March 2007 Archief

nch_serie_dee_51.php3#006145">hiero)

The Boss Martians - XKE!
label: Hillsdale
jaar: 1993
kant a: XKE!
kant b: I'm 'a One You Need
www.bossmartians.com | www.myspace.com/thebossmartians

Heerlijk surfplaatje van The Boss Martians uit Seattle. Zo rauw en fris als ze hier klinken, zo gelikt is hun huidige sound. Het lijkt nu zo'n gemiddeld StuBrubandje, compleet met zeikzang en glad uiterlijk (de metamorfose is opmerkelijk! Vergelijk de foto's op hun site met die op dit hoesje). Jammer.

(Deel 51: hiero)

Wijntje Bogaers - De toffe Jordanees
label: De Looier Productions
jaar: ?
kant a: De toffe Jordanees
kant b: Zeemansliefde

Heeft u dat ook wel eens? Dat u een plaat in uw collectie vindt en denkt "hoe kom ik hier in godesnaam aan, en vooral: waarom? Waarom?". Deze single van Wijntje Bogaers is er zo een. Een middelmatig voorbeeld van Jordanese volksmuziek die ongetwijfeld op de dag dat hij werd uitgebracht al in de vergetelheid verdween, waar hij thuishoort.

De enige reden die ik kan bedenken is het voornemen dat ik ooit had om eens wat dieper in de muziek te duiken die mijn grootvader, opa Piet, "ome Piet" voor vreemdelingen, zo fantastisch vond. Geboren en getogen Jordanees was hij, klasgenoot en/of buurjongen van Willy Alberti, de man die, volgens opa Piet, zijn ouwe makkers niet meer zag staan toen hij beroemd werd. Een "kelerelijer met kapsies", zo heette het in de woorden van opa, die niet bepaald bekend stond om zijn fijnzinnige woordkeuze. Zoals het een goede Jordanees betaamt natuurlijk. En dan zei hij er altijd bij dat kleine Willy nauwelijks de Prinsengracht durfde over te steken, "met se foet fan die ouwe Wester".

Ach ja, opa Piet, het was me er eentje. Hij ging er prat op alleen maar verse groenten te eten, potjesvoer moest-ie niet en blik was al helemaal uit den boze. Mijn moeder, opgevoed op een recept van streng katholicisme vermengd met strenge Indische normen en waarden (dat is twee keer streng = héél streng), vertelde dat ze haar ogen uitkeek en haar oren altijd tuitten als ze bij haar toen nog aanstaande schoonfamilie op bezoek kwam. En dat opa op een dag weer eens hoog zat op te geven over hoe er alleen maar vers voer in dit huis op tafel kwam, waarop oma, die ook niet op haar mondje was gevallen, het zat was en vanuit de keuken kwam met een blik waarin kort daarvoor nog de sperziebonen hadden gezeten die op dat moment in de behoorlijk ruime maag van opa vertoefden. "Ach klets toch niet uit je nek man, je vreet al jaren groenten uit blik", beet ze haar liefhebbende man toe, die haar wat lieve woorden toefluisterde waarin de naam van de Almachtige op creatieve wijze doch nogal ijdel werd gebruikt, en vervolgens "ik wíst het wel, ik proefde al iets raars!". Ja, die man hield je niet zo makkelijk voor de gek.
Wat hield ik van ze, ook al zag ik ze niet zo vaak.

Maar ik dwaal af. Wijntje Bogaers, dusch. Een Amsterdamse carnavalskraker, zie je het voor je? Carnaval in Amsterdam is sowieso een aberratie. Check de intro van de column van Guuz op DJ Broadcast, dat zegt genoeg.
De b-kant is ook al niet je dat. Nee, deze single, hoe goedkoop ik hem ook heb aangeschaft (daar ga ik tenminste van uit, of: dat hoop ik vurig), is een miskoop geweest. Van die hele Wijntje Bogaers ook nooit meer wat gehoord, behalve dat ze blijkbaar wel eens in het achtergrondkoortje van Willy Alberti heeft gezongen op de een of andere obscure plaat.
Tja, dat krijg je, als je in de vergetelheid raakt.

(Deel 50: hiero)

The Blues Brothers/Aretha Franklin - Everybody Needs Somebody to Love/Think
label: Atlantic
jaar: 1980
kant a: The Blues Brothers - Everybody Needs Somebody to Love
kant b: Aretha Franklin - Think
www.bluesbrothers.com

The Blues Brothers - Theme from Rawhide
label: Atlantic
jaar: 1980
kant a: Theme from Rawhide
kant b: Jailhouse Rock

Eigenlijk zijn deze singles van mijn broer Ed. Zoals veel verloren zielen heeft ook hij zijn vinyls "weggedaan" ten faveure van de inferieure cd. De heilige Thomas zal het hem vergeven. Ed heeft me destijds gevraagd om in ruil zijn platen op cd te zetten, en dan vooral zijn Prince-bootlegs. De eerste opname is bij deze gedaan. Geduld is een schone zaak, Ed.

Door toedoen van mijn oom Pim R., saxofonist te Almere, waren mijn toen nog broertje en ik grote fans van The Blues Brothers, en met name John Belushi. Regelmatig waren we, al dan niet gehuld in witte lakens, rennend door het huis te vinden, luidkeels "Toooo-ga, tooooo-ga" roepend. Videovertoningen van Animal House en The Blues Brothers waren vaste prik als we bij oom Pim gingen logeren, en we waren ervan overtuigd dat hij, gelukkige vrijgezel, ieder weekend met zijn maten van de skaband waarin hij speelde, toga party's organiseerde vol drank en wilde wieven. Ik kon niet wachten tot ik ook groot was en in een studentenhuis woonde.

Jaren later zag ik Animal House nog eens, en ik had het na een halfuur wel gezien. Was natuurlijk lang niet zo leuk als ik me herinnerde. Hetzelfde gold voor The Blues Brothers. De muziek heb ik wel altijd leuk gevonden, hoewel "Think" hardstikke dood is gedraaid waardoor ik het nauwelijks meer kan horen. Die chocomelreclame van tig jaar geleden heeft ook niet echt geholpen.

