne

Klassieke discosingle. Gekocht toen ik eens moest draaien op een feestje waar men veel vervelende dertigers verwachtte die tijdens hun jaarlijkse uitje graag nog eens terug zouden gaan naar de tijd dat ze net zo oud waren als hun kinderen. Het bleek een goede keuze.

(Deel 333 hiero)

The Kills - U.R.A Fever
label: Domino
jaar: 2008
kant a: U.R.A Fever
www.thekills.tv | www.myspace.com/thekills

Het eerste voorproefje op vinyl van de nieuwe lp Midnight Boom, die over een paar weken uitkomt. Op de b-kant geen song maar een ets - het is een rits. Je kunt de track hier remixen (misschien mashen met "Waiting Room"?), wat ook geldt voor "Cheap and Cheerful", de nieuwe single.

(Deel 332 hiero)

Kid 'N' Play - Gittin' Funky
label: Cooltempo
jaar: 1988
kant a: Gittin' Funky (UK Remix)
kant b: Gittin' Funky (US Remix)
www.myspace.com/chriskidreid

Zes inch hoog stond het haar van Chris "Kid" Reid op zijn hoogtepunt. Dat is 15,2 centimeter! Ik kan me eigenlijk geen andere tracks van het duo herinneren, maar deze vind ik nog altijd mad lauw yo. Kid doet het tegenwoordig vooral als stand-up komiek, Chris "Play" Martin is bij Wacko Jacko te rade gegaan en heeft op diens advies zijn huid en haar laten bleken, zichzelf een huilerige stem aangemeten en is in Engeland Coldplay begonnen.

(Deel 331 hiero)

Chaka Khan - I'm Every Woman
label: WEA
jaar: 1978
kant a: I'm Every Woman
kant b: A Woman in a Man's World
www.chakakhan.com | www.myspace.com/officialchakakhan

Ik vergeet altijd hoe goed ik dit nummer vind, omdat ik het sinds de uitvoering van die afschuwelijke Whitney H. bijna niet meer kan horen.

(Deel 330 hiero)

Los Kenny Harpers - Jipis con pistolas
label: Electro Harmonix
jaar: 1995
kant a1: Intro (El Profe)
kant a2: Jipis con pistolas
kant b1: En Navidad (Un año más)
kant b2: Outro 1 (El Profe)
kant b3: Outro 2 (El Profe)

Los Kenny Harpers/Los Cacahuetes - Zulu/Fashion
label: Electro Harmonix
jaar: 1997
kant a1: Los Kenny Harpers - Zulu
kant a2: Los Kenny Harpers - Vamos a México
kant b1: Los Cacahuetes - Fashion
kant b2: Los Cacahuetes - El tren

Fijne garagepunk uit Spanje (Los Kenny Harpers) en Duitsland (Los Cacahuetes). De tweede single op lichtblauw vinyl zoals je ziet, ha lekker! Leuk om de stem van El Profe nog eens te horen, een grootheid in de rock-'n-rollscene van Madrid, die met zijn programma op Radio Vallekas iedere week voor een hoop jolijt zorgde, weg terug in de jaren negentig.

... I'm off to Berlin.

(Deel 329 hiero)

The Karachi Prison Band - Put Some Grit in It
label: Magnetic Fields
jaar: 2005
kant a: Put Some Grit in It Part I
kant b: Put Some Grit in It Part II
www.magfields.com

Will Holland, de man die vooral bekend is van zijn activiteiten onder de naam Quantic, solo of met zijn Soul Orchestra (op het Tru Thoughts-label), stuitte op een dag op een doos vol relikwieën uit de vervlogen tijden van zijn voorvader Edwin Windermere Holland. Deze avontuurlijke Brit komt aan het begin van de 20ste eeuw op Jamaica terecht, waar hij met enkele gevluchte slaven al musicerend rondtrekt. De muziek die ze maken (onder de naam The Sophistications) is een allegaartje van Europese geluiden en de mento en calypso die op dat moment over het hele eiland klinkt, en kan gezien worden als een heel vroege voorloper van de ska, rocksteady en de daaruit weer voortkomende reggae die een paar generaties later de wereld zouden veroveren.

