september 2005 Archief
K7 voor op de snelweg
Teepje gemaakt voor die lange ritten in de auto. Jazeker, een teepje. Met een A-kant en een B-kant!
tracks:
01 Black Rebel Motorcycle Club - Ain't No Easy Way
02 The Kills - Love is A Deserter
03 The Arcade Fire - Neighborhood #3 (Power Out)
04 The White Stripes - My Doorbell
05 Dungen - Gjort Bort Sig
06 Little Barrie - Please Tell Me
07 Holly Golightly - There Is An End
08 Broadcast - America's Boy
09 WhoMadeWho - Rose
10 Jackson And His Computer Band - Rock On
11 The Juan Maclean - Give Me Every Little Thing
tracks:
01 Missy Elliott - Lose Control (Feat. Ciara & Fat Man Scoop)
02 Solo los solo - Baila o te mato
03 Jawat - Moeilijk
04 Lederhosen Lucil - Anarchavid
05 Mulatu Astatke - Yegelle Tezeta
06 zZz - Ecstacy
07 Adult. - Still Waiting
08 Bloc Party - Luno (Bloc Party Vs. Death From Above 1979)
09 Maxïmo Park - Apply Some Pressure
10 Art Brut - Moving To L.A.
11 The Brakes - Heard About Your Band
12 Ghinzu - Mine
13 dEUS - Night Shopping
K7 voor op de snelweg
titel: K7 voor op de snelweg
file: mp3 52 MB per kant
duration: 45 minuten per kant
bijzonderheden: Teepje voor die lange ritten in de auto. Jazeker, een teepje. Met een A-kant en een B-kant!
tracks kant a:
01 Black Rebel Motorcycle Club - Ain't No Easy Way
02 The Kills - Love is A Deserter
03 The Arcade Fire - Neighborhood #3 (Power Out)
04 The White Stripes - My Doorbell
05 Dungen - Gjort Bort Sig
06 Little Barrie - Please Tell Me
07 Holly Golightly - There Is An End
08 Broadcast - America's Boy
09 WhoMadeWho - Rose
10 Jackson And His Computer Band - Rock On
11 The Juan Maclean - Give Me Every Little Thing
tracks kant b:
01 Missy Elliott - Lose Control (Feat. Ciara & Fat Man Scoop)
02 Solo los solo - Baila o te mato
03 Jawat - Moeilijk
04 Lederhosen Lucil - Anarchavid
05 Mulatu Astatke - Yegelle Tezeta
06 zZz - Ecstacy
07 Adult. - Still Waiting
08 Bloc Party - Luno (Bloc Party Vs. Death From Above 1979)
09 Maxïmo Park - Apply Some Pressure
10 Art Brut - Moving To L.A.
11 The Brakes - Heard About Your Band
12 Ghinzu - Mine
13 dEUS - Night Shopping
John Cale
Gisteren John Cale gehoord in de Arenberg. Het was alweer een jaar 10, 15 dat ik hem live aan het werk zag, ik weet niet eens meer waar. Paradiso denk ik. Het was heel intens, toen, dat weet ik nog wel. Man met piano. Een bloedstollende versie van "Heartbreak Hotel".
Ik ken eigenlijk niets van zijn recente werk. En van zijn minder recente ook niet. Ik denk dat Songs for Drella zo ongeveer het meest recente is. Fear is dan wel weer een van mijn favoriete platen aller tijden. Toch ben ik altijd meer van de Lou Reed geweest. (Is dat net zoiets als bij de ex-Beatles? Dat je meer een Lennon-man bent of een Macca-man? Eerlijk gezegd heb ik met geen van beide echt veel.) Lou Reeds "Walk on the Wild Side" is een van mijn vroegste muzikale herinneringen. Ik heb in mijn pre- en vroege tienerjaren altijd dat gitaarriedeltje in mijn hoofd gehad, zonder te weten wat het nu was. Totdat Guuz op de middelbare school een cassettebandje voor me opnam met daarop o.a. ome Lou's grootste hit. De tranen sprongen in mijn ogen toen ik het hoorde. Meteen Transformer (Guuz had ook zo'n mooi spijkerjack met op de rug de hoes ervan) en Berlin aangeschaft natuurlijk, en de ontdekkingstocht naar Velvet Underground ingezet.