Een nieuwe morgen, een nieuwe podcast. Vol gezoem, deze keer.

speellijst:
The Emperor Machine - Bodilizer Bodilsizer [DC]
Sonic Boom - R&R Is Killing My Life [Munster]
LCD Soundsystem - Someone Great [DFA]
!!! - Must Be the Moon [Warp]
Faze Action - In the Tree (Carl Craig remix) [Juno]
Aardvarck - Cult Copy (Dexter's Dikke Cult Copy mix) [Rush Hour]
Lopazz - Share My Rhythm (Isolee remix) [Get Physical]
Bebel Gilberto - Bring Back the Love (Mungolian Jetset Berliner Dub) [Ziriguiboom]
Pop Levi - (A Style Called) Crying Chic [Counter]
Ray Barbee - Moment by Moment [Galaxia]

podcast xml

(Deel 49: hiero)

Blue Guitars - A Good Year for the Lost
label: Solid
jaar: 1991
kant a: A Good Year for the Lost
kant b: Have Mercy
www.blueguitars.com

Singeltje uit mijn tijd bij Amsterdam FM en Radio Mortale. Ik heb ze geïnterviewd in een van de programma's die ik daar deed, waarschijnlijk "Vibes", wat iedere ochtend tussen 10 en 1 werd uitgezonden, de mijne op vrijdag. Ze speelden daar ook live in dat kleine studiootje. Het interview is me verder niet heel erg bijgebleven, wat betekent dat het goed ging.

In 1995 is Blue Guitars opgehouden te bestaan, frontman Dick Dijckman heeft een paar jaar geleden nog wel wat met Willard Grant Conspiracy gespeeld en hij maakt nog deel uit van Dubius.

(Deel 48: hiero)

The Blood Brothers - Set Fire to the Face on Fire
label: Wichita
jaar: 2007
kant a: Set Fire to the Face on Fire
kant b 1: Laser Life (Nick Zimmer remix)
kant b 2: Nausea Shreds Ya Head (Gajamagic remix)
www.thebloodbrothers.com | www.myspace.com/thebloodbrothersband

Gekocht toen ik de band een maand of zo geleden een overdonderend concert had zien geven in Trix. Het wandelende zenuwtoeval raasde een dik uur lang over het podium en daar raakt een mens lekker opgefokt van. Zelfs zo opgefokt dat ik bijna de cd had gekocht omdat ze geen vinyl bij zich hadden van het album. Maar ik kwam net op tijd bij zinnen, met dank aan de dragonder die het een goed idee vond een glas bier over mijn hoofd uit te gieten. Toen ik het adres aan haar bijna-laatste ademtocht had weten te ontfutselen (want ik ga natuurlijk niet zelf voor de kosten opdraaien om het bloed en kots van mijn prachtige groen-suède Adidasjes te krijgen) had ik geen zin meer om langer te blijven dus ik ben hem gepeerd met "slechts" dit singeltje onder mijn arm.

De Nick Zimmer die de remix heeft gemaakt van "Laser Life" is die van de Yeah Yeah Yeahs, Gajamagic is drummer Mark Gajadhar.

(Deel 47: hiero)

Bloc Party - The Prayer
label: Wichita
jaar: 2007
kant a: The Prayer
kant b: Version 2.0
www.blocparty.com | www.myspace.com/blocparty

Ik weet het nog niet met die tweede van Bloc Party. Silent Alarm vind ik geweldig, A Weekend in the City wil me nog niet zo pakken. Ik heb er nog niet vaak naar geluisterd, terwijl ik hem toch al maanden op de harde schijf heb staan. De eerste blééf ik maar opzetten. Dit is meer van hetzelfde, maar toch heb ik het gevoel dat er meer in zit. Dat ik hem toch nog een paar keer moet luisteren. Deze single is de eerste van het album (de b-kant staat niet op de lp), en die vond ik in het begin ook niet zo goed. Maar naarmate ik hem vaker hoorde, en dat was niet moeilijk met Studio Brussel de hele dag op kantoor, ben ik hem steeds meer gaan waarderen. Is het trouwens meer mensen opgevallen hoezeer Bloc Party hier als TV On The Radio klinkt?

(Deel 46: hiero)

Blag Dahlia - Haunt Me
label: Man's Ruin
jaar: 1995
kant a: Evil Woman
kant b: Let's Take a Ride
www.myspace.com/blagdahlia | www.thedwarves.com

Blag Dahlia is de leider van een van de ruigste bands op aarde, The Dwarves. Ooit een geweldig concert van gezien in de Melkweg, waarbij Blag een vervelende kutpuber in het publiek een schop in zijn bakkes gaf, gewoon omdat hij vervelend was. Zomotta. Het zou trouwens kunnen dat Blag toen niet de zanger was maar goed. Ik denk het wel, want He-Who-Cannot-Be-Named was toen al de gitarist. Blag en He-Who zijn de oprichters van de band (en de enige twee constante leden, door de jaren heen), en de eerste begon als gitarist, de tweede als toetsenist. Lange tijd deed het hardnekkige (en door de band zelf in de wereld gebrachte) gerucht de ronde dat He-Who dood was, maar dat is hij dus niet.

Op deze single, zoals op alle releases van Man's Ruin, is het schitterende artwork van Frank Kozik, een van oorsprong Madrileense Californiër die ook de eigenaar was van het label. Ik had zelf een aantal zeefdrukken van de man in mijn bezit, maar ik heb ze laten hangen in het huis van de ex-señora Lubacov van dienst, uit schuldgevoel over de verbroken relatie. Stom natuurlijk, maar zo ben ik ook al stereo-installaties, kastenvol boeken en een stapel platen kwijtgeraakt. Met dank aan mijn katholieke opvoeding.

(Deel 45: hiero)

Black Sabbath - The Singles 1970-1978
label: Earmark
jaar: 2004
single 1 kant a: Evil Woman
single 1 kant b: Wicked World
single 2 kant a: Paranoid
single 2 kant b: The Wizard
single 3 kant a: Tomorrow's Dream
single 3 kant b: Laguna Sunrise
single 4 kant a: Sabbath Bloody Sabbath
single 4 kant b: Changes
single 5 kant a: Never Say Die
single 5 kant b: She's Gone
single 6 kant a: Hard Road
single 6 kant b: Symptom of the Universe
www.black-sabbath.com

Deze schitterende singlesbox kreeg ik van Jo voor mijn verjaardag. Nogmaals dank je wel, Jo! Zeer fijne collectie van een zeer fijne band, op een zeer fijn formaat, en dan ook nog op keihard geperst, superzwaar vinyl. Wat wil een singlesfetisjist nog meer?

Het is een van de albums-als-singlesboxen die ik in mijn bezit heb. Van die boxen is er maar een die ik niet als gewoon album, lp dus, gekocht zou hebben. Maar die ik toch aangeschaft heb, puur omdat hij als singlesbox verkrijgbaar was. Een singlesfetisjist kan ver gaan. Niet dat ik de band in kwestie slecht vind, of het album in kwestie, maar niet goed genoeg om hem te kopen. Maar goed, ik dwaal af, dat komt wel als ik bij de letter 'g' ben.

