maart 2003 Archief

>forwarded:

Vorige week werd in Kyoto het 3e World Water Forum gehouden. Tegen de achtergrond van deze Wereld Conferentie tijdens het Internationale Jaar van het Water en de Wereld Water Dag van de Verenigde Naties op 22 maart a.s. heeft de Europese kunststofindustrie een nieuwe website geopend.

Door een bezoek aan http://www.aquaplastics.org en een click wordt 10 eurocent gestort in een fonds waarmee Water Aid mensen in Afrika wil voorzien van schoon water en sanitaire voorzieningen. Je kunt iedere dag een keer clicken. We hebben 1.5 miljoen clicken nodig dus: sent a message to a friend.

Met vriendelijke groet
Harry J. Lucas
(Directeur VvKL)

De Vereniging van Kunststofleveranciers (VvKL) is de brancheorganisatie van bedrijven die in Nederland kunststofgrondstoffen en -hulpstoffen leveren. De VvKL heeft nauwe banden met de Europese brancheorganisatie voor kunststofleveranciers, de Association of Plastics Manufacturers in Europe, en fungeert als nationale woordvoerder en gesprekspartner. In Nederland zijn de Vereniging van de Nederlandse Chemische Industrie (VNCI) en de Federatie Nederlandse Rubber- en Kunststofindustrie (NRK) belangrijke partners voor de VvKL.

Kittenfilter - serious discussion about cute animals.

guuz sent me this interview with dennis seaton and michael grant from musical youth.
i remember musical youth. i have their first album, a couple of 7"s and one or two 12"s. i loved them. but only for about as long as their fame lasted. soon, when i started to listen to more reggae, i was slightly embarrassed, even, for having been a fan. i mean, they were a bunch of kids making poppy reggae. i would have died if my buddies would have found out i had been walking around in my bedroom with a broom stick for a bass getting down to "schoolgirl" or something.
still, i wonder what they would've sounded like had they not disappeared into the jungle of deceit, drugs and insanity.

don't know about that greatest hits album though.

aha! dus ik ben niet de enige. dat moet ik aan mijn vriendinnetje laten zien!
alle muggen moeten dood.
[via]

protest records
[via subs, ao]

nieuwe aflevering van coverlog.

Dance hangt sowieso van plagiaat aan elkaar

het staat er echt! ik dacht dat ik die deze eeuw niet meer zou horen.

my new list is online here. that whole "let others send in their lists" thing is getting a bit ridiculous, by the way, as no-one does. so no more, i say. it's just me me me from now on.
so nerr.

ex-dj zro's naar één van de lawaaiigste platen die ik in mijn collectie heb staan vernoemde spasm smash xxx ox ox is verhuisd naar een nieuwe earl.

radio bookless, every day between 9 pm and 12 pm cet. click here.

Love is indie air [thank you gzzz]

¡salió el nuevo babab!

interviews met muggs en the majesticons online bij kindamuzik.

als die zg. "neerwaartse lijn" die zich bij milan zou hebben ingezet nog een beetje verder neerwaarts blijft gaan zullen de kansen bij de engelse bookies voor ajax wellicht wat stijgen. ik denk dat het ze wel zou moeten lukken.
loting champions league: ajax tegen ac milan

what great day this is! this morning i found not one but three (3!) cds in my mailbox: one from my man dewey sakitumi, one from martijn the great, and one from erwin "this one's from" de hart.
thank you thank you thank you!
[today i'll send out yours, m & e]

in other news:
been playing some records yesterday, taped it and stuck it online.

tracks:
01. robert johnson - come on in my kitchen
02. milt trenier & his solid six - you're killin' me
03. bill doggett - honky tonk pt.1
04. the five keys - ling ting tong
05. rufus thomas jr. - decorate the counter
06. simaryp - skinhead moonstomp
07. fowlkes brothers - oh carolina
08. dandy livingstone - rudy, a message to you
09. don drummond - man in the street
10. the ethiopians - train to skaville
11. the skatalites - guns of navarone
12. jackie opel & the skatalites - valley of green
13. johnny moore & the skatalites - south china sea
14. dave & ansell collins - double barrell
15. the kingsmen - louie louie
16. toots & the maytals - funky kingston
17. shark wilson & the basement heaters - make it reggae
18. the special aka - what i like most about you is your girlfriend
19. ian dury & the blockheads - hit me with your rhythm stick
20. the clash - the magnificent seven
21. instrümental - all shück up
22. the piglets - johnny reggae
23. thee headcoatees - come into my mouth
24. the 5, 6, 7, 8's - i walk like jane mansfield
25. mudhoney - the money will roll right in
26. the mummies - your ass is next in line

enjoy!