Tussen de twee wereldoorlogen in besluit "Windy", zoals hij liefkozend genoemd wordt, terug te keren naar zijn vaderland, als kok op een marineschip. Tijdens de reis houdt hij een dagboek bij dat plotseling stopt, juist voordat het schip volgens Windy's schrijfsels de ter hoogte van de Straat van Gibraltar zou moeten passeren. Een half jaar nadien wordt het schip stuurloos en gehavend gevonden in de Arabische Zee door de Pakistaanse marine, met de lading verdwenen en de voltallige bemanning op gruwelijke wijze afgeslacht. Op één man na: scheepskok Edwin Windemere Holland wordt als enige levend aangetroffen, krankzinnig geworden door wat hij gezien heeft, agressief jegens zijn redders en ijlend over muiterijen en Somalische piraten. Hij wordt opgesloten in een gevangenis in de haven van Karachi, waar hij de rest van zijn dagen slijt.

In die jaren na de Tweede Wereldoorlog is hij o.a. de leider van de gevangenisband, waarmee hij opnieuw zijn tijd ver vooruit is: dik tien jaar voor er ook maar sprake is van zoiets als funk in de VS, maakt de Karachi Prison Band rauw swingende muziek gebaseerd op Afrikaanse ritmes en bluesy gitaarlijnen.

Will Holland, zelf een groot liefhebber en maker van rauwe funk, aarzelt geen moment en besluit de muziek van zijn voorvader, vastgelegd op acetaten waarvan de vroegste, namelijk dit "Put Some Grit in It", stamt uit 1954, uit te brengen op 7" op een speciaal daarvoor opgericht sublabel van Tru Thoughts, Magnetic Fields.

Goed verhaal. Maar als iemand me zou vertellen dat The Karachi Prison Band een zijproject is van Will Holland, zou ik het ook geloven.

(Deel 328 hiero)

Kaktus - Zo dwars als een ui!
label: CNR
jaar: 1986
kant a: Zo dwars als een ui!
kant b: Tien
www.kaktus.nl

Eigenlijk waren we al veel te oud voor De Grote Meneer Kaktus Show, maar dat hield ons er niet van toch te kijken. Met z'n allen op de bank, spliffie d'rbij en een zak chips en dan maar roepen naar de tv en meezingen. Het was niet zo leuk als Theo en Thea, maar het kwam aardig in de buurt. Boelkloedig!

(Deel 327 hiero)

Bert Kaempfert And His Orchestra - Moon over Naples
label: Polydor
jaar: 1966
kant a: Moon over Naples
kant b: The Moon Is Making Eyes
kaempfert.de

Nog maar eens een singeltje van mijn moeder. Ik heb er geen bijzondere band mee, ik dacht dat het misschien een leuk zondagochtendmuziekje zou zijn.
Ik had gelijk.
"Moon over Naples" is het instrumentale origineel van wat later o.a. Engelbert Humperdincks hit "Spanish Eyes" zou worden.

(Deel 326 hiero)

Ghostigital - Not Clean
label: Honest Jon's
jaar: 2005
kant a: Not Clean
kant b1: Crackers
kant b2: Not Clean (Acapella)
www.ghostigital.com | www.myspace.com/ghostigital

Een IJslander van wie de naam niet eindigt op "dóttir" (maar die met iemand wier naam dat gelukkig wél doet in het fijne bandje The Sugarcubes zat) die samen met Mark E. Smith loopt te bazelen over twee mannen die een discussie voeren over kabeljauw, gezongen vanuit het oogpunt van de kabeljauw. Op de b-kant geen Smith, maar wel een tirade over o.a. het geduwd worden in de rij bij de kassa van de supermarkt.

Dat móet wel goed zijn.

Het mantra In Cod we trust op "Not Clean" is tevens de titel van het tweede album, dat in 2006 uitkwam. Vorig jaar was er de live-cd Radium (samen met Finnbogi Pétursson) en terwijl wij hier zo gezellig aan het keuvelen zijn, zijn Einar Örn Benediktsson en Curver Thoroddsen bezig aan hun derde studioplaat, waarop o.a. Alan Vega en Melvins-oprichter King Buzzo. Dat zou interessant moeten zijn.