Ik vind het zo'n prachtige manier om een album uit te brengen, ik smelt gewoon bij de gedachte eraan. Er spreekt liefde voor vinyl uit, liefde voor muziek, liefde voor het draaien van plaatjes. Na elk nummer naar de platenspeler lopen om het plaatje om te draaien. De 'plop' waarmee de naald op de plaat komt. De initiële ruis (als de naald tenminste ver genoeg van het begin van de song geplaatst is) die overgaat in een nauwelijks hoorbare zoem, met af en toe een zacht tikje, als een net ontstoken fikkie. Het nét waarneembare ruisje, een fractie van een seconde voordat de song begint. Dat, dus.

Plus het feit dat het voor een platenmaatschappij een prachtige manier is om nog wat extra cash binnen te rijven, over de ruggen van sukkelaars als ik die als bakstenen vallen voor dit soort jeugdsentiment.

Maar Black Sabbath op single, dat heerst natuurlijk.

(Deel 44: hiero)

Black Mountain - Stormy High
label: Suicide Squeeze
jaar: 2006
kant a: Stormy High
kant b: Voices
www.thewaxmuseum.bc.ca | www.myspace.com/blackmountain

Een van mijn favoriete bands van de afgelopen jaren. Het titelloze album uit 2005 krijgt nog steeds minstens een wekelijkse draaibeurt bij mij, net als de twee van zusterband Pink Mountaintops, een andere band van frontman Stephen McBean. Deze single zag ik staan bij Music Mania in Gent, blind gekocht.

De zanglijn van b-kant "Voices" lijkt trouwens sterk op die van "Comas", de opener van Pink Mountaintops' Axis of Evol.

(Deel 43: hiero)

Aloe Blacc - About Love
label: Stones Throw
jaar: 2006
kant a: About Love
kant b: About Love (remix)
www.aloeblacc.com | www.myspace.com/aloeblaccmusic

Gekocht in Londen vorig jaar, bij Universal Sounds. Gewoon een leuk singeltje, zeer geschikt voor bijvoorbeeld dUNK.

(Deel 42: hiero)

Bizarre Inc - Playing with Knives
label: Torso
jaar: 1991
kant a: Playing with Knives (Quadrant Mix)
kant b: Playing with Knives (The Climax)

Dansen en meisjes proberen te versieren in de Spoel (met de 's' uitgesproken als een Englese 'th', voor extra lol) in Tilburg. Dat eerste ging prima, dat tweede nooit zo, omdat ik niet echt durfde. Erwin en ik waren er regelmatig te vinden, de acidhousers imiterend met die armen zo zwaaiend net als in de RoXY, eerst als grap, maar eigenlijk deden we het altijd dus misschien meenden we het wel serieus. En maar lachen. Achteraf theedrinken terwijl het licht werd in Erwins keuken in het huis waar hij met Guuz en Henk woonde.

Bizarre Inc bestond uit Carl Turner, Andrew Meecham en Dean Meredith. De laatste twee vormen samen met Steve Kotey nu Chicken Lips, en Andrew Meecham doet het ook als The Emperor Machine. Deze single is iets later uitgekomen dan de tijd waarover ik hierboven de nostalgicus loop uit te hangen, maar het gevoel is hetzelfde.

www.bossaboogie.com | www.flexbar.nl

(Deel 41: hiero)

Biz Markie - A Message from The Biz
label: Grand Royal
jaar: 1995
kant a 1: A Message from The Biz
kant a 2: Bennie and The Jets
kant a 3: Biz's Bonus Beats

Ah, de flexi disc. Een speciale vorm van 7-inch die ik zelden meer tegenkom. Ze zaten vroeger vaak bij magazines als extraatje voor de abonnees. Leuke hebbedingetjes, maar eigenlijk niet echt geschikt om te draaien, wat dan ook in mijn geval meestal maar een keer gebeurde, als ik het op tape zette. Ik ben er een hoop kwijtgeraakt in de loop der jaren, en ik ben tijdenlang naar een flexi op zoek geweest, eentje van Cocteau Twins die ooit bij het blad Vinyl zat. Ik had snel een abonnement genomen maar toen waren ze al op. Shucks. Nooit meer gevonden natuurlijk. Ik geloof dat Erwin er een had, of Lode, die had alles van Cocteau Twins, iets waar ik ook naar streefde, tot aan Blue Bell Knol, daarna vond ik ze niet leuk meer.

Deze van Biz Markie zat bij het eerdergenoemde tweede nummer van Grand Royal. The Biz komt vaak voor op platen van de Beasties, hetzij als vermelding, hetzij in hoogst eigen persoon. "The Prince Clown of Hip-hop" wordt hij aan de andere kant van de grote plas genoemd, omdat hij zichzelf en eigenlijk alles graag bespot. "Bennie and The Jets" is een nummer van Elton John en Bernie Taupin, en de versie van Biz Markie staat ook op de Beastie Boysverzamelaar The Sounds of Science. Hij heeft het ook gezongen tijdens de Chris Rock Show (zie de video hieronder). In zijn eigen land is The Biz veel bekender dan hier in Europa, waar hij hoog staat aangeschreven bij de echte hiphopfans maar nooit in de hitlijsten heeft gestaan. Hij speelde wel nog een rol als rappende alien in Men in Black 2.

(Deel 40: hiero)

Birdpen - Discussing Robots
label: J.A.R.
jaar: 2003
kant a: Discussing Robots
kant b: Dig That Hole
www.birdpen.com | www.myspace.com/birdpen

Ik weet niet meer hoe ik aan dit singeltje kom, waarschijnlijk heb ik het ooit eens gekregen om te recenseren voor KindaMuzik. Wat ik niet gedaan heb, waarschijnlijk omdat ik er niets bij voelde. Ik doe geen recensies van platen waar ik niks bij voel. Ik heb al geen tijd om alle muziek te luisteren waar ik wél wat bij voel, dus waarom zou ik mijn tijd verdoen met andere dingen?

Nu moet ik er toch iets over schrijven, maar dat is voor een goed doel, te weten mijn eigen egotripsite. De nummers die op de MySpace van dit duo uit Southampton staan vind ik wel beter dan deze twee, of liever, daar voel ik wat meer bij. Maar mijn favoriete band zal het niet worden. Ik denk zelfs dat ik, zodra ik dit stukje gepost heb, nooit meer naar deze single zal luisteren, tenzij toevallig als de WinAmp op shuffle staat.