update 05/04: realaudio file no longer available

Ik wees hem de weg, ik liep met hem mee, ik ging toch die kant uit. Hij begon een gesprek, en vroeg of ik zin had om wat met hem te gaan drinken. Het regende. We kwamen terecht bij café Toomeloos. Ik denk dat ik een koffie verkeerd nam. En nog één. Hij dronk cognac, onderwijl vertellend over zijn zoon, die mijn leeftijd had, en over zijn vrouw, en over de tabaksplantages die hij had in Portugal. Hij had de liefde voor het Mediterraanse met mij gemeen, en daar draaide het in het hele gesprek om. En al die tijd waarschuwde mijn hoofd me dat hij wat van me wilde, maar tegelijk dacht ik dat het paranoia was, hij had immers een vrouw? Sukkel. Ach, ik woonde vlakbij dus ik was "veilig".
Ik dacht aan Evelien. En ik wist wat er gebeuren zou.
Toen we het café verlieten, stapten we in zijn auto, ondanks dat ik een straat verderop woonde. Bij de Helmersstraat aangekomen stelde hij voor naar zijn huis te gaan, hij wilde me dat huis laten zien. Ik dacht weer aan Evelien, en ik zei dat het okee was.
Hij woonde in Den Haag. We kwamen daar rond een uur of 2 's nachts aan. Het was een schitterend appartement. Hij had een speciale muziekkamer, en het geluidssysteem was aangelegd door het hele huis. Je zag de luidsprekers niet, maar alles klonk perfekt. Ik douchte me. Ik had hem doen beloven dat hij me de volgende ochtend om half 8 weer naar Amsterdam zou brengen. Ik weet niet waarom. Ik was bang, en het kon me aan de andere kant niets schelen wat er gebeurde.
Toen ik in bed lag, kwam hij de kamer in.
"Je wil niet dat ik bij je slaap, hè?"
"Nee."
"Dat is okee. Morgen wek ik je om 7 uur. Welterusten."
Gekweld door onrustige dromen sliep ik in.
Ik werd wakker omdat hij naast me kwam liggen. Hij sloeg zijn armen om me heen, en ik verstijfde. Waarom liet ik dit allemaal gebeuren? Ik wist het niet. En ik weet het nog steeds niet. En ik dacht aan Evelien. Ik hield van haar. Ik was verliefd op haar. Was het herfst? Ik weet niet meer welke maand het was, maar het regende.
"Je bent zo lekker zacht", zei hij. Toen liet hij me los.
"Het is 7 uur, ik heb ontbijt voor je klaargemaakt. Er ligt een schone handdoek in de badkamer, als je je nog wilt douchen. De rode tandenborstel is ongebruikt."
Hij liep de kamer uit, en ik liep naar de badkamer, met een enorme buikpijn.
Het ontbijt was lekker. Halfgekookt eitje, toast, kaas en boter, Ziggy speelde gitaar op de achtergrond. Ik voelde me rustig, en ik dacht aan Evelien.
Toen we in de Helmersstraat aankwamen, was het kwart over 8. Hij gaf me zijn telefoonnummer.
"Bel je me?"
Met een "Dat is goed" sloot ik het portier van zijn gloednieuwe Volvo, en deed of ik naar mijn huis liep.
Toen ik bij Evelien in de Kinkerstraat aankwam, vertelde ik haar het hele verhaal. Ze was kwaad, en vroeg me hoe ik dat in godsnaam had kunnen laten gebeuren. Maar wat was er nou helemaal gebeurd? Niets, helemaal niets.

this is my dad. actually, he's my stepdad, but i consider him my dad. he's spanish. when he and my mum got married we called him "papa josé", but we started calling him "papa" within six months or so. i love my dad.
today's his birthday.
felicidades, viejo!

the much anticipated "detroit experiment" album is released this week. on the ropeadope site you can stream the whole album. [realaudio]

lazy music in the tosca dub mix over @ les inrocks. c'est très cool ça!

om alvast in de mood te komen voor a.s. vrijdag: i-f - mixed up in la hague [realaudio]

dewey's and luba's new lists online here.

coverlog is in de lucht!
u gebracht door elrado en chez lubacov.

woe!