Qua John Cale ben ik blijven steken dus, bij Fear en Paris 1919. Misschien moet ik die inhaalslag nog maar eens maken. Gisteren opende hij (met band dit keer) een beetje teleurstellend. Namelijk met een nogal afgeraffelde versie van "Venus in Furs". Sommige dingen moet je gewoon niet spelen vind ik. Ook niet als het je eigen nummer is. En zeker niet afgeraffeld.
Het was een beetje een schok voor me, en ook wat volgde kon me niet erg bekoren. Het was allemaal zo rockerig. Een beetje makkelijk, soms zelfs bijna gladjes. Maar de man had er duidelijk veel plezier in, en gaandeweg het optreden begon ik het beter te vinden. Met een kleine terugslag toen hij "Ship of Fools" speelde, van Fear, ook weer in zo'n gelikte eighties-stadionrockversie met verschrikkelijk keyboardgeluid. En mijn hoop dat hij "Buffalo Ballet" zou spelen sloeg om in vrees. Gelukkig deed hij het niet.
Maar daarna was het dus een stuk beter. Experimenteler, niet meer zo saai doorrollend. De toegift was verdiend en, voor het eerst die avond, aangrijpend.
Gemengde gevoelens dus, voor de tweede keer in korte tijd bij het aanschouwen van oude helden. Hoewel de balans deze keer wel doorsloeg, op het nippertje, naar links. Dat is dan wel weer mooi.
Suzanne
Ik had er een ontzettende hekel aan toen het een hit was, ook al wist ik diep beneden best een pakkend deuntje was. Maar die gast was zo vreselijk, en dat publiek dat je zo mee hoorde leven, en dan was er ook nog het feit dat het een reggae-achtig ritme was met een Nederlandstalige tekst. Daar kon alleen Doe Maar mee wegkomen in mijn oren. Van "Suzanne" van VOF De Kunst (die náám ook) gaan nog steeds mijn nekharen overeind staan.
Nu hadden we vorige week bezoek van oude vrienden uit Spanje, die op mijn verzoek wat Spaanse hiphopplaatjes hadden meegenomen. Zij bestieren namelijk de platenwinkel Ama Records in Madrid, zo'n beetje de stiekeme (want b-boys en -girls, zij zijn niet) spin in het Spaanse, of in ieder geval Madrileense hiphopweb. En kunnen dus de goodies leveren voor een liefhebber die in deze contreien op dat gebied niet echt aan zijn trekken komt. (Deze jongen houdt van Spaanse hiphop, die in de jaren dat ik er woonde een tweede golf beleefde, met veel beloftes maar helaas maar weinig goede resultaten. Sinds ik er weg ben is er echter een hoop verbeterd en ik vind het jammer dat ik er niet bij kan zijn om het mee te maken.)
Een van de schijven die ze bij me brachten is het debuutalbum van Mitsuruggy, waarvan ik al een demo in mijn bezit had (kratis neer te halen vanaf de site van zijn productiecrew Uglyworkz, en toen ik die beluisterde viel ik bijna van mijn stoel toen ik de track "Súbelo" opzette. Dat pianoloopje! Dat gillende publiek! Die nekharen! Ik vroeg het aan vriend Chema, en hij bevestigde mijn bange vermoeden: Mitsuruggy heeft "Suzanne" gesampled.
Ik kan er nog steeds niet over uit. Blijkt dus dat het een enorme hit was, ook in Spanje. VOF De Kunst noemde zich in het buitenland blijkbaar "The Art Company" (het wordt niet echt beter he, die naam, in het Engels?) en Chema's vrouw Feli zei dat ze er in de disco in Benidorm avond na avond op gedanst had.
In Mitsuruggy's nummer klinkt het wel erg goed, moet ik bekennen.
(Ik heb hem ook maar meteen in de mix van dUNK van deze week gepleurd.)
Spammers must die
Some son of a bad mother is using chezlubacov.org as an address to send spam from. If you got spam from digital-on-the-go.com@chezlubacov.org, it didn't come from me! Honest. The address is not real.
I know the spam was sent because I keep getting undelivered mails I haven't sent>
Anyone any ideas as to how to prevent this shit from happening?