(Deel 39: hiero)

Big Youth - Natty Dread She Wants
label: Midnite Records
jaar: 1978
kant a: Natty Dread She Wants
kant b: Marcus Garvey Dread
www.myspace.com/bigyouth4real

Groot fan van Big Youth, ik. Zijn stem lijkt nogal op die van U-Roy, die ik helemaal niks vind. Neesniewaaroor, U-Roy is ook geweldig. En van grote invloed op Big Youth. Ik bevond me trouwens in goed gezelschap met mijn fandom - toen Thurston Moore en zijn vriendjes een naam moesten verzinnen voor hun nieuwe bandje, bedacht hij de samenstelling van twee van zijn muzikale helden: Fred "Sonic" Smith van MC en Big Youth. Feit.

Op de b-kant toast Big Youth over "Marcus Garvey" van Burning Spear. Door de ene speaker hoor je dan Burning Spear zijn tekst over de legendarische activist zingen, en door de andere Big Youth's commentaar en aanvullingen. Prachtig, gewoon over een andere song heenzingen en het nog uitbrengen ook. Only in reggae. Beide nummers staan op de lp Dread Locks Dread uit 1975.

(Deel 38: hiero)

Big Country - East of Eden
label: Mercury
jaar: 1984
kant a: East of Eden
kant b: Prairie Rose
www.bigcountry.co.uk | www.myspace.com/bigcountryscotland

Toen ik de single kocht wist ik al dat ik hem niet vaak zou draaien, omdat ik eigenlijk Big Country altijd "nét niet" vond. Ik had ze gezien op het een of andere festival, ongetwijfeld eindigend op "pop", en dat was wel okee, typisch zo'n band die het goed deed bij fans van U2, Simple Minds e.d. The Alarm, ook zo'n band. Onze buurvrouw, met wie ik vaak platen uitwisselde om te tapen, was groot fan van Big Country en The Alarm, ik dus niet.

Ik weet niet goed waarom ik het toch gekocht heb. Waarschijnlijk dacht ik dat ik ze goed moest vinden, en dat als ik het maar vaak genoeg luisterde ik vanzelf zou merken dat Big Country een geniale band was, en "East of Eden" en geniale plaat. Dat gebeurde zo wel eens, toen ik in de pubertijd was. Achteraf is het makkelijk lachen natuurlijk.

Het geluid brengt me wel heel erg terug naar die tijd. Die bombastische productie met veel galm, groots en meeslepend. Deze productie is van Steve Lillywhite, maar Trevor Horn had een soortgelijk geluid. Ik moet dan altijd denken aan Pinkpop '86 (mijn eerste Pinkpop), spannend was dat. The Cure speelde, en The Cult, en The Waterboys, en Cock bloody Robin, en Fine Young Cannibals. Jointen roken onder plastic want dan werd je higher. Ik weet nog dat ik alleen maar meer ging zweten, want het was een hete dag.

Maar ik dwaal af. Big Country, dusch. Weinig meer over te zeggen eigenlijk. De zanger pleegde in 2001 zelfmoord op Hawaii, de overige leden zijn nog altijd bij elkaar, maar weten nog niet goed of ze nu echt weer de baan op gaan.

(Deel 37: hiero)

Big Chief - 500 Reasons
label: Repulsion
jaar: 1991
kant a: 500 Reasons
kant b: Drive It off

Big Chief - One Born Every Minute
label: Sub Pop
jaar: 1993
kant a: One Born Every Minute
kant b 1: Lot Lizard
kant b 2: Another 20 Seconds

Big Chief uit Ann Arbor. Mooie naam voor een stad, Ann Arbor. The Stooges komen uit Ann Arbor. Die nieuwe plaat van The Stooges is trouwens slecht zeg, mijn hemel. En dan speelt Mike Watt er ook nog op mee, wat een smet op zijn blazoen. Recloose komt volgens mij ook uit Ann Arbor. Maar blijkbaar maakt dat allemaal niets uit.

Maar ik dwaal af. Big Chief, dusch. Ik was weg van hun album Mack Avenue Skull Game OST, zogenaamd de soundtrack van de gelijknamige blaxploitationfilm. Daar komt "One Born Every Minute" ook van. Ik was verbaasd dat zulke funky muziek door Sub Pop werd uitgebracht, wist ik veel. De band is nooit zo bekend geworden als veel van haar labelgenoten, ook niet toen ze later voor de major Capitol tekende, Platinum Jive uitbrachten en als voorprogramma van de Beastie Boys door Amerika tourden.

Het schitterende artwork op al hun platen is van gitarist Mark Dancey die nu een carrière heeft als grafisch artiest.

(Deel 36: hiero)

Jello Biafra and Mojo Nixon - Will the Fetus Be Aborted?
label: Alternative Tentacles
jaar: 1993
kant a: Will the Fetus Be Aborted?
kant b: The Lost World
www.alternativetentacles.com | www.myspace.com/alternativetentacles | www.mojonixon.com

Een giftige parodie op de traditional "Will the Circle Be Unbroken" uit de tijd dat moorden op abortus-chirurgen door relidioten die het vijfde gebod hoog in het vaandel hebben nog het nieuws haalden. Het komt van hun album Prairie Home Invasion. Mojo Nixon is een echte geestverwant van Biafra, maar waar de laatste zich onsterfelijk maakte in een hardcoreband, begeeft Nixon zich op veel gevaarlijker terrein, namelijk country. Kwestie van het kwaad van binnenuit te bestrijden. De tekst is van Judi Bari en Darryl Cherney. Dat is nogal wat jaren aan politiek activisme verzameld op een singeltje.

De b-kant staat niet op het album, waarmee de single een moetjeheb is voor hen die alles verzamelen van Biafra en/of Nixon.

(Deel 35: hiero)

Spragga Benz, Lady Saw, Pitbull & Lil' Jon / Ini Kamoze & Damian 'Jr Gong' Marley - Freaky Toma / World a Jamrock
label: Punchline
jaar: 2004
kant a: Spragga Benz, Lady Saw, Pitbull & Lil' Jon - Freaky Toma
kant b: Ini Kamoze & Damian 'Jr Gong' Marley - World a Jamrock

Het was me vooral om de b-kant te doen, Damian Marley's "World a Jamrock", een "don't leave home without it!"-plaatje voor de Bossa Boogie-avonden. Het (de?) "World Jam"-riddim is oorspronkelijk van Sly & Robbie, gemaakt voor Ini Kamoze's eerste, naar hemzelf vernoemde album uit 1984. Het is in de loop der jaren veel gebruikt, zoals alle goede riddims. Punchline is een mashuplabel, hoewel deze versie niet zo vreselijk veel verschilt met het titelnummer van Damian Marleys Welcome to Jamrock, dat sowieso al hetzelfde riddim gebruikt.
De a-kant vind ik wel okee, maar ik vind die Lil' Jon echt verschrikkelijk, dus die draai ik zo goed als nooit.