Op konneginnedag speelt Ghostigital in de Bozar in de ondeelbare hoofdstad Brussel tijdens BadTaste4ever, het door Örn gecurateerde muziekavondje dat onderdeel is van Iceland on the edge, dat weer georganiseerd wordt door Bozar en de AB.

Los Fulanos feat. Peret/Ala Maca & El Mangui - Raggaton (FTM Remix)/Lucky Bad
label: Achiliboots
jaar: 2008
kant a: Los Fulanos feat. Peret - Raggaton (FTM Remix)
kant b: Ala Maca & El Mangui - Lucky Bad
www.myspace.com/fulanosbugalu | www.myspace.com/djmakala | www.myspace.com/achiliboots

Dit is de tweede Achiliboot (de eerste staat hiero), met bewerkingen van tracks van Achili Funk: resp. Los Fulanos ft. Perets "Gato" en Los Amaya's "Qué mala suerte la mía".

Los Fulanos feat. Peret/Mantecao Y Su Combo - Gato/Achili Funk
label: Lovemonk
jaar: 2007
kant a: Los Fulanos feat. Peret - Gato
kant b: Mantecao Y Su Combo - Achili Funk
www.myspace.com/fulanosbugalu | www.myspace.com/djmakala | www.myspace.com/achilifunk

De enige officiële vinylrelease van Achili Funk mocht deze single zijn, Lovemonk heeft geen toestemming gekregen de hele compilatie uit te brengen op mooie glimmende zwarte plakken. Onbegrijpelijk. Ik vraag me af wat copyrighthouders ertoe beweegt expliciet nee te zeggen tegen een release op vinyl. Het enige argument zou kunnen zijn dat ze de nummers zelf willen uitbrengen, maar dat gaat hier niet op, of in ieder geval voorlopig niet, want dat gebeurt niet. Hel, ze zijn zelfs te beroerd, of liever gezegd, te stom, om de platen van Camarón een heruitgave te geven op vinyl, terwijl ze daar gewoon vet geld mee zouden kunnen verdienen. Want de tweedehandsjes gaan niet voor minder dan dertig euro per stuk van de hand, en daar verdienen ze niks op natuurlijk.

Maar ik dwaal af.
Achili Funk, dusch. Vorig jaar tijdens Sónar zijn we de eerste avond naar de officiële presentatie van de verzamelaar gegaan. Hij vond plaats in de KGB, een discotheek die ik regelmatig bezocht tijdens mijn eerste tour of duty in Barcelona, weg terug in 1989. Toen was het een soort new wave-tent, en te oordelen naar het nog altijd niet veranderde interieur is het dat nog altijd, dacht ik. Vreemd dus om daar naar rumba catalana te luisteren, maar het was zo - tegenwoordig is er zelfs een wekelijkse rumba-avond. Mantecao trad op, en ook Los Fulanos met Peret zelve (in deze contreien vooral bekend van zijn hit "Borriquito" en zijn deelname aan het Eurovisie Songfestival van 1974 (met "Canta y sé feliz", ABBA won dat jaar met "Waterloo"), en Txarly Brown deed de plaatjes. Geweldige avond, ondanks het feit dat je vijf euro moest betalen voor een biertje. Dat is dan weer wél veranderd in KGB.

Mantecao's "Achili Funk" is zelf ook een bewerking, en wel van het in 1969 in Spanje zeer populaire "Achilipú" van Dolores Vargas "La Terremoto". Hoewel het ook is opgenomen door vele van haar collega's, zoals Lola Flores en de fantastische Las Grecas.

(Deel 324 hiero)

Vashti Bunyan - Love Song
label: Dicristina Stair Builders
jaar: 2004
kant a1: Love Song
kant a2: I'd Like to Walk around in Your Mind
kant b1: Winter Is Blue
kant b2: Iris's Song (Version Two)
www.anotherday.co.uk

Ook dit singeltje is een bonus bij een lp, en wel de heruitgave uit 2004 van Just Another Diamond Day, oorspronkelijk uitgebracht in 1970. De vier tracks staan ook op de cd-versie, en op de verzamelaar Some Things Just Stick in Your Mind die FatCat vorig jaar heeft uitgebracht. Tot de bewuste heruitgave had ik nog nooit van de Britse folkzangeres gehoord, maar die lp heb ik (in mp3-versie, vandaar het tot vandaag onontdekt blijven van de bonussingle), eh, grijsgedraaid. Lookaftering, het album dat ze opnam nadat ze na dertig jaar weer op was gedoken, is ook mooi, maar heeft op mij minder indruk gemaakt dan Just Another Diamond Day. Ik ben benieuwd naar de nieuwe plaat die ze naar verluidt terwijl wij spreken aan het opnemen is.