Het is stil. We lopen gestaag door over de geasfalteerde polderweg, onder een strakblauwe hemel. De bomen langs de kant van de weg ruisen zacht en in de verte klinkt het constante gesuis van een snelweg. Gert-Jan vraagt me iets maar ik luister niet. Ik wil nog even genieten. Hij herhaalt zijn vraag niet, en ik vraag hem niet wat hij me vroeg.

Als we de weg oversteken om meer zon te vangen wordt er getoeterd. Ik kijk om en zie een rood invalidenautootje. Er zit een mooie vrouw in, van een jaar of 25, 26, schat ik. Ze ontwijkt ons op het nippertje, terwijl ze ons wel gezien moet hebben - ze kijkt niet tegen de zon in.
"Stinkhoer!", roept Gert-Jan haar na. Het autootje stopt, en de vrouw stapt uit. Ze heeft een schoen met een grote steunzool, en een andere met een naaldhak. Het ziet er belachelijk uit. Ze trekt de naaldgehakte schoen uit en gooit die in mijn richting. Hij komt een halve meter voor mij op de grond terecht. Gert-Jan staat achter me en roept.
"Laat je dat toe? Pak haar! Pak haar!"
Inwendig kook ik plots van woede, maar ik probeer mijn gezicht in plooi te houden. Ik stap naar voren, raap de schoen op en loop op haar af. Plots gaat alles in slow motion. De vrouw draait zich om en maakt aanstalten om terug in haar autootje te stappen. Ik wil haar doodmaken. Ik gooi de schoen tegen haar rug - ze valt voorover. Als ik bij haar kom draait ze zich op haar rug, en ik zet mijn voet op haar keel. Ik druk door. In haar ogen zie ik ongeloof, ze heeft haar mond geopend maar er komt geen geluid uit. Ik voel het kraken onder mijn zool. Gert-Jan springt als een gek op en neer en van links naar rechts. Hij kijkt opgewonden als een kind dat fikkie steekt en het lijkt alsof hij schreeuwt, maar ik hoor niets. Ik trap alleen maar door. Het lichaam van de vrouw ligt nu stil, haar rechtervoet is gestopt met trillen.

Gert-Jan kijkt me aan. Hij lacht en steekt zijn arm in de lucht, voor een high five.
"We moeten hier weg." Ik zeg het nog een keer, dan rennen we het weiland in. Ik weet niet hoe lang we rennen. We komen bij een bos en we blijven rennen. Dan komen we aan bij een meer waar mensen zitten te picknicken. Er zijn kinderen aan het spelen met een hondje dat opgewonden met ons mee begint te rennen en naar ons keft. We moeten ons verschuilen en beginnen, zonder iets te zeggen, tegelijkertijd kriskras over het veld het eten uit de manden van de picknickende mensen te pakken. We rennen en springen over ze heen en proberen worsten mee te graaien.

Ik stop en kijk naar Gert-Jan. Als hij mijn blik vangt gebaar ik dat we terug het bos in moeten. We rennen nog een tijdje door totdat we bij een soort hut aankomen. Ik ga op een boomstronk zitten en haal de worsten uit mijn zakken, leg ze voor me op de grond, netjes naast elkaar. Gert-Jan doet hetzelfde. We hebben bij elkaar 26 worsten gejat en ik heb een invalide vrouw vermoord.

?!?
no.3 is ermee gekapt.
waar moet dat heen met de wereld.

nieuwe toevoeging aan dusted.