"De mond heeft speciale hygiëne nodig, want het is het paradijs voor microben."

Is dat niet de waarheid, Ruth?
El aseo de la boca y dientes :: Mond- en tandhygiëne

Wat dat stukje over schone nagels en nagelbijten er ineens tussen doet, mag José weten.
Maar dat terzijde.

De mond heeft speciale hygiëne nodig, want het is het paradijs voor microben.

1. Bij het opstaan en bij het slapengaan moeten we de mond wassen door te gorgelen. Op die manier voorkomen we een slechte adem, iets waar veel mensen last van hebben.
2. We moeten er een gewoonte van maken om telkens na het eten onze mond te wassen.
3. We moeten ons gebit zorgvuldig poetsen. Voedselresten, en zeker vleesresten, blijven altijd achter in de ruimtes tussen onze tanden.
Met een goede tandpasta en borstel laten we onze tanden wit en schoon. Zo voorkomen we niet alleen cariës, maar ook een slechte mondgeur.
4. De nagels moeten altijd kortgeknipt worden als ze groeien. Het is heel lelijk om vieze nagels te hebben.
5. Een zeer slechte gewoonte is het bijten van de nagels, en de nagels moeten nooit geknipt worden in het bijzijn van anderen.

(Deel 34: hiero)

The Bees - Wash in the Rain
label: Virgin
jaar: 2004
kant a: Wash in the Rain
kant b: Nothin' (live)
www.thebees.info | www.myspace.com/thebeesofficial

Ik denk dat ik niet de enige ben die voor The Bees viel na het zien van de Lola da musica gewijd aan de band uit The Isle of Wight. Zo veel liefde voor muziek, zulke vriendelijke jongens, zulke goede popliedjes. Sunshine Hit Me is een schitterende plaat, en het tweede album Free The Bees ook. Ze hebben nu hun derde uit, Octopus, maar die moet ik nog een paar keer goed luisteren. De nieuwe single "Left Foot Stepdown" vind ik alvast erg goed, net als het Beatlesque "Who Cares What the Question Is?" (video hieronder).

Ik zag ze een paar jaar geleden op Pukkelpop, een tijdje later op Metropolis en ook live leveren ze de goederen af. Ik ben fan. Ik hoop dat ze snel weer deze kant op komen.

(Deel 33: hiero)

Beck - Steve Threw up
label: Bongload
jaar: 1994
kant a: Steve Threw up
kant b 1: Mutherfuker
kant b 1: Cupcake

Beck - It's All in Your Mind
label: K Records
jaar: 1995
kant a: It's All in Your Mind
kant b 1: Feather in Your Cap
kant b 2: Whiskey Can Can

Beck - Diamond Bollocks
label: Bongload
jaar: 1998
kant a: Diamond Bollocks
kant b: Runners Dial Zero
www.beck.com | www.myspace.com/beck

Ik heb een tijdje geprobeerd alles te verzamelen van Beck, maar op een gegeven moment had ik een periode weinig geld en kon ik het me niet meer veroorloven. Jammer, want Beck is typisch zo'n artiest die veel speciale dingetjes uitbrengt die verder niet op albums staan en in beperkte oplagen gemaakt worden, genummerd, u kent dat wel. Ik heb vrienden, of vriendinnen liever, die idolaat waren van die jongen. Toen ik de hand legde op de 10" A Western Harvest Field by Moonlight probeerde een van hen die zelfs uit mijn collectie te jatten, want vrij zeldzaam. Ik heb het haar vergeven, maar ik was wel een beetje geschokt toen ik de plaat uit haar tas zag steken toen ze het pand verliet na een nachtje doorhalen bij mij thuis met alle drugs en drank die daar in die tijd bij hoorden. Ze is daarna een paar weken kwaad op me geweest, alsof ik degene was die de dief wilde uithangen. Schaamte, natuurlijk.

"Steve Threw up" stamt uit de tijd van Mellow Gold en Stereopathetic Soulmanure, toen we nog niet wisten wat we hoorden. Er zijn zeven versies van deze single verschenen, op verschillende kleuren (doorzichtig) vinyl. De versie die ik heb is de oorspronkelijke zwarte.

"It's All in Your Mind" ligt een beetje in de lijn van One Foot in the Grave, zijn prachtalbum op het sympathieke K Records. "Diamond Bollocks" heb ik niet los gekocht maar zat bij de vinylversie van Mutations. De twee nummers staan volgens mij ook op de Britse en Japanse cd-versies. De hoes van de single is prachtig, uitvouwbaar als een harmonica met mooi artwork en de credits van de twaalf overige tracks van het album. Gek genoeg staan de credits van de twee nummers op de single er niet bij.

Ik zag hem toen voor het eerst live in Madrid en was verrast door het hevige optreden. Hij had een driemansband bij zich, met o.a. de voormalige drummer van Unsane (denk ik, het kan ook een andere hardcoreband zijn). Later zag ik hem op een festival in Badalona, waar hij een akoestisch solo-optreden gaf, wat fantastisch was. Dat deed hij ook als voorprogramma van Sonic Youth, wat niet door iedereen in het publiek gewaardeerd werd. Beck uitgejouwd, het gebeurde in de Rivera in Madrid. Ik schaamde me dood, die arme jongen. Ik denk dat ik hem bij iedere albumtour wel een keer gezien heb, maar ik kan me vergissen. Twee jaar geleden was het toch ook weer goed in de bierhal in Amsterdam. Niet zo goed als voorheen, want wat voorspelbaarder, maar toch nog altijd goed. Ik heb eigenlijk nooit een slecht concert van de man gezien, maar ik ben wel bevooroordeeld, want fan - hij heeft veel krediet bij mij. Wel jammer dat hij Scientologist is.

De video van de klassieke "Loser"-single:

(Deel 32: hiero)

The Beavers - Nancy, You're a Square!
label: Kogar
jaar: 1993
kant a: Nancy, You're a Square!
kant b: Don't Leave Me

The Beavers / Gaunt - Rock'n'Roll / Ohio
label: Demolition Derby
jaar: 1993
kant a: The Beavers - Rock'n'Roll
kant b: Gaunt - Ohio
www.thebeavers.nl

Raaaaah! Vuige garagepunk uit Grunnen. En uit Columbus, Ohio, op een kant. The Beavers waren een tijdje uit elkaar maar ze zijn weer terug (hoewel met nog maar één bandlid uit de originele line-up: Titus Smid), Gaunt is niet meer en zal ook niet meer samenkomen, want frontman Jerry Wick werd in 2001 doodgereden.

