maart 2004 Archief

tafels.

ik had het kunnen weten ;-)
elrado | weblog v9

All hail the new soundtrack of your life entry by kees molenaar. comments are in dutch only, sorry guys, but i have no time to translate them.

also new: 'bang bang (my baby shot me down)' by cher and nancy sinatra, in coverlog [again, dutch only].

and for those interested: i have started blogging on la blogothèque, occasionally. in english, for the time being. my french isn't what it used to be.

Op het Subs-forum raakt men er niet over uitgebabbeld, zoals Marty het al zei: Luckygate.
Ik vind het nogal laf van Marck van Schaick om de, overigens naar mijn bescheiden mening behoorlijk ongrappige, column af te schaffen. En ook nog het hele verschijnen van het betreffende stuk te wijten aan een fout van de eindredactie, of liever, het niet functioneren daarvan. Eerst provoceren, en als de hoge heren in Hilverdorp het niet leuk blijken te vinden zijn excuses aanbieden. Dat is net zoiets als je tepel laten zien tijdens de Superbowl en daarna zeggen dat het per ongeluk was.
Dat gaat toch op zijn minst ten koste van de geloofwaardigheid van het Oortje.

Overigens is het de wet van murphy, niet murphey.

...welke oetlul heeft de naam "woonmall" bedacht? vast dezelfde als de man (want een man is het, dat weet ik zeker) die verantwoordelijk is voor "keukenmarket".
dáár moesten ze eens over debatteren in den haag, met hun normen en waardengelul.

en dan wordt dat woonmolreclameriedeltje ook nog eens gezongen door dat meske van bonduelle. dat helpt natuurlijk ook niet echt.

zelfs met een halve rechterarm is hij nog de beste Nederlandse voetballer van het moment

Een paar weken geleden begon het, bij Studio Voetbal. De drie heren begonnen erover, en dat betekende dat ze al flink aan het lobbyen waren bij de bondscoach. Zelf zei hij dat hij er niet aan gedacht had, maar ik weet dat nog niet zo zeker.
De kiem is in ieder geval gelegd, en er zijn er meer die vinden dat Bergkamp terug in Oranje moet.

Wat ik me trouwens afvraag: Kluivert moet er van iedereen uit omdat "de nieuwe generatie een kans moet krijgen", maar is Bergkamp niet van diezelfde generatie? Wat is op met dat?

Ik kwam net meneer De Jong, mijn oude leraar Latijn, tegen, gewoon hier op de Groenplaats. Ongelofelijk. Hij herkende me meteen.

Wat hield ik vroeger van die man. In mijn jaar hadden er maar een stuk of twaalf Latijn, dus onze lessen waren altijd heel gezellig (bij andere vakken waren we met meer dan dertig, wat voor die tijd geloof ik vrij veel was). Ik was zo opgewonden toen ik voor het eerst Latijn kreeg, ik herinner me dat ik in mijn enthousiasme een behoorlijk belachelijke vraag stelde. Het ging over de toga. Mijn opa, die een echte Jordanees was, riep in die dagen te pas en te onpas "ja, me togus!", dus ik vroeg aan meneer De Jong of dat soms iets met de Romeinse toga te maken had. Volgens mij kwam er een snotje uit zijn neus toen hij in de lach schoot. Later kwam ik erachter dat "togus" gewoon Mokums was, afgeleid van het Jiddische "tuches", wat "kont" betekent.

Van leerlingen uit andere jaargangen hoorde ik verschrikkelijke verhalen over meneer De Jong. Was hij voor mij absolute topfavoriet qua leraren, voor anderen was hij een boeman. Volgens hen was het iedere les weer afwachten hoe lang het zou duren voor hij weer een woede-uitbarsting had, en het aantal leerlingen dat door hem naar de conrector gestuurd werd was naar men zei ontelbaar groot. Bij ons was daar heel niets van te merken, hij was niet alleen voor mij nummer één. Het enige stuk dat we als schoolkrantredactie ooit geweigerd hebben was een zeer venijnig artikel over meneer De Jong, waarin de schrijver, Gilbert Joossen was zijn naam, hem volledig te kakken zette. Het ging onder andere over zijn befaamde jasje; de goede man had namelijk altijd hetzelfde colbertje aan, en had voor het overige een vrij morsig voorkomen. Joossen schreef over het jasje dat indien men het midden in de woonkamer zou plaatsen, het gewoon zou blijven staan. Mijn hart brak toen ik het las. Die arme meneer De Jong. Van mij mocht iedere andere leraar door het slijk gehaald worden, maar niet meneer De Jong. Onder luid protest van Gilbert Joossen werd het artikel door mij en de andere redactieleden naar de prullenmand verwezen.