Afgelopen zaterdag heb ik paddestoeltjes gegeten. Ania, Mara en ik waren naar een plek in de bergen gegaan, een uur of 3 rijden hier vandaan. We waren van plan om ze bij dag te eten, maar toen we aankwamen was het al half negen 's avonds, en donker.
Er waren nog meer mensen in het gebouwtje, een soort berghut, en aanvankelijk viel dat niet erg goed, bij ons. Ook daar zetten wij ons echter snel overheen. We nestelden ons voor het haardvuur dat de overige aanwezigen, een groep van ongeveer 10 jongemannen die uit een naburig dorp kwamen, en hier lopend waren gekomen, hadden gemaakt, en aten langzaam de zakjes waar de paddestoeltjes inzaten, leeg.
Het duurde niet lang voordat we iets begonnen te merken. We liepen naar buiten. Het was aardedonker. Silvestre, het hondje van Ania, was onrustig. Er schijnen nogal wat beesten te wonen in die bergen daar. Wilde varkens, schapen, berggeiten, dat soort werk. En Silve was behoorlijk van slag.

Ik begon behoorlijk te trippen. Ik weet niet meer wat er gebeurde tussen het moment dat we naar buiten liepen en het moment dat ik werkelijk besefte dat de paddo's op volle kracht aan de slag waren gegaan. Misschien is er helemaal niets gebeurd in die tussentijd, misschien is er helemaal geen tussentijd geweest.
Ik weet alleen dat ik me niet kon verroeren. Ik werd langzaam maar zeker opgevreten door de paranoia. Vooral de groep jongens die de hut met ons deelde, boezemde me angst in. Ik kon mijn gedachten niet van hen afzetten. Ik kon mijn gedachten zowiezo niet controleren. Ik bleef zitten, gehurkt, met mijn hoofd rustend op mijn knieën. Ik hoorde muziek, vreemde muziek. Eigenlijk was het een toon, die aanhield. Het herinnerde me een beetje aan de viola van John Cale in sommige liedjes van Velvet Underground. Als ik me concentreerde op die toon, hoorde ik echo's. De muziek maakte me treurig en was angstaanjagend tegelijk. Ik had visioenen van mijzelf als klein jongetje. Ik liep voorzichtig een tunnel in. Aan het eind van de tunnel was een hel, goudgeel licht, en al die tijd hoorde ik die muziek, en ik was verschrikkelijk bang, maar tegelijkertijd ook nieuwsgierig. Ik moest constant lachen, zo'n ingehouden lach, dat je spieren constant gespannen staan. Nooit was ik zó bang geweest.
Af en toe keek ik op, en dan zag ik de jongens zitten. Soms keken ze naar ons (Ania en Mara lagen naast mij onder een deken, en gingen geheel op in hun trip. Ik wilde niets van hen weten, ik was paranoïde als de hel, dacht dat ze over mij aan het lachen waren. Tegelijkertijd wist ik dat dat mijn paranoia was). Ze rookten marihuana en dronken kalimotxo, een mix van rode wijn en coca cola. Ik was bang van ze, en snel legde ik mijn hoofd weer op mijn knieën, om verder de tunnel in te lopen. Mijn wereld was geheel anders aan die van hen, de mijne had absoluut niets met de realiteit te maken.
En ik dacht voortdurend, hoe dit aan Beatriz, aan David, aan Guuz, aan mijn andere vrienden te vertellen? Dit zou ik nooit of te nimmer aan iemand kwijt kunnen, ik zou niet weten hoe. Ik zou "normaal" kunnen doen, maar van binnen zou ik nooit meer "normaal" zijn. Ik zou altijd zo blijven.
Ik had visioenen van het kruispunt vlak bij mijn huis. Alles bewoog versneld, als in een videoclip. En ik dacht dat ik nooit meer normaal zou worden. God wat was ik bang, zeg.
Maar tegelijkertijd, wist ik dat het de paddo's waren. Ik bleef tegen mezelf zeggen, dat zijn de paddo's, die dit doen, dit gaat weer over. Maar dan dacht daar meteen achteraan, dat het nooit meer over zou gaan. Ik was ervan overtuigd dat het nooit meer over zou gaan.

Een tijdje later ging het over. Er waren zeven uur voorbij gegaan. Ik ging naar binnen, om me te warmen aan het haardvuur. De jongens waren nog steeds buiten. Na een half uur kwamen Mara en Ania binnen, en zeiden dat ze naar de rivier gingen. Ik ging met ze mee. We begonnen te praten. Mara vertelde dat ze nog nooit zo bang was geweest. Ze was er zeker van geweest dat ze dood aan het gaan was. "Ik voelde mijn cellen één voor één afsterven."
Ania had niets negatiefs meegemaakt. Voor haar was het gewoon een gezellig tripje geweest.
Vreemd.