Beide singeltjes heb ik gekocht in de tijd dat ze uitkwamen, helaas heb ik ze nooit live zien spelen. Met The Beavers kan het dus nog woe!

The Beavers' "Don't Leave Me" live in 2006:

(Deel 31: hiero)

Beats International - The Sun Doesn't Shine
label: Go! Beat
jaar: 1991
kant a: The Sun Doesn't Shine
kant b: Wake the Dead

Het project dat Norman Cook had na The Housemartins en voor Freakpower. Hun grote hit was "Dub Be Good to Me", dit is een van hun latere singles die zo goed als niets deden in de hitlijsten. Gewoon een relaxt reggaeriedeltje dat het goed doet op zomertapejes. De b-kant is hetzelfde riddim, met een laidback rap erover. Ik weet niet meer wanneer ik deze single gekocht heb.

Pooooodcaaaaaaast! Gewijd aan het geluid dat je moet voelen.

speellijst:
Eat Static - Freedom Ridge [Planet Dog]
I-Shensound - His Master's Dub [Hypoxia]
Skream! - Midnight Request Line [Tempa]
Rossi B and Luca ft. Gully Gang - Ghost Town [A.R.M.Y.]
Caspa - Rubber Chicken [Tempa]
Fat Freddy's Drop - Cay's Crays (Digital Mystikz Remix) [Kartel]
More Rockers - Dis Ya One [More Rockers]
Shackleton - Hamas Rule [Skull Disco]
DJ Distance + Crazy D - Worries Again [Planet Mu]
The Bug ft. Warrior Queen - Aktion Pak [Rephlex]
Lady Saw - Mi Ting Deh [Soul Jazz]
Monkey Steak - Gaza Strip Club [Death $ucker]
Mala - Left Leg out [DMZ]
Nutty Dread - Your Love [Nutty Dread]
Loefah - System [Tectonic]
DJ Distance - My Demons [Planet Mu]

podcast xml
* Update 10 March: due to bandwidth problems this site was offline for a while yesterday. In order to prevent this from happening again I have removed the direct download link to this mp3. Please subscribe to the podcast if you wish to listen to it.

(Deel 30: hiero)

The Beatles - Can't Buy Me Love
label: Parlophone
jaar: 1964
kant a: Can't Buy Me Love
kant b: You Can't Do That
www.beatles.com

The Beatles - Help!
label: Parlophone
jaar: 1965
kant a: Help!
kant b: I'm Down

Bij The Beatles denk ik altijd terug aan:
1. mijn moeder, die op 8 december 1980 tranen liet om John Lennon. Mijn broertjes en ik zaten te ontbijten toen op het nieuws de moord op Lennon gemeld werd. Ed en ik renden naar boven om het mama te vertellen. Ze stond te douchen en schrok zich een ongeluk.

2. Ingeborg van Gerwen, klasgenote en extreme Beatlesfan. Ingeborg was "de hippie" van de klas, bij wie alles in het teken stond van de jaren zestig in het algemeen en The Beatles in het bijzonder. Ik geloof dat ze nog een tijdje met Armand "Ben ik te min" (check ook de spelling van "begeleidingsband" bij het commentaar van degene die het filmpje gepost heeft, what's in a spelling mistake?) geweest is.

3. Henk Govaers en Erwin de Hart, "op kot" in Tilburg. Ook Beatlesfans, maar anders. Henk kende ik eigenlijk alleen met een gitaar om zijn nek, Bob Dylan- en Beatlesliedjes spelend. Dat deed-ie goed, en nog steeds denk ik, want ik heb hem gegoogeld - geen eigen website gevonden, maar wel verwijzingen naar een Henk Govaers, singer-songwriter te Noord-Brabant die een album, Henk - The World is a beautiful Ball heeft uitgebracht. Ik ga er van uit dat dat dezelfde Henk Govaers is als die ik kende. Ik kom zijn zus af en toe nog wel eens tegen, toch eens vragen.
Erwin was, en naar ik aanneem, is, een McCartney-adept (seau!). Hij was altijd enthousiast over zijn stem, het bereik ervan. Dat hij hele hoge noten haalde zonder met een kopstem te zingen. Ik heb ook jarenlang niet naar "A Day in the Life" kunnen luisteren zonder te wachten op het kraakje, helemaal aan het einde van het laatste pianoakkoord, van het krukje waar Paul van opstond. Erwin liet het me horen, zoals hij me ook overdubs liet horen bij andere (Beatles)nummers. En dan sprak hij de profetische woorden "nu kun je nooit meer normaal naar dit nummer luisteren, je gaat elke keer zitten wachten op die overdub". Dat is dus lang het geval geweest.

"I'm Down" is een van mijn favoriete Beatlessongs. De Beastie Boys wilden het ooit sampelen voor een van hun nummers, maar Michael Jackson, die op dat moment de rechten op de song bezat (daar spraken wij schande van), weigerde toestemming te verlenen. Lul.

(Deel 29: hiero)

Beastie Boys - She's on It
label: Def Jam
jaar: 1985
kant a: She's on It
kant b: Slow and Low
beastieboys.com | myspace.com/beastieboys

Beastie Boys - Fight for Your Right
label: Def Jam
jaar: 1987
kant a: (You Gotta) Fight for Your Right (To Party!)
kant b: Time to Get Ill

Twee singeltjes uit de tijd van Licensed to Ill ("She's on It" staat op de soundtrack van de rapfilm Krush Groove, "Slow and Low" op Licensed to Ill). Van beide singles vind ik de b-kant beter dan de a-kant, hoewel "Fight for Your Right" natuurlijk nog altijd de perfecte mee-, euh, zinger is. Ik was zeer gefascineerd door deze jongens toen ik ze zag "optreden" op tv bij Countdown, volkomen van de wereld en de weg kwijt, niet in staat om ook maar een béétje synchroon te playbacken met de tape. Mijn moeder zat ook te kijken en schudde alleen maar het hoofd. Het was niet helemaal hetzelfde als haar nogal hevige reactie een jaar of wat daarvoor toen de Sex Pistols op tv waren met het nieuws dat ze een groot geldbedrag boden aan de eerste die zijn buurman zou doodschieten, maar ik wist dat dit een interessante band moest zijn. Toen ik hoorde dat ze bij hun optredens tijdens de tour met Public Enemy een gigantische opblaasbare penis op het podium hadden staan en danseressen in kooien, was ik definitief fan.