(Deel 323 hiero)

Blood Meridian - Love and Laughter
label: V2
jaar: 2006
kant a: Love and Laughter
kant b: We Got High
www.bloodmeridianmusic.com | www.myspace.com/bloodmeridian

Soms denk ik wel eens dat ik een idioot ben. Vandaag gebeurde het nog. Ik deed weer eens een stapel platen in de computer, en prompt kwam ik twee 7"s tegen waarvan ik het bestaan niet eens wist, laat staan dat ik me bewust was van het feit dat ze in mijn eigen platenkast stonden. Deze is daar een van, die van Vashti Bunyan (zie later) de andere.

Ik heb de lp Kick up the Dust toch echt gedraaid toen ik hem een paar maanden geleden gekocht had. Sterker nog, een track ervan zit in de Harvest 1207-compil die ik toen gemaakt heb. Dat lees ik nu terug, en wat ik dus ook teruglees is dat ik wel degelijk gezien had dat het singeltje erbij zit. Waarom heb ik die dan niet meteen in deze serie gepost?
"Midlife forgetfulness" roept het meisje me toe.

Anyways. "Love and Laughter" dusch. Fijne tracks. De titelsong staat als verborgen nummer op de cd-versie van Kick up the Dust, "We Got High" is voor zover ik kan nagaan exclusief.
Ik heb de nieuwe plaat Liquidate Paris! nog niet gehoord maar wel besteld. Ben benieuwd.

(Deel 322 hiero)

Jules de Corte - Levensliedjes Volume I
label: Cid
jaar: 1955
kant a: Ik zou wel eens willen weten
kant a: De vogels
kant a: Waar blijft de tijd
kant a: Het leven is
kant a: Een beetje zeer
www.julesdecorte.nl

Het is altijd weer een verrassing om in een vreemd land Nederlandstalige platen tegen te komen. Ik ben nog niet eerder singles van Jules de Corte tegengekomen, ook niet in Nederland of België. Maar bij La Metralleta lag deze dus voor een euro in de bak.

Ik hou van het Nederlands dat men vroeger sprak, zo zorgvuldig en correct. De "ij" werd nog als "ij" uitgesproken, niet als "èèj", "ai" of "aa". Idem dito voor "ei" ;-)
Het klinkt als een oude radio, mooi.

(Deel 321 hiero)

Bonde Do Rolê - Solta o frango
label: Domino
jaar: 2007
kant a: Solta o frango
kant b: Solta o frango (Ladytron Remix)
www.myspace.com/bondedorole

Blind gekocht, en eigenlijk overbodig. Omdat ik al een andere 7" van "Solta o frango" heb, met een andere b-kant weliswaar, maar ook omdat de Ladytron Remix nogal onindrukwekkend is.
Oh well.

(Deel 320 hiero)

Blackmann - Herbs fi Smoke
label: Selassie God
jaar: 2008
kant a: Blackmann feat. Joe Lickshot - Herbs fi Smoke
kant b: Maka Lox - Guitar Haffi Smoke (Rhythm)
www.myspace.com/blackmann01

Blackmann - In the Streets
label: Selassie God
jaar: 2008
kant a: Blackmann - In the Streets
kant b: Maka Lox - Running Guitar (Rhythm)

Blackmann - Herbs fi Smoke
label: Selassie God
jaar: 2008
kant a: Blackmann - Rude Boyz
kant b: Maka Lox - Lox in Dub (Rhythm)

Collega Irie Johnson heeft deze drie singeltjes uitgebracht als eerste referenties van het label dat hij samen met Maka Lox runt. Maka is de gitarist die voor de riddims gezorgd heeft - zijn versions staan op de b-kant. De jonge Blackmann uit Spanish Town heeft een stem en zangstijl die aan de Cool Ruler doet denken. Van de drie singles is "Rude Boyz" mijn favoriet, vanwege het a-typische riddim en de iets ruigere toon.