Ik zat in een bar in Amsterdam, maar niet een bar die ik ken. Het was een beetje Rum Runners-achtig, maar veel lichter, de zon scheen ook binnen, het leek een scene uit een James Bondfilm. Er liep een groepje mensen binnen. Een van hen, een meisje met lang zwart haar, klom via de kruk naast me op de bar en bestelde iets. Ik hoorde haar stem niet, maar ik keek naar haar gezicht. Prachtige mond, mooie neus, en die ogen, die ogen.
Die ogen. Het was Patricia. Meer dan 5 jaar heb ik haar niet gezien. Ze maakte me in de war, ik wilde met haar praten, zei haar naam. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ze keek me aan. In haar ogen zag ik verrassing, en ook verwarring. Ze flitste even naar haar vrienden, die aan een tafeltje zaten. Er was ook een jongen, met dik zwart haar met kleine krulletjes, een beetje zigeunerachtig, die vroeg wat ze wilde drinken. Ze zei helemaal niets.
Ze ging bij haar vrienden zitten. Een van de meisjes kwam op me af, en schreeuwde vlak bij m'n gezicht "Je bent een klootzak!!".
Toen ik wakker werd dacht ik na over het feit dat ik Patricia gezien had, en ik vond het jammer dat ik niks wist te zeggen, terwijl ik al jaren benieuwd ben hoe het met haar gaat. Ik had ook het gevoel dat zij me iets wilde zeggen, maar dat ze niet precies wist hoe. Misschien had het schreeuwende meisje het wel voor haar gedaan.

de afgelopen dagen heb ik veel naar camarón de la isla geluisterd. behalve wat bandjes heb ik maar één cd van hem, "camarón nuestro", een dubbelaar uit 1994 met onuitgebrachte live tracks waarop de legende uit cádiz begeleid wordt door de fantastische gitarist tomatito [de vader van die drie ketchup meisjes. het kan verkeren]. het is één van de mooiste platen die ik heb. de zang van camarón raakt je tot in het diepst van je ziel, ik krijg er in ieder geval tranen van in mijn ogen.
mijn moeder ook trouwens, zelfs zo erg dat ze het mijn [spaanse] stiefvader bijkans verboden heeft om nog flamenco te draaien thuis. alleen haar tranen hebben een andere reden, en wel het feit dat ze het verschrikkelijk gekrijs vindt.
maar dit terzijde.
een paar weken geleden draaide rainer trüby in brugge een flamencoplaat, zo maar, tussen alle latin jazz en batucadas in. en het klonk fantastisch. meestal betekent de combinatie flamenco + house of anderszins moderne muziek een hoop ellende. zie de lailolailo-verzamelaars die eind jaren '80 overal opdoken door toedoen van die vermaledijde gipsy kings. en die vreselijke bandjes die op tenerife en andere paradijselijke toeristenoorden de restaurantgangers vergasten op een rondje platte sevillanas waar de honden geen brood van lusten.
maar de laatste jaren is men die klap een beetje te boven. de oostenrijkers madrid de los austrias [zie ook mijn interview met hen op fifteen.be] verwerken veel flamenco in hun muziek en dat doen zij goed [hoewel ook daar de kaas op de loer ligt], en spaanse hiphoppers als el payo malo [album: "con tierra en los bolsillos"] en solo los solo ["quimera", o.a.] versnijden hun beats en rhymes met een flink aantal grammen flamenco.
en ojos de brujo dus, want van hen was de track die der rainer draaide. zij mengen flamenco met o.a. funk, reggae, salsa en arabische muziek. "barí" is hun meest recente album. zeer aan te raden.
en dan zijn er nog bands als pata negra en ketama, die een soort flamenco-rock maken, en nieuwe helden als macaco [doen ook veel samen met ojos de brujo] en amparanoia.
maar ik dwaal af.
het mooist vind ik toch de pure flamenco, waarvan camarón [die overigens ook vreemd werd aangekeken door de flamencopuristen omdat hij met strijkorkesten en rockbands in de weer ging], paco de lucía en tomatito toch wel de bekendste vertegenwoordigers zijn, zo even uit het hoofd. vanavond is op nederland 3 de film vengo van tony gatlif te zien. met muziek van o.a. tomatito. zet uw videorecorder maar vast klaar.
[ik ken de film overigens niet dus ik wil geen klachten achteraf he]

calexico en de kift samen?
dat ga ik even aan de binnenkant van mijn oren beluisteren.