De "(You Gotta) Fight for Your Right (To Party)" video:

...en bij Joan Rivers, live nog wel en niet dronken en stoned:

Beastie Boys - Sure Shot (jukebox single)
label: Capitol
jaar: 1994
kant a: Sure Shot (Clean Version)
kant b: Sabotage (Clean Version)

Paul's Boutique was al een geweldige plaat, maar toen Check Your Head uitkwam was de boot helemaal aan. Elke keer als "So Watcha Want" of "Time for Livin'" werd gedraaid op de Dance Arena, in de Korsakoff of de Sleep-In ging het dak eraf, en hetzelfde gold voor de nummers van Ill Communication. Het concert dat ze in die tijd gaven in Amsterdam staat nog altijd in mijn top5 van beste concerten aller tijden. Ik heb toen het plafond van Paradiso tot in de kleinste details kunnen bestuderen, rustig surfend over de hoofden van mijn medeconcertgangers.

Niet veel later zorgden mijn maatje David en ik ervoor dat we de Spaanse distributie in handen kregen van Grand Royal, het label van de Beastie Boys. Helaas was toen het eerste nummer van hun geweldige Grand Royal Magazine al uitverkocht, maar het nummer waar het befaamde artikel over de mullets in stond hadden we nog wel. Daar stond trouwens ook een fan. tas. tisch artikel in over Lee 'Scratch' Perry, 24 pagina's lang. Kom daar nog eens om in de blaadjes van vandaag.

Ik heb nog altijd een zwakke plek voor de Beasties, ook al zijn ze niet meer zo goed als vroeger. De concerten die ik van hun heb gezien waren stuk voor stuk schitterend, en zelfs hun laatste album To the 5 Boroughs vind ik goed te pruimen.

Deze single bevat gecensureerde versies van twee hits die origineel op Ill Communication staan. Ik heb die censuur nooit zo begrepen, en ik vond het wel nogal teleurstellend dat de Beasties zich verlaagden tot het uitbrengen van zoiets. Maar goed, blauw vinyl he, en toch ook een beetje een curiosum, want "for jukeboxes only". Niet dat ik het ooit ergens zou draaien, dat zou net zoiets zijn als alcoholvrij bier drinken.

De klassieke "Sabotage" video:

... en die van "Sure Shot":

(Deel 28: hiero)

Joe Bataan - Rap-O Clap-O
label: Salsoul
jaar: 1979
kant a: Rap-O Clap-O
kant b: Rap-O Clap-O (Instrument-O)
joebataan.net | myspace.com/joebataan

Singeltje dat ik niet gekocht heb in de tijd dat het in de hitparade stond, maar pas vele jaren later. Het was dezelfde tijd als "Rapper's Delight" van Sugar Hill Gang, ik zat in de derde of vierde klas van de lagere school en ik weet nog dat mijn vriendje Marco Oldenburg voorstelde om naar MU2000 te gaan om deze plaatjes te halen. We zijn wel gegaan maar ik had geen geld dus die koop ging niet door. Ik zou wel wachten op de volgende keer dat ik platenbonnen kreeg, voor mijn verjaardag, of misschien wel een goed rapport. 20 jaar later had ik wel geld en toen ik beide singles (nou ja, "Rapper's Delight" was een 12" dus die zal niet in deze serie terugkomen) tegenkwam was de beslissing natuurlijk snel genomen.

Joe Bataan was al aan het einde van de jaren '60 bezig - hij stond bekend als de "King of Latin R&B", en zijn album Salsoul (1974) was tevens de naam van het nu befaamde label van hemzelf en de gebroeders Joe, Ken en Stanley Cayre, bij wie hij onder contract stond. Na een stilte van een jaar of tien begon hij 1995 weer met opnemen en optreden, en in 2005 bracht hij op Vampisoul het schitterende Call My Name uit.

(Deel 27: hiero)

Bart & Jan - De dag dat de derde wereldoorlog ook aan ons land niet onopgemerkt voorbijging
label: Torso
jaar: 1981
kant a: De dag dat de derde wereldoorlog ook aan ons land niet onopgemerkt voorbijging
kant b: Messerschmitt parade
bartchabot.nl | stips.net

Ooit voor mij opgenomen door Guuz op een van de tientallen teepjes die ik van hem heb gekregen. Toen ik het singeltje een tijdje later ergens tegenkwam, ik weet niet meer waar, heb ik het gekocht. Een zenuwennummer door die Chabot natuurlijk, maar toch geweldig, al was het maar vanwege de schitterende, de Nederlandse mentaliteit in een notendop vangende zin "Amsterdam, Rotterdam en Den Haag zijn al gevallen, maar bij Groesbeek houden onze troepen dapper stand".

De teksten van beide kanten komen uit Bart Chabots eerste gedichtenbundel Popcorn, de muziek is van Robert Jan Stips, bekend van de Nits, en daarvoor Supersister (die in 2000 weer even bij elkaar kwam), de Golden Earring en Transister. Onder de naam De Geheelontkenners werkten de twee opnieuw samen, met dj Ardy Besemer erbij.

(Deel 26: hiero)

John Barry - Goldfinger
label: United Artists
jaar: 1964
kant a: Goldfinger (instrumental version)
kant b: Goldfinger (James Bond Back in Action Again)

Het lijkt meer een westernthema, met dat Morriconegitaartje dat de zanglijn speelt. De b-kant is een variatie op het Bond-thema dat u en ik kennen. "Goldfinger" is de beste Bondsong imho. Een van de betere Bondfilms, ook.
De opening van de film, met het nummer gezongen door Shirley Bassey.

"Goede hygiëne draagt bij tot een goede gezondheid. Slechte hygiëne leidt tot ziekte."

Goede raad, en niet duur. Het Handboek der zedelijkheid en hoffelijkheid vervolgd: El aseo del cuerpo, cara, manos y pies :: De hygiëne van het lichaam, gezicht, handen en voeten.

Goede hygiëne draagt bij tot een goede gezondheid. Slechte hygiëne leidt tot ziekte.