Over meneer De Jongs talenknobbel deden de wildste geruchten de ronde. Hij zou liefst tweeëndertig talen kunnen lezen en schrijven, waarvan hij er elf ook vloeiend sprak. Het waren buitensporige aantallen, maar ik heb er altijd rekening mee gehouden dat ze waar waren. Tijdens de lessen Latijn maakte hij namelijk altijd zijsprongetjes naar andere talen. Hongaars, Fins, klassiek en modern Grieks, Mandarijns, Russisch, Sanskriet, Arabisch, van alles haalde hij erbij. En niet om op te scheppen, gewoon om de verschillende naamvallen te vergelijken met die van andere talen. In een interview met de schoolkrant wilde hij alleen kwijt dat het allemaal wel meeviel met zijn taalvaardigheid.

Latijn was een van de weinige vakken die mij echt interesseerden. Maar vanaf de vierde klas begon ik me meer met platen kopen en stickies roken bezig te houden dan met school, en als je ergens moeite voor moet doen om niet razendsnel achterop te raken is het wel Latijn. Dat ging dus hard bergafwaarts, en uiteindelijk heb ik het helemaal opgegeven. Mijn achterstand was in de zesde niet meer in te halen en ik zakte dan ook erg hard voor Latijn. Een vier had ik geloof ik op mijn eindexamen. Nu heb ik dat hele diploma nooit gehaald, en ik heb daar ook nooit spijt van gehad. Het interesseerde me hoegenaamd niets. Alleen voelde ik me vreselijk schuldig tegenover meneer De Jong. Een paar jaar later, voordat ik naar Spanje verhuisde, kwam ik hem tegen in Amsterdam. Hij zei toen dat hij het altijd zo jammer had gevonden dat ik het zo had laten schieten.

Vorig jaar was er een reünie van mijn oude school, maar ik ben niet gegaan. Mijn toenmalige medeleerlingen interesseerden mij niet, en degenen die ik wilde zien, zie ik toch wel zo af en toe. Alleen meneer De Jong, die had ik nog wel eens willen spreken. Toen ik hem vandaag tegenkwam was ik dan ook erg blij. Hij was met een groepje op stap in Antwerpen in het kader van het een of andere geschiedkundig project. Meneer Vermeulen van Maatschappijleer was er ook bij, en meneer Schellens, nog zo'n topvijfleraar. Die gaf Nederlands. Maar hij was al vooruitgelopen net dus die heb ik niet gezien.
Meneer De Jong zei blij te zijn te horen dat ik aan Spaans doe, en toen we afscheid namen zei hij op de voor hem gebruikelijke plechtige toon: "Ik zal met warmte aan deze ontmoeting terugdenken."

Ik ook, meneer De Jong. En sorry nog, voor dat eindexamen.

So Spain has awoken to socialist reality. Funny how the Spanish needed a terrorist attack to finally send the skinheads bowling, and, as a friend said, weird to realise that hadn't al-Qaeda done what they did, Spain would still be under PP rule.

Zapatero looks a bit like Batman's Joker, doesn't he? Let's see how serious he is about bringing the troops back home. dubya and his posse will not be amused.