The Difference Between R Kelly and Elvis Presley

fight, but only for your right to party.
okay, i know that was kinda lame, but it's for a good cause.
[via chachacha]

after fraser's visit i decided to try quit smoking again. the problem is i love my weed, so until i stop doing that i'll never really stop consuming the tobacco. but not smoking during the day should be no problem.
and it wasn't, until last friday. i find it difficult not to smoke when going out to party. so when i hooked up with the friends i bummed a ciggie off one of them. it was a tigra. i love that logo, it's so sweet. i used to work for a company in madrid whose boss had his own label, munster records. he ripped the tigra logo off [you can't get tigra in spain so nobody knew it], but got told to stop doing that after a while.
anywayz, when i saw the packet and inhaled the tigra smoke i decided i would quit quitting and start smoking again, but only tigra from then on. just because i like the logo.
is that silly?

yay! throwing muses are back. not as haunting as their older work, but it's still beautiful, and they don't "sound like'. well, like throwing muses.

www.pickupclub.nl

new radio show by the heavy üsker, latin style.

list-o-rama.

yesterday night was a good night. started off kinda icky, trouble getting out of antwerp and that, mostly due to my own neurosis and impatience, but by half past 6 we were on our way to brussels to interview the mighty mike ladd and see the majesticons play. when nearing brussels i got a message from the record company dude saying the band hadn't arrived yet, and that the interview would be post-poned until 8 o'clock. so i had been hurrying and worrying for nothing.
the band was supposed to play at half past 8, but by 9 they still weren't there. we feared the gig would be cancelled. we got inside and stumbled upon stevie and thom, what a pleasant surprise, especially after them going awol on friday.
5 minutes before the deadline the band walked in. woo! record company dude said we would have to do the interview afterwards, which was just fine.
infinite livez and dj a'lafu came on, accompanied by a one-eyed mr. hanky, trying to prepare the [surprisingly small] crowd for what was to come. although they didn't manage to rock my world, they got the crowd kinda going.
but then the majesticons walked on stage, and immediately the ab club started burning. we were blown away by the sheer energy of their performance. i already loved the "beauty party" and i have been a big mike ladd fan for a couple years, but i hadn't expected this. fucking amazing! four emcees and one dj, they be getting down with no delay. each one had incredible presence, a'lafu was dropping the killer beats and the crowd was jumpin' jumpin'. suddenly, halfway through the set the majesticons threw off their clothes and to everybody's amazement the infesticons appeared from underneath. "god bless the infesticons, fuck the majesticons!" crowd went mad. or i did, anyway. infinite livez joined the posse on stage and he rocked, too. man i had a good time.
talking to them afterwards was really good as well, and i did something i don't recall ever doing before in my life: i asked them to sign the record i had just bought. felt like a teenager :-)
yep, yesterday night was a good night.

carl craig on the detroit experiment.

oooooh... this is nice: the cool and strange music magazine compilation, brought to you by the same people that bring you 365 days.
[via wchulseiee who i did not credit for the footy logo entry below - sorry]

about*blank #10 is uit.

op bezoek bij morgaine kwam ik voetballogo.nl tegen.
zij maakten een mooi nieuw logo voor ajax [onder andere]. stukken beter inderdaad dan dat lelijke ding dat ze nu alweer jaren hebben.

the infesticons' sworn overground enemies finally answer to the two-years-old "gun hill road". and what funky answer it is! it's one-all again in the hip-hop battle for power, fame, money and booty. par-tay!
www.beautyparty.net
www.bigdada.com

soft pink truth interview @ d*i*r*t*y.

interview met michael nyman in knack.

new lists online here.

as seen in the comments elsewhere on this page: cream4freakz' very dope d&b mix set.
coolness.

right, it's getting silly now.
job application # 4711 got me another "thank you but you're not good enough for us".
*sigh*

het uiterlijk is fris
de lei lekker anders.

het gefluister is stil
de ambities minuscuul.