1. Baden is nodig, omdat dat in de algehele lichaamshygiëne voorziet.
2. Niet alleen als we opstaan, maar zo vaak als nodig, moeten we ons gezicht wassen met zeep en twee waterspoelingen. Hetzelfde geldt voor de ogen, oren, hals en nek, etc.
3. We moeten ons haar minstens twee keer per week wassen. We mogen niet tevreden zijn met een beetje water erop gooien en kammen.
4. Het is een onacceptabel gebrek aan verzorging om het haar te lang te laten groeien en het niet te kammen. We moeten ons haar kammen, zo vaak als noodzakelijk.
5. De handen dienen regelmatig gewassen te worden: als we opstaan, voor en na het eten, als we gaan slapen, omdat ze constant blootstaan aan vuil en besmetting.
6. We mogen de voethygiëne niet vergeten. Zo vermijden we zweten en onwelriekende geuren. Het is raadzaam dagelijks van kousen of sokken te wisselen.

(Deel 25: hiero)

Bantam Rooster - Miss Luxury
label: Crypt
jaar: 1996
kant a: Miss Luxury
kant b: Real Live Wire

Hmmm, duo's die rocken, loveleh. Bantam Rooster is alweer ter ziele, maar was opgericht in 1994 door Thomas Jackson Potter en Eric Cook. Die laatste maakte later plaats voor Mike Alonso, en die weer voor Nick Lloyd. TJ Potter zat overigens ook in The Dirtbombs.
Rauwe bluesy rock zoals ik ze graag heb, zoals reeds vermeld. Op het geweldige label Crypt, waar ze twee abums op hebben uitgebracht. Later tekenden ze voor het al even fantastische Sympathy for the Record Industry, waar ze labelmaatjes waren van een duo dat met een soortgelijk geluid muziek wél wereldberoemd werd, The White Stripes.

TJ Potter speelt tegenwoordig in Detroit City Council.

(Deel 24: hiero)

The Bangles - Walk Like an Egyptian
label: CBS
jaar: 1986
kant a: Walk Like an Egyptian
kant b: Angels Don't Fall in Love
thebangles.com | myspace.com/thebangles

Welke jongen had nou geen vieze gedachten over Susanna Hoffs in 1986? De clip van "Manic Monday", en die van "Walk Like an Egyptian", die ogen, rrrr. En dan was het ook nog een leuke band, in de top40. Wat wilden we nog meer? Later kwamen ze met "Eternal Flame", dat vond ik te zouteloos voor woorden, maar goed, een slippertje.

"Walk Like an Egyptian" was leuk, en nog steeds, "Manic Monday" en "Going Down to Liverpool" waren geweldig, en "Manic Monday" was nog door Prince geschreven ook. Bonuspunten. Ik heb het hem zelf ook wel eens horen spelen, maar dat deden de The Bangles toch beter.

Ik heb verder niks van ze, raar eigenlijk. Misschien eens de tweedehandsshoppies induiken een dezer. Toen ze uit elkaar waren begon Vicki Peterson bij de Continental Drifters, samen met o.a. Peter Holsappple van The dB's en R.E.M. en Mark Walton van Dream Syndicate. De eerste plaat daarvan werd helemaal grijsgedraaid door mijn toenmalige baas, echt tot kotsens aan toe. En elke keer als ik er later een nummer van hoorde zat ik meteen weer op de kast.

Maar ik dwaal af. Susanna Hoffs, dus. Ze is nu nog mooier dan toen, check die MySpace dan.
The Bangles zijn weer bij elkaar, maar dan wel als trio. Michael Steele (die voor The Bangles bij The Runaways zat) was er wel weer bij in 2000, maar haakte een paar jaar geleden toch weer af.

Ik heb nooit zo begrepen waar dat loopje vandaan komt. Is dat uit een film of zo? Mijn tante is getrouwd met een Egyptenaar, en ik weet nog dat ik me een keer ongemakkelijk voelde toen het nummer op de radio was waar hij bij was. Hij liep echt niet zo, met die armen.

"Walk Like an Egyptian" live in 2006:

(Deel 23: hiero)

Band Of Susans - Mood Swing
label: Sing Fat
jaar: 1993
kant a: Mood Swing
kant b: The Last Temptation of Susan
myspace.com/bandofsusans

Dit is de enige plaat die ik van Band Of Susans heb, gekocht van de band na hun concert in (denk ik) de Melkweg in (denk ik) 1993. Ik had ze (denk ik) dezelfde dag geïnterviewd voor mijn programma op Amsterdam FM, of voor Opscene, of misschien wel allebei. Nu denk je natuurlijk "zo veel '(denk ik)'s, dat zal een hoop indruk hebben gemaakt, dat interview", maar zo ligt het niet. Ik weet nog dat ik een beetje bang voor ze was, of niet zozeer voor hen, maar voor de blik in hun ogen. Robert Poss en Susan Stenger (van wier ogen ik zeer onder de indruk was, realiseerde ik me net toen ik foto's van haar zag en me haar en het interview plots weer herinnerde) waren namelijk niet zomaar muzikanten, zij waren kunstenaars. En ik had dat niet zo begrepen. Niet dat ze onaardig waren, integendeel, ze waren heel vriendelijk, maar ik voelde dat ik niet helemaal op dezelfde golflengte zat, en dat zij dat ook in de gaten hadden.

Het concert vond ik wel heel goed. Misschien was het wel in de Sleep-In, bedenk ik me nu. Anyways, heel luid, Sonic Youth-luid. Veel gitaren. Ik heb Sonic Youth nooit geïnterviewd, misschien had ik bij hun ook wel dat onbegrip gehad. Oh, als ik toen toch wist wat ik nu weet.

(Deel 22: hiero)

George Baker Selection - Nathalie
label: Discostar
jaar: 1971
kant a: Nathalie
kant b: Jesus Told Us
georgebaker.com

Singeltje dat ik gekocht heb hier in België. Het is ook op een Belgisch label uitgebracht, met de schitterende naam Discostar. Labels hadden zulke goede namen vroeger. Discostar, Discophon, Discophone, Discofoon, euh...
Beide songs komen van de derde lp Now uit 1972. "Nathalie" is een beetje een Franserige ode aan iemand die blijkbaar Nathalie heet. Ik vond het eerst niet zo geweldig maar hoe vaker ik het hoor hoe leuker ik hem vind.
Maar "Jesus Told Us" blijft mijn favoriet van de twee. Het klinkt zo lieflijk met die dubbele kopstem. Ik heb het gebruikt voor de Summer Come Back-tape en ik word er blij van.

Een paar jaar geleden heb ik Hans Bouwens geïnterviewd voor mijn toenmalige werkgever Vitaminic, aardige man. Ik had het ooit op deze site gezet maar ik kan het nergens meer vinden. Ik zal er eens duchtig naar zoeken op mijn harde schijf en het terugzetten, ik weet niet waarom het er niet meer op staat.
Dat krijg je van die buien dat alles ineens kapot moet. Zucht.

Bij deze single zit ook een sticker. Stickers heersen.