Hay motivo
shorts
Miles de personas protestan en toda España contra el PP
[via bookless]

So none of my friends got hurt yesterday in Madrid, fortunately. Not even the one who lives across the street from the Atocha station. Boo said it's really awkward over there now. People travel on the subway in complete silence.
When I saw that dickhead Aznar speaking on Spanish tv I felt sorry for the Basks in Madrid. They're being looked at in a funny way already, but if the Spanish government insists in saying that ETA has done it, there's going to be a lot of Bask-bashing this weekend. And they will insist, since it's rather convenient for the Partido Popular, what with Sunday's elections coming up and all. They'll probably keep saying ETA did it until Sunday, and then on Monday when all the votes are in, switch to Al-Qaeda. I also feel sorry for the Arabs living in Spain right now. They're already treated like trash, I don't even want to think of what will happen to them if Al-Qaeda turn out to be the purps. And my guess is, they will.
"Me duele España," the lady of the beach bar in Tenerife used to say back in 1989, expressing her fear of Spain turning into a European country, losing its identity as soon as it entered the European Community. I bet her fear got a whole lot bigger yesterday.

Dani Siciliano and her band played an excellent show last night in Brussels. It wasn't all perfect, but the lady has personality. Pulling up her pants every five minutes she took us through the songs of Likes, her voice soothing most of the time, and sometimes right out harsh like in 'Walk the Line'. She seemed so much more comfortable with her pumps off, too. The played 'Walk the Line' twice, because they didn't have enough songs to do an encore proper. Hadn't seen that since 1986 [Cocteau Twins, Vredenburg, Utrecht - remember the tapes?].

I've been listening to fIREHOSE a lot, lately. Mike Watt was their bassist, like he was in the minutemen before that. What a guy! When Flyin' the Flannel came out I saw them play at De Melkweg. The way he was standing there plucking the snares of his bass - power stance, his cheeks full of air, flannel shirt hanging loosely around his shoulders - I wanted to be Mike Watt.
After that I have never again heard a band play such rugged music in such a groovy way. Well, yes, Watt himself, years after that, at a gig he did at Madrid's Moby Dick club. He had just released Ball-Hog or Tugboat? and had come to Spain to do a short tour. My buddy David and I interviewed him afterwards for the second issue of our fanzine Garfunkel, which never came out. I still have it somewhere, I'll look it up.
He's playing with Iggy Pop and the Stooges now, I still can't believe I missed out on his gig with The Stooges Tribute thing at Pukkelpop a couple years ago. He's also started recording a new album with his new band The Secondmen, with whom he'll be playing at the upcoming All Tomorrow's Parties fest in London.
Also, check out his radio show [only weekends]. It's great.

Top ten bassists [in random order, and in my fav list because of the way they touched me at some point in my life, not because they're technically fantastic - I wouldn't know about that]:

Mike Watt (see above)
Robbie Shakespeare (All your reggae bass are belong to him. The first time I witnessed him play was with the Taxi Gang, accompanying Gregory Isaacs at Reggae Sunsplash 1985 or 1986, Noorderligt, Tilbo. What a great concert)
Kim Gordon (Sonic Youth, Dutch readers can find out how Sonic Youth came into my life here, the others, well, let's just say they had a really big impact on me and the way I was listening to music)
Kim Deal (Pixies, Breeders et al. She was by far the coolest dude in the Pixies. Dunno about that reunion though)
Henny Vrienten (Maybe not brilliant but, as Guuz sez in the comments, very effective bass player of Dutch heroes Doe Maar. It was his sound that made me fall forever in love with the bass, as described here)
Les Claypool (Primus rule! I love the way he plays all kinds of bass guitars, and the way he imitates his voice with them. Or is it the other way around?)
Charles Mingus (It don't mean a thing if it ain't got that Mingus)
Flea (Hmmm, I love them bass slaps. He's my favourite Pepper)
Bent Sæther (Motorpsycho rule, too! I love the way his bass sounds, it's almost like a guitar. Lemmy has that sound, too. In fact, and make sure you're seated as this may come as a surprise, Lemmy probably had it before Bent did. Check 'Junior' on Demon Box, you'll know what I mean)
Phil France (From Cinematic Orchestra. I love the way his bass takes you by the hand and leads you through the darkness, into the light)

update: in the comments, Guuz suggested I motivate my choice, so I added them afterwards

superstar, door the carpenters en sonic youth.